Στη σύγχρονη εποχή, οι άνθρωποι έχουν απομακρυνθεί από κάθε ηθική αξία, πνευματική όξυνση και αντικειμενική θεώρηση της ζωής. Πράγματι, η κατάσταση αυτή έχει δημιουργήσει ανισότητες και κρίσεις στις ανθρώπινες σχέσεις, γεγονός που σταδιακά συνέβαλε στην εμφάνιση ενός εξαιρετικά δυσμενούς φαινομένου, του ρατσισμού.
Όταν μιλάμε για ρατσισμό, δεν εννοούμε μόνο το φυλετικό διαχωρισμό, αλλά κάθε είδους διαχωρισμό που ξεχωρίζει έναν άνθρωπο από κάποιο άλλο. Θρησκευτικός ρατσισμός, σεξιστικός ρατσισμός, πολιτικός ρατσισμός είναι μερικοί από τους τύπους ρατσισμού που κυριαρχούν στην ανθρώπινη κοινωνία. Ο ρατσισμός είναι ένα παγκόσμιο και πανανθρώπινο φαινόμενο. Είναι η αδυναμία του ανθρώπου να δεχτεί το διαφορετικό. Δεν είναι κοινωνικό φαινόμενο. Είναι η κυριαρχία του φόβου απέναντι στη λογική. Ο φόβος απέναντι στον ξένο, τον διαφορετικό είναι η αιτία του ρατσισμού.
Δυστυχώς, ο ρατσισμός δεν αφορά μόνο στους ενήλικες, αλλά και στα παιδιά και τους εφήβους, ιδιαίτερα στους κόλπους της σχολικής κοινότητας. Αυτό συμβαίνει διότι οι προκαταλήψεις και οι γενικεύσεις της κοινωνίας μας διαμορφώνουν αντίστοιχες περιθωριοποιήσεις στο σχολικό περιβάλλον, αποτελώντας καθρέπτη της κοινωνίας μας. Σε όλα τα σχολεία της Ελλάδας βρίσκονται παιδιά που είναι «διαφορετικά» ως προς τη γλώσσα, τα ήθη και τα έθιμα, τις αξίες και τις ιδέες, τις ειδικές ικανότητες, τις μαθησιακές δυσκολίες, τις μαθησιακές επιδόσεις κλπ. Είναι εκείνα τα παιδιά που κατά κύριο λόγο πέφτουν θύματα άμεσου ή έμμεσου ρατσισμού και περιθωριοποίησης. Σε πολλές περιπτώσεις μάλιστα,
ο ρατσισμός αυτός εκφράζεται με σωματική βία, απειλές, υβριστικά σχόλια ή λεκτική βία. Όλοι μας λίγο πολύ έχουμε υπάρξει έστω μία φορά στη ζωή μας θύματα, θύτες, ή απλά παρατηρητές του σχολικού ρατσισμού, ενώ είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός πως ο ρατσισμός, με όποια μορφή και αν εκδηλώνεται, πλήττει ψυχολογικά και ανεξαιρέτως, θύτη θύμα, μάρτυρες και κοινωνικό σύνολο. Στην περίπτωση δε του θύματος, δημιουργείται έντονη δυσφορία, στρες, και αίσθημα κατωτερότητας τα οποία έχουν ολέθριες συνέπειες τόσο για το ίδιο το άτομο όσο και για το οικογενειακό του και σχολικό περιβάλλον.
Για την εξάλειψη αυτού του πολύπλοκου φαινομένου οφείλουν να βοηθήσουν όλοι ανάλογα με το μερίδιο που τους αναλογεί. Για παράδειγμα , η οικογένεια και το σχολείο αποτελούν πρωταρχικούς παράγοντες κοινωνικοποίησης και είναι οι βασικοί φορείς αγωγής που συντελούν στη διαμόρφωση του χαρακτήρα του ανθρώπου. Η οικογένεια θα πρέπει να απορρίψει ρατσιστικές νοοτροπίες και το σχολείο να προσφέρει πολυπολιτισμική και διαπολιτισμική αγωγή στους μαθητές.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου