Φταίμε ΕΜΕΙΣ!

 

Χιλιάδες τα περιστατικά βίας στα σχολεία, αλλά και τους δρόμους. Έφηβοι, αλλά και παιδιά, παίζουν ξύλο μέχρι τελικής πτώσης. Βλέπουμε να κλωτσούν στο κεφάλι με μανία τον "αντίπαλο". Οι ανήλικοι φυσικά απολαμβάνουν την "ασυλία

Τέτοια "ελευθερία" δεν θέλαμε για τα παιδιά μας; Γιατί τώρα υποκρινόμαστε;

 Όταν ο γιος μου πήγε στο Γυμνάσιο της Νάουσας, είχα πει την πρώτη μέρα, μετά τον αγιασμό στην διευθύντρια. "Σου τον παραδίδω. Και για εκπαίδευση και για διαπαιδαγώγηση". Στο σπίτι η Σοφία υπήρξε ο "βράχος" των συμβουλών στα παιδιά και φυσικά ο βοηθός τους στα μαθήματα. Προσωπικά προσπάθησα να τους εμφυσήσω το εθνικό πνεύμα, την αγάπη για τον Χριστό και την πατρίδα, την υπευθυνότητα ως άτομα ενταγμένα στο κοινωνικό σύνολο, που πέραν των δικαιωμάτων τους είχαν υποχρεώσεις στο κοινωνικό σύνολο. Εμείς τέτοια κατεύθυνση δώσαμε από το σπίτι μας. Την "ελευθερία"