Καθώς ακούω
τα πουλιά να κελαηδούν
πάνω στα δέντρα
δίπλα στο βουναλάκι
και το νεράκι να κυλάει
απ’ την πηγή
ξαπλώνω
κάτω στο χορτάρι
κλείνω τα μάτια
κι ονειρεύομαι
πως ήμουνα παιδί
κι έπαιζα
μαζί με τ’ άλλα παιδιά
τους εφηβικούς έρωτες
τα πρώτα αγκαλιάσματα
το σμίξιμο των χειλιών
ανοίγω τα μάτια
πέρασαν μόνο δέκα λεπτά
μα ήταν σαν να πέρασε
η μισή ζωή μου
σ’ ένα view - master
του νου, ατέλειωτο
μέσα σε ελάχιστο χρόνο.
Γρηγόρης Σακαλής
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου