Πατέρας Παύλος Παπαδόπουλος.«Είδαμε τα σημάδια από τα νύχια και τα δόντια των λιονταριών στην Τιμία Κάρα του Αγίου Ιγνατίου του Θεοφόρου»

Μεγάλη ευλογία ήρθε το πρωί της Παρασκευής 20 Δεκεμβρίου, στον Ι. Ν Αγίου Μηνά Νάουσας, με την έλευση της Τιμίας Κάρας του Αγίου Οσιομάρτυρος Ιγνατίου του Θεοφόρου, η οποία αποθησαυρίζεται στην Ιερά Μονή Παναγίας Δοβρά. Δείτε τα όσα ανέφερε στην  ομιλία του για τον Μεγάλο Άγιο της Ορθοδοξίας μας, ο π. Παύλος Παπαδόπουλος, προιστάμενος του Ιερού Ναού του Αγίου Μηνά Νάουσας.

«Σήμερα αδελφοί μου η Εκκλησία μας τιμά έναν άνθρωπο ο οποίος διακαώς ήθελε να ενωθεί με τον Χριστό. Έναν άνθρωπο ο οποίος αν και μπορούσε να αποφύγει το μαρτύριο και τον πρόωρο θάνατο, αυτός προτίμησε να μπει οικιοθελώς μέσα στην αρένα με τα θηρία ώστε να βγει από την φθαρτότητα και να εισέλθει μέσα στην εν Χριστώ αιωνιότητα.  Ο Άγιος Ιγνάτιος είναι σίγουρα ένας από τους πιο σημαντικούς πρώτους πατέρες της Εκκλησίας μας. Αν και δεν

σώζονται πολλά στοιχεία από την αγία του βιωτή, ευτυχώς σώθηκαν μέσα στην πάροδο των αιώνων 7 επιστολές του Αγίου στις οποίες αποτυπώνεται το εκκλησιαστικό βίωμα της εποχής του αλλά και σημαίνεται η εξέχουσα θέση του Επισκόπου στην εκκλησιαστική κοινότητα. Το να μαρτυρήσει κάποιος άνθρωπος για τον Χριστό όπως λέγουν οι πατέρες της Εκκλησίας είναι χάρισμα από τον Θεό. Το συγκλονιστικό βεβαίως στο μαρτύριο του Αγίου Ιγνατίου δεν είναι μόνο το ότι ο Άγιος σαν άκακο αρνίο δέχτηκε τον μαρτυρικό θάνατο, αλλά εμπόδισε και όλους τους χριστιανούς που προσπαθούσαν να δωροδοκήσουν τους φύλακες που τον συνόδευαν στην Ρώμη να μην προβούν σε τέτοιες ενέργειες ώστε να μην του στερήσουν την χαρά του μαρτυρίου. Ακόμα και όταν ο άγιος εισήλθε στην αρένα, τα άγρια και πεινασμένα λιοντάρια δεν ορμούσαν στον άγιο αλλά σαν άκακες γατούλες περπατούσαν δίπλα στον άγιο, μέχρις ότου ο Άγιος Ιγνάτιος τα πρόσταξε να τον κατασπαράξουν, τα έδωσε δηλαδή την άδειά του να τον σκοτώσουν για την αγάπη του Χριστού. Και όντως τα λιοντάρια σαν λογικά όντα υπάκουσαν στο κάλεσμα του Αγίου και του πρόσφεραν τον στέφανο του μαρτυρίου. Τα λιοντάρια κατέφαγαν τον Άγιο εκτός από τα πιο σκληρά οστά του σώματός του τα οποία μετά το πέρας του μαρτυρίου ευλαβείς χριστιανοί τα περισυνέλεξαν και τα φύλαξαν σαν κόρη οφθαλμού. Σήμερα λοιπόν ημέρα μνήμης του Αγίου Ιγνατίου έχουμε την ευλογία να έχουμε εδώ στον ναό μας την τιμία κάρα του Αγίου η οποία αγοράστηκε από τον Μητροπολιτικό Ναό της Βέροιας το 1770 κατά «την αιχμαλωσία του Μωρέως» σύμφωνα με έγγραφο που υπογράφεται από τον Μητροπολίτη Βεροίας Δανιήλ το 1798. Το πώς βεβαίως έφθασε η Αγία κάρα στον Μοριά είναι άγνωστο, το σίγουρο όμως είναι το Ιερό Λείψανο είναι του Αγίου Ιγνατίου μιας και πολλοί παλαιοί Αρχιερείς το πιστοποιούν με διάφορα έγγραφα. Είναι αξιοσημείωτο ότι ο Μητροπολίτης Δανιήλ σημειώνει ότι πάνω στην Αγία κάρα διακρίνονται τα σημάδια «εκ των ονύχων των λεόντων», αλλά αυτό μπορώ και εγώ ο ίδιος να σας το επιβεβαιώσω μιας και πριν από 6 χρόνια περίπου όπου σε μια διαδικασία συντήρησης των λειψανοθηκών της Ιεράς Μονής Παναγίας Δοβρά, ανοίξαμε μαζί και με άλλους πατέρες και την λειψανοθήκη του Αγίου Ιγνατίου… όταν λοιπόν βγάλαμε έξω από την λειψανοθήκη την Αγία κάρα αλλά και το ασημένιο επιπρόσθετο κάλυμμα είδαμε όλοι μας, τα χτυπήματα πάνω στο κρανίο του Αγίου τα οποία προήλθαν από τα νύχια και τα δόντια των λιονταριών. Αυτός λοιπόν είναι με λίγα λόγια ο Άγιος Ιγνάτιος ο Θεοφόρος. Ένας ακοίμητος ποιμένας, ένας ομολογητής, ένας θεολόγος, ένας μάρτυρας της Εκκλησίας μας, ένας άνθρωπος ό οποίος είχε την ευλογία όταν ήταν σε παιδική ηλικία να ευλογηθεί από τον ίδιο τον Χριστό, ο οποίος τον πήρε στα Θεανθρώπινα χέρια του και είπε στους μαθητές του ότι θα πρέπει να γίνουν σαν τα παιδιά. Ο Άγιος Ιγνάτιος με την ζωή του και τη στάση που κράτησε κατά την διάρκεια του μαρτυρικού του τέλους είναι το φωτεινό παράδειγμα για όλους εμάς τους Χριστιανούς, οι οποίοι ζούμε σε μία βεβαίως διαφορετική εποχή αλλά που έχει τους ίδιους πειρασμούς και πάθη που υπήρχαν και τότε πριν από 1900 χρόνια στους ανθρώπους.  Άγιοι υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν όσο θα υπάρχει η Εκκλησία του Χριστού. Οι Άγιοι δεν ήταν μόνο κάποτε, δεν υπήρχαν μόνο τα παλαιά χρόνια, άγιοι μπορούμε και εμείς να γίνουμε σήμερα…. μπορεί να μην καλούμαστε να μαρτυρήσουμε μέσα στο Κολοσσαίο, αλλά καλούμαστε να δίνουμε την Ορθόδοξη μαρτυρία μας μέσα στο σύγχρονο πνευματικό Κολοσσαίο που λέγεται: «πολεμική κατά της Εκκλησίας», αδιαφορία, ακηδία, κοσμικό φρόνημα… Σ’ αυτό λοιπόν το πνευματικό Κολοσσαίο καλούμαστε σήμερα εμείς ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί να μαρτυρήσουμε την Αλήθεια σε όλους τους ανθρώπους, να μαρτυρήσουμε με παρρησία ο Θεός έγινε άνθρωπος για να γίνει ο άνθρωπος Θεός, να μαρτυρήσουμε ότι ο Θεός δεν είναι δικαστής, ή τύραννος αλλά Πατέρας, να μαρτυρήσουμε όμως όχι μόνο με λόγια αλλά με έργα… με την ζωή μας ώστε να αξιωθούμε του στεφάνου του μαρτυρίου της συνειδήσεως, του στεφάνου της ομολογίας χωρίς φόβο το τι θα πει ο κόσμος για εμάς.  Ο Άγιος Ιγνάτιος αδελφοί μου κέρδισε τον Χριστό διαμέσου της ασκητικότητας, της ταπείνωσης, των αρετών, διαμέσου του μαρτυρικού του θανάτου… Καθώς ασπαζόμαστε λοιπόν την τιμία του κάρα ας τον παρακαλέσουμε να μας σκέπει και να μας φωτίζει ώστε και εμείς να μην αποκάμουμε μέσα στην πορεία μας αυτή για να συναντήσουμε τον Κύριο και Σωτήρα μας, και να μας ενδυναμώσει ώστε τις δυσκολίες και τα προβλήματα της καθημερινότητας να τα αντιμετωπίζουμε με θάρρος, υπομονή και αισιοδοξία έχοντας την ελπίδα μας πάντοτε στον Κύριο και Θεό μας Ιησού Χριστό».

Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος