Η...κόρη μου η Σλάτζενα!

21 παιδιά από την διαλυμένη από τους Ευρωπαίους, τους ΝΑΤΟικούς και τους Αμερικανούς Γιουγκοσλαβία φιλοξενήθηκαν για λίγους μήνες από τον Δεκέμβρη του 1996 στον τόπο μας. Όπως και χιλιάδες άλλα παιδιά του εμφυλίου σε ολάκερη την Ελλάδα. Τέτοιες μέρες γιορτάσαμε, προσπαθώντας να συνεννοηθούμε με ένα ελληνοσερβικό λεξικό, τα
γενέθλια του μικρού, 10χρονου, κοριτσιού, που φιλοξενήσαμε στο σπίτι μας, εγώ, η Σοφία και ο δίχρονος Παναγιώτης. Η κόρη μου η Σλάτζενα. Ξενύχτησα στον πυρετό της, μαλώσαμε όταν δεν ήθελε να διαβάσει, γελάσαμε, όταν έμαθε το "κοκοράκι, κι κι ρι κι" για την γιορτή της τάξης της.  Η φωτογραφία μας, ένα χρόνο μετά στην Ποντγόριτσα του Μαυροβουνίου, όπου βρήκαν νέο σπίτι η Σλάτζενα μου, ο αδερφός της Ζόραν (στα δεξιά της) ο πατέρας της Πρέτρανγκ και η μητέρα της Μιλάντα. Σας να μην πέρασε μια μέρα μου φαίνεται. Η Σλάτζενα μάνα πλέον, με μια υπέροχη κορούλα, στο πλευρό του Γιόβιτσα, του...Γιώρικα, όπως τον φώναζα, όταν μιλούσαμε στο τηλέφωνο! Κοινό μας βίωμα όχι μόνο η Ορθοδοξία, αλλά η αγάπη στον άνθρωπο. Με την Σλάτζενα και την Οικογένεια της δεθήκαμε. Γινήκαμε ένα. Τώρα πια μπορεί να πάει στο Μόσταρ να δει το σπίτι που γεννήθηκε. Να δει την παλιά της γειτονιά. Που κατέστρεψαν, ενσπείροντας μίσος στις καρδιές των γειτόνων οι δυτικοί. Ανάμεσα τους και ο δημοκράτης Κλίντον, μακελάρης της Σερβίας.  Καλά Χριστούγεννα κόρη μου, καλά Χριστούγεννα σε όλους τους φίλους από το Μαυροβούνιο, με πρώτη την δασκάλα σας, την Ζάνα.