Σε μια κοινωνία όπου η προβολή του ανθρώπινου πόνου, με κραυγές και αλαλαγμούς από "ρεπόρτερς", που αναζητούν καμένα δέντρα, σπίτια, περιουσίες, ζώα (ευτυχώς αυτή τη φορά όχι ανθρώπους) για να κάνουν live, στον βωμό της τηλεθέασης των καναλαρχών, το δάκρυ.
Σε μια κοινωνία που οι κάμερες και οι "κατίνες" της τηλεόρασης και των sites, εκστασιάζονται με τις δολοφονίες δύστυχων γυναικών, καλώντας "ειδικούς", με μόνο στόχο της γεύση του αίματος στο "τηλεθεάμον " κοινό.
Σε μια κοινωνία που δολοφονεί καθημερινά και απάνθρωπα ζώα, με την συγκάλυψη των γειτόνων, που δεν είδαν και δεν άκουσαν τίποτε, για το ποιος έβαλε την φόλα στο διπλανό παρκάκι.
Σε μια κοινωνία που εκστασιάζεται στο μεγάλο ψηφιακό καφενείο του fb βρίζοντας αλλήλους, για το "μπόλι".
Σε μια κοινωνία των λοιμωξιολόγων, επιδημιολόγων και...παπαρολόγων των social media.
Ο πυροσβέστης της φωτογραφίας μας, είναι η όαση μιας χώρας που οδεύει διαρκώς στην παρακμή της αφιλοτιμίας
Μιας χώρας που γίνεται πιο δυτική και από την δύση.
Μιας χώρας που ο ένας μισεί τον άλλο.
Μιας χώρας που μόνη της λύση είναι να ποτίσει την...χελώνα του γείτονα της.
Respect σε όσους παλεύουν ενάντια στον νεοελληνικό παρτακισμό. Resptect σε αυτό τον νεαρό ήρωα της καθημερινότητας μας.
Μην βάλετε άλλη φωτό. Γύρω από αυτήν βάλτε τα σχόλια Κώστα και Ελένη,
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου