Πριν από λίγο μιλούσαμε με την Σοφία, για το πώς ήρθε πιτσιρίκι 10 χρονών στη ζωή μας η πρώτη κόρη μας, γιατί κόρη την αισθανόμαστε και την έχουμε στην καρδιά μας, η Σλάτζενα. Ένα φοβισμένο κοριτσάκι που ήρθε μαζί με άλλα 20 παιδιά του πολέμου της Γιουγκοσλαβίας στη Νάουσα, με τον Βασίλη Τζώρτζη να είναι ο επικεφαλής αυτής της προσπάθειας. Ήταν 21 Δεκεμβρίου του 1996, ο γιος μου ο Παναγιώτης ήταν 20 μηνών και γιορτάσαμε, λίγες μέρες μετά την έλευση των παιδιών με την δασκάλα τους την Ζάνα, τα 10 γενέθλια της Σλάτζενας Ντούτσιτς. Ήταν μια υπέροχη περίοδος στην ζωή της οικογένειας μας, με την Σλάτζενα από ένα φοβισμένο κοριτσάκι να μας εμπιστεύεται σύντομα και να γίνεται ένα λατρεμένο παιδί. Από τότε δέσαμε με την οικογένεια της, τον Πρέντραγκ και την Μιλάντα. Και φυσικά με την οικογένεια που απέκτησε η Σλάτζενα με τον Γιόβιστα Βουγιάτοβιτς και τις δυο μικρούλες κόρες της. Μπορεί οι καιροί να είναι τέτοιοι που να μας απέτρεψαν να πάμε στο Μαυροβούνιο, όμως τα social media μειώνουν πλέον τις αποστάσεις. Μπορεί από τα 31 μου, μικροπατέρας να έγινα 55 χρόνων, όμως η αγάπη και το δέσιμο με την Σλάτζενα και την οικογένεια της είναι αναλλοίωτη. Της εύχομαι να είναι γερή να χαίρεται την οικογένεια της, τον "Γιωρίκα" της, όπως έλεγα τον Γιόβιτσα της, πριν παντρευτούν, τις κοράκλες της και σύντομα και έναν γιο. Χρόνια πολλά κυρά Σλάτζενα με αφιερωμένο ένα τραγουδάκι που είχες τραγουδήσει στην γιορτή της τάξης σου. " Το κοκοράκι κι κι ρι κι κι θα σε ξυπνάει κάθε πρωί".
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου