Ήταν προφήτης; Ή μήπως είχε ακούσει τα βλάσφημα λόγια του νεαρού πολιτευόμενου που
δίχως αιδώ διακήρυξε πως εκείνοι που κάψαν τη σημαία και τη σέρνανε μισοκαμένη στις λάσπες, δεν έκαναν τίποτα κακό!
Γόνος ισόβιου εθνοπατέρα είπε τη μεγάλη κουβέντα: «Ένα πανί, ένα κουρέλι!» και την άλλη μέρα, βάλθηκε να σώσει κι αυτός το έθνος. Την πατρίδα του με το πανί, «το άνευ σημασίας». Τότε ήταν ο ποιητής που έγραψε:
Έπεσαν οι σημαίες μας
στις λάσπες του δρόμου
Ράκος απροστάτευτο
που το ποδοπατούν οι φύλακες
Παραπονιάρης ο ποιητής.
Και προφήτης.
«Πού είναι οι βροντεροί
σαλπιγκτές
με τα χρυσόλαμπρα όργανα
και τους εγερτήριους παίανες;
Κακόμοιρε πατριδολάτρη! Αν ζούσες σήμερα θα σε αποκαλούσαν ρατσιστή και δε θα ήξερες που να κρυφτείς. Και συ μου ζητούσες (τότε ακόμη!) χρυσόλαμπρες μπάντες για να παιανίσουν τον εθνικό ύμνο την ώρα της υποστολής της σημαίας! Τον εθνικό ύμνο που σήμερα τον τραγουδούν με όσο πάθος μπορούν οι φαντάροι του τιμητικού αγήματος.
Και τα ιδανικά μας;
Που είναι τα ιδανικά μας;
Πέταξαν στο ζοφερό σκότος
και χαθήκαν…
Τώρα βαδίζουμε στο άγνωστο.
Χωρίς σημαίες και ιδανικά,
χωρίς πυξίδα, χωρίς ουρανό,
χωρίς φως στην καρδιά μας.
Οι στίχοι αυτοί καλέ μου αναγνώστη γράφτηκαν πριν από 25 χρόνια και μοιάζουν σαν να γράφτηκαν στις μέρες μας. Γι’ αυτό σου λέω, είναι προφητικοί! Ο ποιητής που τους έγραψε (Φώτης Τριάρχης ήταν το όνομά του) έβλεπε τα μελλούμενα. Τα έλεγε, όμως εμείς δεν τον πιστέψαμε:
Αβέβαιοι κι’ απροσανατόλιστοι,
θλιβεροί, χαμένοι, πορευτές…
Να αναρωτιόμαστε στα σκοτάδια:
Που είναι ο Ένας να μας οδηγήσει;
Πού είναι;
Μην περιμένεις απάντηση προφήτη ποιητή! Ο ένας και οι δυο και οι τρεις που θα μας οδηγήσει δεν υπάρχουν. Άλλαξαν οι καιροί, άλλαξαν οι άνθρωποι. Αυτοί που υπάρχουν, ο ένας και οι δυο και οι τρεις, είναι εκείνοι που θα μας οδηγήσουν στον Καιάδα. Που θα μας αφανίσουν. Αν δεν μας έχουν αφανίσει.
Επίκαιρος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου