Στη χάρη των θαυματουργών καινοφανών Αγίων μας, Ραφαήλ, Νικολάου του Διακόνου και Ειρήνης, στην Πατρίδα

To προσκύνημα με έντονα συναισθήματα και λογισμούς για την αναξιότητα μας στην σημερινή εποχή. Μας διακρίνει και πρώτον εμένα, η κατάκριση, η περηφάνεια, ο εγωισμός. Εγώ, ο ευατός μου ο "άγιος" και οι άλλοι οι άχρηστοι. Και εκεί που έχεις πειρασμό οι Άγιοι σε αναπαύουν. Ανάβεις το κεράκι σου, βάζεις λίγο λαδάκι από την καντήλα τους και βρίσκεις απαντήσεις στα ερωτήματα του ματαίου τούτου κόσμου. Υπάρχει σωτηρία; Απόλυτα μα μόνο
κοντά στον Τριαδικό Θεό της Αγάπης και όχι στα είδωλα της σύγχρονης εποχής, που θεοποίησε την αθεία των δαιμόνων. Πώς σώζεσαι; Μόνο όταν αγαπήσεις τον πλησίον σου ως εαυτόν; Και αν σου έκανε κακό; Να γυρίσεις και το άλλο μάγουλο είπε ο Χριστός. Συνήθως όμως δεν μας κάνουν κακό οι άλλοι, εμείς κάνουμε στους άλλους. Θαυματουργοί οι καινοφανείς μας Άγιοι Ραφαήλ, Νικόλαος και Ειρήνη, που μαρτύρησαν στη Μυτιλήνη και κατά παραχώρηση του Αγίου Θεού σκέπουν τον κόσμο. Θερμές ευχές σε αυτό τον λευίτη κληρικό, τον Πατέρα Διονύσιο Συρόπουλου, που διακονεί με ζήλο, πίστη και αυταπάρνηση τους πιστούς της Πατρίδας. Να του ζητήσω συγνώμη για όσες φορές τον στεναχώρησα. Το ίδιο και σε όλους τους ανθρώπους. Η σωτηρία της ψυχής είναι πολύ μεγάλο πράγμα για να εξαντλείται στα πάθη της σαρκός, μα κυρίως της ψυχής μας. Αγαπήσωμεν αλλήλους ίνα εν ομονοία ομολογήσωμεν, Πατέρα, Υιό και Άγιο Πνεύμα, Τριάδα Ομοούσιον και Αχώριστον.
Υ.Γ Τα λείψανα των Αγίων θα παραμείνουν στον Ι.Ν Υπαπαντής του Χριστού στην Πατρίδα μέχρι το βράδυ της Κυριακής 6 Νοεμβρίου. Την ευχή τους να έχουμε.