.JPG)
«Πριν 20 χρόνια που έκλεισε η Βέτλανς κι εγώ έμενα άνεργος
σε μια νύχτα, ήταν οι γιατροί και οι νοσοκόμοι που ήλθαν από το νοσοκομείο και
συμπαραστέκονταν στον πόνο και τον...
αγώνα μας. Δεν φανταζόμουν τότε, ότι 20
χρόνια μετά, θα είμαι εγώ αυτός που θα έρχομαι να συμπαρασταθώ για να μην κλείσει
το νοσοκομείο της πόλης μου…»!
Τα φορτισμένα αυτά λόγια, γεμάτα αλήθεια για την πορεία της πολύπαθης
Νάουσας, είπε ο πρόεδρος του σωματείου ‘Κλωθώ’ Γρηγόρης Τούπος, στον χώρο έξω
από το νοσοκομείο της Νάουσας, στη διάρκεια της κινητοποίησης του Εργατικού
Κέντρου. 20 ολόκληρα χρόνια, που πέρασαν σαν μια στιγμή, αλλά κρύβουν μέσα τους
τόσες απολύσεις, τόση απογοήτευση, τόση πίκρα, τόσους αγώνες.
20 ολόκληρα χρόνια μετά, όμως, το βασανισμένο χθες φαντάζει
χίλιες φορές καλύτερο από το σήμερα και το αύριο. Τότε τουλάχιστον υπήρχε
ελπίδα, ακόμη κι όταν το εργοστάσιο άφηνε στον δρόμο εκατοντάδες εργαζόμενους.
Σήμερα;
Ο δρόμος είναι ένας αυτοδιαχείριση του νοσοκομείου.
ΑπάντησηΔιαγραφήΠου είναι αυτοί οι βουλευτές του νομού μας τι θα έχουν να πουν όταν θα έρθουν να ζητήσουν την ψήφο των κατοίκων της Νάουσας για την οποία ούτε που νοιάστηκαν για τίποτα ε ρε μαύρισμα που τους χρειάζεται ...
ΑπάντησηΔιαγραφήΑυτοδιαχείριση του νοσοκομείου είναι όντως η μοναδική λύση. Αποκέντρωση στην πράξη. Αυτοδιαχείριση σημαίνει όμως ότι ο Ναουσαίος πολίτης θα αναλάβει το όφελος από την διατήρηση του Νοσοκομείου και το κόστος λειτουργίας του. Είναι έτοιμος ο κόσμος να "αγκαλιάσει" μια τέτοια λύση, όταν έχει μάθει επί δεκαετίες να τα περιμένει όλα από τον καλό "πατερούλη", το κράτος; Τομές μακριά από το κεντρικό κράτος, να αναλάβουμε τις ευθύνες μας ατομικά και συλλογικά σε τοπικό επίπεδο.
ΑπάντησηΔιαγραφή