Κάποια μέρα στο Δημοτικό Θέατρο της Νάουσας οργανώθηκε τραπέζι αναφοράς στην ανάγκη ανάπτυξης της πόλης. Παρούσα μια εφημερίδα των Αθηνών με τον διευθυντή της, έμπειρο δημοσιογράφο, τον αείμνηστο Φυντανίδη. Στο τραπέζι και η αφεντιά μου. Είχα το βάρος της παρουσίασης της ιστορικής διαδρομής της πόλης. Η εργασία μου δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα (Ελευθεροτυπία). Που κατέληξε εκείνη η συνάντηση είναι γνωστό. Ακολουθήστε το φυσικό δρόμο. Με τη δική σας δύναμη θα ανοίξετε το δρόμο της ανάπτυξης. Διδαχτείτε από τους νεοσσούς, βγαίνουν στη ζωή σπάζοντας με το ράμφος τους από μέσα το κέλυφος που τους περιβάλει.
Δεν είναι απορριπτέα η παρατήρηση αυτή και η προτροπή, υπό προϋποθέσεις. Αν πάρουμε δέκα αυγά και τα αφήσουμε σε μια φωλιά, χωρίς κλώσα, δε θα βγουν πουλιά όσον καιρό κι αν περιμένουμε.
Θυμούμαι έναν νέο, εθελοντή, στην παιδόπολη της ΓΕΧΑ της Ν. Ελβετίας, παιδί των κατηχητικών σχολείων, Κώστα Λογιωτατίδη τον έλεγαν. Έκανε στην παιδόπολη χρέη αποθηκαρίου τροφίμων. Ήταν τελειόφοιτος της Τεχνικής Σχολής Ευκλείδη, έπιαναν τα χέρια του, τι δεν έκανε. Είχε τη φαεινή ιδέα να βγάλει πουλιά. Θα κάνω μου λέει εκκολαπτική μηχανή, να βγάλουμε πουλιά. Θα μου δώσεις αυγά;
Η αφεντιά μου, δεν ήμουνα μεγαλύτερος του, ήμουνα όμως διαχειριστής. Η ιδέα του Κώστα μου άρεσε, θα είχαμε δωρεάν κοτόπουλα, πολλά κοτόπουλα για βελτίωση του συσσιτίου. Θα είχαμε και μπόλικα αυγά.
Έκανε ο Κώστας την εκκολαπτική μηχανή κανονικά με θερμαντική λάμπα, θερμόμετρο κτλ., έβαλε και τα αυγά και βγάλαμε πουλιά. Χαρά τα παιδιά, θυμήθηκαν τα χωριά τους.
Που πήγε αυτή η υπόθεση δεν είναι του παρόντος. Το δίδαγμα είναι σαφές. Ναι τα νεογνά ανοίγουν μόνα τους τα φτερά τους στη ζωή έχουν τη δύναμη του να γίνουν τέλεια, αλλά θέλουν το κατάλληλο περιβάλλον, την κατάλληλη θερμοκρασία.
Στη Νάουσα του 2022 θα στρωθεί ένα νέο τραπέζι με αφορμή τις εκδηλώσεις των 600 χρόνων από την ίδρυση της νέας πόλης και των 200 χρόνων από το Ολοκαύτωμά της. Θα καθίσουν σ’ αυτό το τραπέζι σοφοί καθηγητές. Ακαδημαϊκοί διαφόρων ειδικοτήτων, ικανοί να προβάλουν την αίγλη της ιστορικής πόλης, να αναδείξουν τα προβλήματά της, να φωτίσουν τους δρόμους του αύριο.
Είναι μεγάλο το εγχείρημα. Είναι όμως ένα το κρατούμενο. Δε φτάνει. Χρειάζεται κι άλλου είδους προετοιμασία. Χρειάζεται κλώσα ή θερμοκοιτίδα.
Η ιστορία διδάσκει. Υπάρχει στην ιστορία της πόλης ένα παράδειγμα τρανταχτό επιτυχίας. Το γεγονός αναφέρεται σε ένα πρακτικό από αυτά που μελέτησα παλαιότερα και που τα ξεσκονίζω πάλι.
Το πρακτικό μας πάει πίσω στη Νάουσα στις 5 Σεπτεμβρίου του 1919, στην αίθουσα της Μητροπόλεως της Νάουσας, ώρα 9 το πρωί, όπου σε κοινή σύσκεψη υπό την προεδρία του υπουργού επί των εκκλησιαστικών και της δημόσιας εκπαίδευσης Δ. Δίγκα με παρόντες από τους προκρίτους τους: Γρηγόριο (Γαλάκη), Δ. Λόγκο, Γεώργιο Κ. Λόγκο, Δημήτριο Κ. Κόκκινο, Αριστείδη Κ. Κόκκινο, Ηλία Πάζη, Αντώνη Κ. Τσίτση, Γεώργιο Πεχλιβάνο, Ι. Πεχλιβάνο, Γεώργιο Δ. Μπίλη, Θεοδόσιο Χατζηγιαννάκη, Φίλιππο Ν. Αρνή, Χατζηκωνσταντίνο Μαλούση, Θεοδ. Α. Γκούτα, Θεολόγη Τσιάρα, Θεοδόσιο Χατζηδημητρίου, Σταύρο Χ. Λαναρά, Σπύρο Γ. Λαναρά, Χριστόδουλο Ματθαίου, Νικόλαο Χρηστίδη, Θωμά Λαμνίδη, Γρηγόριο Πετρίδη, Θωμά Ν. Αρνή, Αγγελάκη Μ. Αγγελάκη, Γεώργιο Φ. Λάππα, Κωνσταντίνο Μαρκοβίτση, Ι. Παπαλώλα, Δημήτριο Μπέρσο, Δημήτριο Σιούγγαρη, Γεώργιο Τσικιτίκο, Κωνσταντίνο Αγγελάκη, Κωνσταντίνο Κολτσιάκη, Νικόλαο Χατζηνώτα, Γεώργιο Μπαμπάτση, Γεώργιο Δανδάνη, Ιωάννη Μπίλα, Αλέξανδρο Λυσιμάχου, Θωμά Οικονόμου, Αναστάσιο Σπάρτση, Δημήτριο Καράτζια, Αντώνιο Δ. Τσίτση και Γρηγόριο Περδικάρη δήμαρχο, λύθηκε το μεγαλύτερο πρόβλημα της Νάουσας εκείνης της εποχής. Η σύσκεψη έβγαλε … πουλιά.
Τι έγινε τότε θα το δούμε σε άλλο σημείωμα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου