Ανακυκλώνεις τη δυστυχία
σε κίτρινους λειμώνες
περπατάς
κατηγορείς τον εαυτό σου
και τους άλλους
καταριέσαι το παρελθόν
μαυρίζεις το παρόν
μα είναι αδιέξοδο
δεν έχει νόημα
ν’ ασχολείσαι μ΄ αυτά
που πέρασαν
και δεν μπορείς ν’ αλλάξεις
μένει μόνο το μέλλον
μα μη το δένεις
μ’ αλυσίδες
με βάρη ανούσια
και περιττά
άστο να έρθει
απλά και όμορφα
και μόνο κερδισμένος
θα ’σαι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου