Κάποια μέρα στο Δημοτικό Θέατρο της Νάουσας οργανώθηκε τραπέζι αναφοράς στην ανάγκη ανάπτυξης της πόλης. Παρούσα μια εφημερίδα των Αθηνών με τον διευθυντή της, έμπειρο δημοσιογράφο, τον αείμνηστο Φυντανίδη. Στο τραπέζι και η αφεντιά μου. Είχα το βάρος της
