Η γιαγιά Λένγκω που έζησε την έλευση του "Ελληνικού" στη Νάουσα.Ενα εξαιρετικό κειμενο του Νίκου Σπαθάκη

Η γιαγιά μου η Λενγκω , γεννήθηκε το 1894! Γεννήθηκε Οθωμανη! Ποτέ δεν πίστευε στη ζωή της ότι θα έλθει μια μέρα να δει τη ζωή της να αλλάζει και να ζήσει το Ελληνικό! Ο μαχαλάς της ήταν Τούρκοι! Μάλιστα πέντε σπίτια πιο εκεί από το δικό της ζούσε ο Χότζας! Η γλώσσα που μιλούσε ήταν τα ελληνικά ,ήξερε όμως και τουρκικά!  Νεαρή κοπέλα ένα πρωινό 17 του Οκτώβρη ,μια κρύα και βροχερή μέρα με τις καμινάδες των σπιτιών να καπνίζουν κοίταξε από το παράθυρο και άκουσε φωνές δυνατές ,τόσο δυνατές που την συγκλόνισαν ,όταν μας τα έλεγε με εκείνη την όμορφη και περίεργη ναουσαιικη προφορά της ,ήρθαν οι Έλληνες ,ήρθαν οι Έλληνες! Οι Έλληνες ,ποιοι Έλληνες; Αναρωτήθηκε! Ποιοι είναι αυτοί; Και ενώ προσπαθούσε μέσα σε αυτή την παραζαλη να καταλάβει τι συμβαίνει είδε ξαφνικά στο απέναντι σπίτι του Τζιωτζη να ξεπροβάλει μια σημαία , γαλάζια με ένα σταυρό στη μέση! Μπα αναρωτήθηκε τι είναι αυτό το πανί; Από κάτω από το σπίτι τα πιτσιρίκια έτρεχαν φωνάζοντας είμαστε λευτεροι ,λευτεροι ,ήρθαν οι Έλληνες! Πάμε να τους δούμε φώναζαν! Πάμε να τους δούμε! Και πριν προλάβει η γιαγιά μου να καταλάβει τι γίνεται είδε στο σοκάκι της γειτονιάς  να έχουν μαζευτεί άνδρες,γυναίκες,παιδιά και ανάμεσα τους καποιους άνδρες με χακί στολές, λασπωμενοι , ταλαιπωρημένοι, αξύριστοι να πλένονται στο ποταμι κάτω από το στραβό τον πλάτανο! Αυτοί ήταν οι Έλληνες που φώναζαν όλοι ;Αναρωτήθηκε η γιαγιά μου! Γυναίκες της γειτονιάς κουβαλούσαν πανέρια με ψωμί ζεστό, τυριά και  τσιγαρίδες ,ενώ οι  πήλινες κανάτες  με το κρασί ήταν ήδη στα χέρια των φαντάρων! Όλοι μαζι μια παρέα ,αγκαλιά! Εκεί για πρώτη φορά άκουσε η γιαγια  μου και τον εθνικό ύμνο! Σε γνωρίζω από την κόψη του σπαθιού την τρομερή ,σε γνωρίζω από την όψη που μια βία μετράει τη γη Στιγμές ανεπανάληπτες ! Στιγμές συγκλονιστικές! Πρωτόγνωρες! Η Νάουσα δεν ήταν Οθωμανική πόλη πλέον,αλλά μια πόλη Ελληνική! Η ημισελινος είχε κατεβεί και στη θέση της πλέον κυματιζε η γαλανόλευκη! Τόσο όμορφη, τόσο απέραντη όπως απέραντος είναι και ο ουρανός! 17  του Οκτώβρη η Νάουσα η πόλη της γιαγιάς μου ήταν Ελεύθερη και Ελληνική! Χρόνια μας πολλά!