της θάλασσας
σου χαϊδεύει το πρόσωπο
το ρολόϊ του χρόνου
γυρίζει πίσω
τότε που ήσουν είκοσι
κι αυτή δέκα οχτώ
ο έρωτας μόνιμος συνοδός
της ψυχής σου
κι ο κόσμος όλος
το πρόσωπο της
όταν χαμογελούσε
ο ήλιος χαμήλωνε
και το βράδυ
το φεγγάρι χόρευε
στο φιλί σας
τώρα αναρωτιέσαι
πού να΄ναι
πού πήγε εκείνη η αγάπη
εκείνος ο έρωτας
απάντηση δεν βρίσκεις
κοιτάς το σήμερα
βλέπεις μόνο
ερημιά και συντρίμμια.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου