Ποια να συγκριθεί μαζί σου!

Αφόρητη η μοναξιά το μολογώ. Ποια να συγκριθεί μαζί σου κι απ΄το νου μου να σε βγάλει. Η μάνα. Μεγάλες αγάπες και μεγάλες συγκρούσεις. Πολλές φορές ακούω βήματα και νομίζω ότι θα κατέβεις να μας ενημερώσεις για
τα τεκταινόμενα στον κόσμο. Θυμάμαι τον συχωρεμένο τον κυρ Παναγιώτη, ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ να μου απαγγέλλει πολλές φορές το "μάνα κράζει το παιδάκι, μάνα ο νιος και μάνα ο γέρος, μάνα ακούς σε κάθε μέρος, ω τι όνομα γλυκό". Φέτος θα γιορτάσουμε τα Χριστούγεννα, εσείς από την θριαμβεύουσα εκκλησία στους ουρανούς και εμείς από την στρατευομένη, επί γης. Εύχομαι να ακούσεις γλυκιά μου κυρά Πιπίτσα, όπως σε ονομάτιζα για να σε παρηγορήσω από τους πόνους στο Νοσοκομείο, επί 40 μέρες, πριν φύγεις προετοιμασμένη για την αγκαλιά του Κυρίου, στις 18 του Σεπτέμβρη φέτος. "Σταμάτα μου έλεγες". Ντρεπόσουν. Δεν προφτάσαμε να καθίσουμε μαζί, εσύ στο μέσα το δωμάτιο, με την Καλλιοπίτσα. Δεν πειράζει μάνα μου. Δεν σε ξεχνάμε. Δεόμαστε ο Άγιος Θεός να σας αναπαύει και να βρεθούμε μια μέρα μαζί όλοι στην ΑΓΚΑΛΙΑ του ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ μας. ΜΑΝΑ ΜΟΥ.
Υ.Γ Έχεις χαιρετισμούς από τον Μπέρυ, τον γέρο Μπέρυ πλέον, που δεκαρίζει τα χρόνια του. Θυμάμαι που σε αγάπαγε γιατί πάντα τον φίλευες με ένα κομμάτι ζαμπόν, με λίγο τυρί. Κι αυτός δεν συνήθισε ακόμη την απουσία σου.