Στο κελάκι του Αγίου Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτη

Πάνε 9 χρόνια που ακούμπησα στο απέριττο κρεβάτι του Αγίου Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτη, στο Μοναστήρι που έκτισε, στο Μήλεσι της Αττικής. Το είχα συνήθειο, κατεβαίνοντας στην Αθήνα για τις συνελεύσεις του "Εμπορικού" να επισκέπτομαι ευλογημένους τόπους. Με δάκρυα φίλησα το πετραχήλι του. Τον αγαπώ πολύ τον Άγιο. Εκείνος
δισεκατομμύρια, δισεκατομμυρίων φορές περισσότερο, αν και δεν αξίζω την αγάπη του, ως έμπλεος παθών και περίσσια εγωισμού και κατάκρισης. Να τον γνωρίσω από κοντά δεν πρόλαβα, μα διαβάζοντας τα βιβλία με τις διδαχές και τα θαύματα του είναι το ίδιο. Η αδερφή μου η Δόμνα που έμενε στον Ωρωπό μου είχε μιλήσει για τον χαρισματικό καλόγηρο που μάζευε μιλιούνια κόσμο στο Μοναστήρι της Μεταμόρφωσης που έκτισε από το μηδέν . Ο Άγιος Πορφύριος τον Ιούνιο του 1991 αισθανόμενος το τέλος της γήινης ζωής του αναχώρησε για το Άγιο Όρος, όπου και κοιμήθηκε εν ειρήνη στις 4,30 τα ξημερώματα της 2ας Δεκεμβρίου.Να έχουμε την ευχή Του και ο Άγιος να πρεσβεύει για την Ελλάδα μας.