Τον παπά Πορφύρη επισκεφθήκαμε στο Μοναστήρι του Προδρόμου,
το απόγευμα της Παρασκευής 29 Μαρτίου, για να λάβουμε την ευλογία της Θεοτόκου,
στους δεύτερους Χαιρετισμούς της. Τούτο το οδοιπορικό πραγματικά ήταν παράθυρο προς
τον Ουρανό, παράθυρο προς τον Παράδεισο. Ο
Γέροντας Πορφύριος και τα καλογέρια του ανασταίνουν μέρα με την μέρα,
πέτρα με την πέτρα, ξύλο με το ξύλο την Σκήτη. Κόποι ζωής, σκληρή δουλειά στα πουρνάρια και την
περιβάλλοντος χώρου σμιλεύεται και γίνεται τόπος παραδείσου. Ο παπά Πορφύρης μαζεύει από τον τόπο και τα χωριά, θύμισες Αγίων, στεναγμούς πιστών προς τον Κύριο των Κυριευόντων. Η ευλογία της Υπεραγίας Θεοτόκου, μαζί με τις ικεσίες του Βαπτιστού, του Αη Γιάννη του Χρυσόστομου, του Αη Χαραλάμπη, της Αγιαβαρβάρας, του Αγίου Κλήμη ( ευωδίαζε χθες το μυρόβλητο Λείψανο του) Φωτιστού και Εκπολιτιστού των σλάβων, και τόσων άλλων Αγίων, τα λείψανα των οποίων σκέπουν και φρουρούν το Μοναστήρι, είναι φανερή. Σμιλεύει τους λογισμούς της καρδιάς. Σε κάνει να αγαπήσεις τον Θεό σου και τον πλησίον σου, όπως τον εαυτό σου. Να αναλογιστείς την ματαιότητα των γήινων και την φρικτή απολογία των βροτών την ημέρα της Ενδόξου Δευτέρας Παρουσίας, στον Θρόνο του Βασιλέα των Βασιλευόντων. Ο παπά Πορφύρης και τα καλογέρια του είναι σίγουρο ότι σύντομα θα αξιωθούν να ανακαλύψουν Τίμια Λείψανα Οσίων και Θεοφόρων Πατέρων, που έλιωσαν το γήινο σαρκίο τους στις σπηλιές και τις βουνοκορφές τούτου του άγρια ευλογημένου τόπου, όπως ο Άγιος Αντώνιος ο Βεροιεύς, ο δια Χριστόν Σαλός, ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, ο Άγιος Διονύσιος ο εν Ολύμπω, ο Άγιος Νικάνωρας ο εν τη Ζαβόρδα ( Μεγάλη η Χάρη του και τα Θαύματα του στην οικογένεια μου που σύντομα θα σας διηγηθώ), ο Άγιος Θεοφάνης ο Πολιούχος της Νάουσας μας και άλλοι τόσοι και βάλε Άγιοι που γέμισαν με δάκρυα χαρμολύπης και προσευχές συντριβής τούτα τα χώματα, Άγια, Ιερά , γεμάτα από Ομολογίες Πίστεως και Αγάπης. Κλείνω τούτο το οδοιπορικό με μιαν εξομολόγηση στον Παπά Πορφύρη. Πολλές φορές τον κορόιδεψα ότι θα πάγω στον Πρόδρομο για το Τάμα του Οδοιπορικού που έταξα στον Γέροντα. Δεν το έπραξα, λησμονώντας τα όσα καλά έκανε ο Βαπτιστής σε μένα και την οικογένεια μου. Μου το θύμισε , γεμίζοντας με δάκρυα συντριβής, ένας δικός μου άνθρωπος, που δεν ζει κοντά σε αυτό το τυπικό λεγόμενο της εκκλησίας. «Θέλω την Παρασκευή το βράδυ να πάμε στον Πρόδρομο, να νιώσω λίγη ηρεμία. Όπως τότε που πήγαμε στην Λειτουργία του παπά Πορφύρη και έξω χιόνιζε. Στον αδελφό μου αυτό αφιερώνω τούτο το οδοιπορικό Παραδείσου, με μια περικοπή από το Βαγγέλιο μας. «Πιο εύκολα θα μπουν οι πόρνες και οι ληστές στον Παράδεισο, από τους Φαρισαίους». Πιστέψτε με Γέροντα Πορφύριε. Χωρίς να κατακρίνω πιο εύκολα βλέπω ανθρώπους συντετριμμένους, που ο Θεός τους φανερώνει την Θεία Χάρη στους χώρους των καταφρονεμένων , παρά στους τρανούς και στους σκληρόκαρδους, που χτυπάνε το κομποσκοίνι και τα πατερημά, χωρίς αγάπη προς τον Θεό και τον συνάνθρωπο τους. Ίδιοι και απαράλλαχτοι με τους Φαρισαίους της Γραφής. Τι κι νηστεύουν, τι κι αν αγρυπνούν, τι κι αν εξομολογούνται;. Η Σωτηρία της Ψυχής είναι πολύ μεγάλο πράγμα, λέγει ένα τραγούδι σύγχρονο. Έχει δίκιο. Την νιώθεις την νιώθω, την νοιώθει πολλές φορές ο απλός κοσμάκης. Λαμβάνοντας γεύσεις παραδείσου. Μέσα από την νήψη και την συντριβή. Για τις αμαρτίες σου. Αγαπώντας ολάκερο τον κόσμο και αυτούς τους εχθρούς σου ακόμη. Όπως σου είπε στην εξομολόγηση το καλογεράκι σου, το οποίο μετά την προσευχή του ένιωσε την ανάγκη να φιλήσει ΟΛΑΚΕΡΟ το γένος των ανθρώπων. Ο Θεός και ο Άγιος Πρόδρομος Μαζί μας, δια πρεσβειών της Υπεραγίας Θεοτόκου και Ικεσιών Πάντων των Αγίων.
Νάουσα Σάββατο 30
Μαρτίου 2013 . Θόδωρος Ελευθεριάδης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου