του χρόνια. Αγωνιζόμενος μέχρι την τελευταία του στιγμή, για τις αξίες της ελληνικής φυλής. Φυλαγμένες έχω τις σημειώσεις από τα όσα μας είπε εκείνη την Κυριακή, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για την ποντιακή γενοκτονία. "Οι πρόσφυγες με την δική τους ημερότητα εκάλυψαν την δική μας αγριότητα" τόνισε, αναφερόμενος στους παλιοελλαδίτες, όπως χαρακτήριζαν τους Έλληνες της Ρούμελης και του Μωριά! "Στο Γύθειο (σ.σ τόπος καταγωγής του αείμνηστου δασκάλου) με το που ήρθαν οι πρόσφυγες σταμάτησαν οι βεντέτες και η εγκληματικότητα. Ο προσφυγικός κόσμος υπήρξε η ατμομηχανή προόδου της Ελλάδας. Η Ελλάδα από Βαλκάνια έγινε Ευρώπη. Του Γκαίτε φυσικά και όχι του Γκαίμπελς,που είναι σήμερα" μας είπε ο αείμνηστος Καργάκος. Επισημαίνοντας ότι η Σμύρνη είχε Λυρική Σκηνή, που ήταν μικρογραφία της Σκάλας του Μιλάνου, όταν η Αθήνα δεν είχε τίποτε. "Να είμαστε ρεαλιστές και να επιδιώκουμε το ανέφικτο, είχε πει ο Μπρεχτ" είχε κλείσει τον λόγο του, λέγοντας το "Η Ρωμανία κι αν επέρασεν ανθείκαι φέρει κι άλλον". Σε μια εποχή πνευματικής αλλοτρίωσης, σε μια εποχή που επιπλέον περιττώματα στην πολιτική, οικονομική και κοινωνική ζωή της παραδομένης στο Δ΄Ράιχ χώρας μας, ο Σαράντος Καργάκος θα συνεχίσει να είναι φάρος ρωμαίικος, χτισμένος γερά με το αίμα των ορθόδοξων νεομαρτύρων, που έγινε λάσπη σκληρή και αναγέννησε τούτη την πατρίδα. Τουλάχιστον ο δάσκαλος έφυγε πρι να δει την παράδοση της Μακεδονίας μας στους κομιτατζήδες. Καλό του παράδεισο.
Θόδωρος Ελευθεριάδης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου