Φρούρια απόρθητα
ήταν οι αγάπες μας
που δεν ευοδώθηκαν
κι ας πέρασαν χρόνια
κι ας ασπρίσαμε
πάλι έρχονται στο νου μας
τα πρόσωπα που αγαπήσαμε
η ομιλία τους
το χαμόγελό τους
η αύρα τους
συνεχίζουν που και που
να μας απασχολούν
ας είναι μακριά
ας έφτιαξαν με άλλους
τη ζωή τους
η αγάπη
ιδίως η ανεκπλήρωτη
ποτέ δεν πεθαίνει
κάποιες φορές
αργά τα βράδια
ανάβει πάλι
το κερί της ύπαρξης μας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου