Η κοινή μοίρα των μειονοτικών και των ‘διαφορετικών’, άλλοτε και σήμερα…

Βέροια. Αρκετά χρόνια πριν. Στον κινηματογράφο ‘Παλλάς’ (σήμερα σούπερ μάρκετ), στην οδό Μητροπόλεως, έδινε συναυλία ο Κώστας Χατζής. Κατάμεστος ο...

χώρος. Ο δημοφιλής τραγουδιστής ανάμεσα στα τραγούδια του θυμάται τα παλιά χρόνια, τότε που ξεκινούσε την καριέρα του και αναζητούσε συμμάχους και συνεργάτες. Διηγείται ότι στα πρώτα του βήματα κάποιος τον έστειλε στον Μίκη Θεοδωράκη. Εκείνος τον συμπάθησε και του έδωσε ένα τραγούδι, το οποίο ο Χατζής ερμήνευσε και φιλοξένησε στον πρώτο του δίσκο, που κυκλοφόρησε λίγο καιρό μετά.

«Πουλήσαμε τρία αντίτυπα. Ένα πήρα εγώ, ένα η μάνα μου και ένα ο Μίκης», είπε με χιούμορ ο Χατζής. Προσθέτοντας ότι όταν λίγους μήνες μετά το ίδιο τραγούδι το ερμήνευσε σε δίσκο του ο μεγάλος Μπιθικώτσης, έγινε πρώτη επιτυχία και ο δίσκος χρυσός.

Δύσκολοι καιροί για τσιγγάνους και μειονοτικούς, τότε και τώρα…