Θεία Κοινωνία, Αμφισβήτηση, Επαρση, Ύβρις. Του Παύλου Κυριακίδη

 

Με αφορμή όλα όσα συμβαίνουν σήμερα στην Ορθόδοξη Ελλάδα και τονίζω αυτό το Ορθόδοξη, γιατί ξεχάσαμε σε ποια χώρα ζούμε, σχετικά με την μετάδοση ή μη του κορωνοιού μέσω της θείας κοινωνίας, ένας προβληματισμός αμφισβήτησης ευτυχώς ελαχίστων προσπαθεί να επιβληθεί στην ορθόδοξη ελληνική πραγματικότητα με την υποστήριξη φυσικά, μερίδας του τύπου και των ΜΜΕ. Και πες - πες κάτι θα μείνει όπως λέει και ο λαός. 

Με άλλα λόγια στις μέρες μας, αμφισβητείται ασεβώς και προκλητικά η ζωοποιός χάρη του μυστηρίου, το ίδιο δηλαδή το θεανθρώπινο σώμα και αίμα του Χριστού. Γιατί αν δεχτείς ότι ο κορωνοιός μεταδίδεται μέσω της θείας κοινωνίας αμφισβητείς τον πυρήνα του μυστηρίου. Δέχεσαι ότι αυτός που δίνει ζωή ο Χριστός δηλαδή, γίνεται φορέας μικροβίων ασθένειας και θανάτου. Ο Χριστός και πάλι στο πραιτώριο ενώπιον ενός νέου Πιλάτου;

Πως αλλάζουν όμως οι καιροί. Κάποτε ελάχιστοι και για ιδεοληπτικούς λόγους ήσαν οι αμφισβητούντες το μυστήριο. Φαίνεται ότι η κοινωνία μας αλλοτριώθηκε και δεν αντιδρά όπως θα έπρεπε. Όλοι αυτοί που αμφισβητούν το θεόσδοτο μυστήριο ας κοιτάξουν μια γενιά πριν και ας δουν τα πρόσωπα των γονιών τους,  που  κράτησαν την πίστη και εδώ προσέξτε όχι ως αόριστη και απρόσωπη δύναμη αλλά ως βίωμα της Εκκλησίας και ας αναλογιστούν την ευθύνη τους. 

Σήμερα οι ίδιοι με πρόταγμα την λογική (την τόσο περιορισμένη αυτή λογιστική δύναμη της ψυχής) έρχονται και  αποφαίνονται αυθαίρετα επι παντός επιστητού ακόμη  και επί των μυστηρίων της Εκκλησίας, υπερβαίνοντας κάθε έννοια επιστημοσύνης ως αλάνθαστοι τιάρα φορούντες και εκ καθέδρας ομιλούντες. 

Σήμερα έχουμε ανάγκη απολογητικού λόγου, γιατί οι αυθαίρετες, ασεβείς και προκλητικές δηλώσεις και παρεμβάσεις κάποιων από τους ειδικούς, έχουν ξεπεράσει τα εσκαμμένα. Έχουν προσβάλλει την πίστη ενός ολόκληρου λαού, όντας και οι ίδιοι μέρος του, φτύνοντας εκεί που χόρτασαν, φθάνοντας στα όρια της ύβρεως με την αρχαία ελληνική σημασία του όρου. Και εδώ στο τελευταίο θα ήθελα να σταθώ και να εκφράσω ένα ερώτημα.

Υπάρχουν κόκκινες ηθικές γραμμές στην επιστήμη; Υπάρχουν γνωστικά όρια που περιορίζουν την επιστήμη; Νομίζω πως όλοι μας συμφωνούμε πως ναι.  Και η επιστήμη αν θέλει να είναι επιστήμη, τηρεί αυτά τα όρια και τις γραμμές. Αφού βασική αρχή της φιλοσοφίας και της λογικής της επιστήμης είναι ότι επιστημονικό είναι αυτό που μπορεί να ανατραπεί και κάτι νέο να λάβει την θέση του.

Ο δικός μας Πλάτωνας τα έθεσε λέγοντας «Πασά τε επιστήμη, χωριζομένη δικαιοσύνης καί τής άλλης αρετής, πανουργία, καί ού σοφία φαίνεται.» (Πλάτων, Μενέξενος, 247a)

Επομένως και η επιστήμη της βιολογίας, Γενετικής και Γονιδιωματικής κινείται εντός του πλαισίου των παραδοχών που  ορίζονται από την αισθητή πραγματικότητα όπως αυτή προκύπτει από την παρατήρηση και το πείραμα. Μπορεί να ερευνά και να αποφθέγγεται στα όριά της μηδόλως επηρεαζόμενη από ιδεοληψίες και προσωπικές τοποθετήσεις. Είναι επομένως αντιεπιστημονικό κάποιοι από τους εκπροσώπους της να παρεμβαίνουν στο μυστήριο των μυστηρίων αυτό της θείας κοινωνίας, που είναι καθαρά εκκλησιαστικό θέμα πίστεως που έχει θεολογικές προεκτάσεις και είναι θέμα που το χειρίζεται η ίδια η Εκκλησία. Η Θεία Κοινωνία είναι πέρα από κάθε επιστημοσύνη διότι αποτελεί μυστήριο. Αυτή είναι η αλήθεια. Δεν μπορεί η επιστήμη να ερευνήσει την θεία κοινωνία, διότι είναι το σώμα και το αίμα του Χριστού Ούτε Υπάρχει κάποιο Ιατρικό πόρισμα που να λέει ότι με την θεία κοινωνία μεταδίδεται ο κορωνοιός ή οποιοσδήποτε άλλος ιός. Δεν υπήρχε, δεν υπάρχει και δεν θα υπάρξει ποτέ τέτοιο Ιατρικό πόρισμα διότι ακριβώς η θεία κοινωνία είναι μυστήριο.

Όλοι αυτοί που λένε ότι από τη θεία κοινωνία μεταδίδεται ο κορωνοιός ζουν έξω από το βίωμα του μυστηρίου αυτού για αυτό και αποφαίνονται έτσι.

Παράλληλα είναι αντιεπιστημονικό όταν κάποιος λογικός άνθρωπος επιστήμονας ή μη, ξεπερνάει τα όριά του και φθάνει στην ύβρη θεωρώντας ότι με την επιστήμη του θα λύσει όλα τα προβλήματα, γιατί τότε ακολουθεί η νέμεση. Ο φαύλος κύκλος είναι αναπόφευκτος. 

Σήμερα ανακαλύπτεις το εμβόλιο του κορωνοιού, με την πεποίθηση ότι είναι δική σου επιτυχία και όχι δώρο που σου δόθηκε από το Θεό. Αν παραμείνεις σε αυτήν σου την ασεβή στάση, αυτό το ίδιο επίτευγμα του Θεού που θεωρείς ότι εσύ έφτιαξες θα αποβεί μπούμερανγκ. Φτιάχνεις εμβόλιο και λες εγώ έσωσα την ανθρωπότητα. Ζήτω ο νέος Θεός η επιστήμη. Ομως την άλλη στιγμή έτσι για «σπάσιμο» μια νέα μετάλλαξη έρχεται να σε ακυρώσει και ύστερα μια άλλη και μια τρίτη, υπενθυμίζοντας τα όρια σου. 

Παύλος Κυριακίδης

Πολιτικός Μηχανικός -Θεολόγος