Του παιδιού μου το παιδί δύο φορές παιδί μου. Όμορφες στιγμές αθωότητας στην φάτνη, έστω και πλαστική, στην πλατεία Καρατάσου της Νάουσας σήμερα Κυριακή
1η Δεκέμβρη. Η γιαγιά και η εγγονή, το συναίσθημα, οι αναμνήσεις και η ελπίδα ότι κάποτε το πλαστικό θα φύγει και μια όμορφη φάτνη, όπως αυτή που στήνονταν στην παιδική μου ηλικία, θα φωτίσει τις καρδιές όλων μας. Όπως της πιτσιρίκας της φωτογραφίας μας.
1η Δεκέμβρη. Η γιαγιά και η εγγονή, το συναίσθημα, οι αναμνήσεις και η ελπίδα ότι κάποτε το πλαστικό θα φύγει και μια όμορφη φάτνη, όπως αυτή που στήνονταν στην παιδική μου ηλικία, θα φωτίσει τις καρδιές όλων μας. Όπως της πιτσιρίκας της φωτογραφίας μας.
Υ. Γ Δεν θα μπορούσαν τα εικαστικά εργαστήρια του Δήμου Νάουσας να βοηθήσουν στο να ζήσουμε ξανά μια φάτνη όχι made in China;

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου