Στη μνήμη της αγαπημένης μου Σάσας

Θεωρώ τον εαυτό μου ευλογημένο που πέρασα τα παιδικά μου χρόνια, σε μια γειτονιά της Ζαφειράκη, που πάντα υπήρξε μια μεγάλη αγκαλιά για εμάς τους πιτσιρικάδες, εκεί στις αρχές της δεκαετίας του 1970. Μέσα σε αυτές τις υπέροχες αναμνήσεις, μαζί με την αλησμόνητη Φανούλα Καστανιώτη, πάντα έχω βαθιά στην καρδιά μου την
αγαπημένη μου Σάσα Μέσκου, που έφυγε σαράντα μέρες πριν για το αιώνιο ταξίδι, για να συναντήσει τον Τσάφη της. Με τη νοσηλεία της μητέρας μου, δεν πρόλαβα να την αποχαιρετήσω, ενώ στο μνημόσυνο της ήμουν καθηλωμένος στο κρεβάτι από το αυχενικό μου.Η Σάσα, η ψυχή της παρέας της μάνας μου, η Σάσα η γλεντζού του Λυκείου των Ελληνίδων Νάουσας, η Σάσα η Καβαλιώτισσα, θα μείνει για πάντα χαραγμένη στη μνήμη μου. Εύχομαι αυτή η γεναιόδωρη, καλοσυνάτη και πάντα χαμογελαστή ψυχή να αναπαυτεί στα δεξιά του Κυρίου, δίπλα από τον Τσάφη της, που μαζί ζήσανε αγαπημένοι δεκαετίες ολόκληρες.