Μια ιστορία περί πρωτότυπων οραμάτων και άλλων τινών!

Πρέπει να ήταν στην τελευταία δημοτική περίοδο του αείμνηστου Δημήτρη Βλάχου, καμιά 20αρια χρόνια πριν, όταν ο "Καποδιστριακός" δήμος Νάουσας κατάφερε να "κερδίσει" ένα ευρωπαϊκό πρόγραμμα ανάπλασης, ύψους δυο δισεκατομμυρίων δραχμών, τότε, δηλαδή περίπου στα 6 εκατομμύρια ευρώ, σήμερα. Αρκετά χρήματα για την εποχή και η παρουσίαση του σχεδίου ανάπλασης είχε γίνει στο κατάμεστο δημοτικό θέατρο της Νάουσας. Τότε
κάποιοι αναφέρθηκαν σε πρωτότυπα...οράματα, όπως το να γίνει η πλατεία Ειρήνης, όπως σήμερα υπάρχει η "Πασχαλίτσα" λίμνη, που το βράδυ θα κατεβαίνει και θα γεμίζει νερό με πίδακες και το πρωί θα...στερεύει και θα ξαναγίνεται πλατεία. Οι προτάσεις άπειρες, οπότε ο Δημήτρης Βλάχος, με το δίκιο του είπε: "Μα όλα αυτά που μου λέτε δεν κοστίζουν δυο δις δραχμές, αλλά διακόσια".  Καλά λοιπόν τα οράματα, υπό έναν όρο. Να υπάρχει σχεδιασμένη μελέτη, με το ακριβές κόστος του έργου και την σχέση οφέλους και κόστους. Γιατί π.χ, αν είναι να σχεδιάσουμε πρωτότυπες και οραματικές ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και χρειαστούν καμιά 20αρια εκατομμύρια ευρώ, την εποχή που τα χρέη στην ΔΕΥΑΝ φτάνουν τα 3,5 εκ. ευρώ και ο δήμος, λόγω μη κατάρτισης προυπολογισμού, εξαιτίας του ελλείμματος ενός εκατομμυρίου και πλέον ευρώ στον ισολογισμό του 2019, δεν έχει να πληρώσει τους...οργανοπαίκτες της αποκριάς, ε τότε μάλλον πρέπει να απευθυνθούμε στον Ιούλιο Βέρν και το εξαιρετικό μυθιστόρημα του "Από την γη στο φεγγάρι". Καλές τα οράματα, αρκεί να είναι εφικτά στον να υλοποιηθούν, βεβαίως, βεβαίως.