Η γιαγιά μου, Σούδα (Αναστασία) Νικούση, το γένος Καρακώστα. Γεννηθείσα το 1914. Μια από τις τελευταίες Ναουσαίες που φορούσε εντόπια. Ένα ολόκληρο απόγευμα έπαιρνε το σιδέρωμα της φορεσιάς της, πιέτα πιέτα, με το μεταλλικό σίδερο που γέμιζε με καυτά κάρβουνα - ποτέ δεν εμπιστεύτηκε το ηλεκτρικό και την ευκολία του, αμφισβητούσε το αποτέλεσμά του... Έλεγε τα πιο ωραία παραμύθια και αυτοσχέδιες ναουσαίικες ιστορίες για εκείνον που ξέχασε την άρμη με τους κεφτέδες στην τσέπη του... Στην δική της κρυφή τσέπη εσωτερικά του φουστανιού, είχε πάντα ροζ καραμελίτσες ραντεβού να μας κερνάει όταν έκανε απόλυση ο Αγια-Μηνάς...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου