Στην Ελλάδα, όπως ξέρετε, υπάρχουν κοντά στα 10 εκατομμύρια πρωθυπουργοί και άλλοι τόσοι προπονητές ποδοσφαίρου. Η χθεσινή ήττα στην Δανία απέδειξε ότι υπάρχουν καλύτερες ομάδες από την εθνική μας Ελλάδα, τις οποίες πρέπει να προσπαθήσουμε να φτάσουμε στο επίπεδο τους. Κάποτε στον Παναθηναϊκό ο αείμνηστος Γκίντερ Μπένγκστον που έφτασε την ομάδα στους τέσσερεις της Ευρώπης, έλεγε "ευχαριστώ" στους ποδοσφαιριστές του και στις νίκες και στις ήττες. Ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς είναι ένας καλός προπονητής που προσπαθεί να αλλάξει το σύστημα, γιόμα από τον τερματοφύλακα στον σέντερ φορ και...όποιον πάρει ο χάρος. Θυμάμαι, πριν από 30 χρόνια, τον Γιάννη Μαντζουράκη, προπονητή της τότε ΜΕΓΑΛΗΣ Νάουσας, να παίζει το σημερινό σύστημα στην μεγάλη περιοχή της ομάδας, με την μπάλα να γυρίζει μέχρι να βρεθεί η κατάλληλη πάσα στην μεσαία γραμμή. Εμείς τότε νομίζαμε ότι η ΜΕΓΑΛΗ Νάουσα που βγήκε στην Α΄ Εθνική θα σωνόταν...χαλαρά. Και όμως τερμάτισε τελευταία. Όχι γιατί της έλειπε το ταλέντο, αλλά η εμπειρία και το σύστημα. Ας αφήσουμε λοιπόν τις μεμψιμοιρίες και την κριτική. Στο φινάλε ένα παιχνίδι είναι η μπάλα και πρέπει να μας ευχαριστεί να βλέπουμε το ποδόσφαιρο, σε όλα τα γήπεδα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου