Σε μια κοινωνία όπου η προβολή του ανθρώπινου πόνου, με κραυγές και αλαλαγμούς από "ρεπόρτερς", που αναζητούν καμένα δέντρα, σπίτια, περιουσίες, ζώα (ευτυχώς αυτή τη φορά όχι ανθρώπους) για να κάνουν live, στον βωμό της τηλεθέασης των καναλαρχών, το δάκρυ.


