Βεβαιότητα έγινε πια η αρχική (στη συνέντευξη του Μαΐου) ανησυχία
των τριών δημάρχων της Ημαθίας για το μέλλον των δήμων και της αυτοδιοίκησης εν
γένει, αλλά και τη στάση...
πληρωμών, ως αποτέλεσμα της οικονομικής πολιτικής και της
περικοπής των εσόδων τους από το κράτος. Στην κοινή συνέντευξή τους το μεσημέρι
της Δευτέρας στο δημαρχείο Βέροιας, Χαρούλα Ουσουλτζόγλου, Φώτης Δημητριάδης
και Τάσος Καραμπατζός, ενημέρωσαν για το κλείσιμο των δήμων 12-13 Σεπτεμβρίου,
παράλληλα όμως διέγραψαν το αβέβαιο μέλλον των δομών της αυτοδιοίκησης,
προσδιορίζοντας μάλιστα ότι ο προσεχής Οκτώβριος, αν μέχρι τότε κάτι δεν
βελτιωθεί, είναι ο χρόνος επιβίωσης των ταμείων τους, άρα και των ίδιων των δήμων.
«Τα χειρότερα έρχονται, ο θάνατος είναι δεδομένος», είπε με κυνικό
ρεαλισμό ο κ. Δημητριάδης. «Διανύουμε τη χειρότερη αυτοδιοικητική θητεία της 60ετίας»,
περιέγραψε δραματικά η κ. Ουσουλτζόγλου. «Δεν εκλεχθήκαμε για να κάνουμε εργασία
λογιστή ή μικρομπακάλη όπως κάνουμε, αλλά να σχεδιάσουμε ανάπτυξη», παραπονέθηκε
ο κ. Καραμπατζός. Και οι τρεις συμφώνησαν ότι στην παρούσα συγκυρία απαιτείται
εθελοντική ενεργοποίηση των πολιτών, δεδομένου ότι και τα οικονομικά είναι
σφιχτά, αλλά και το προσωπικό δεν επαρκεί.
Οι τρεις τοποθετήσεις
Ουσουλτζόγλου: Είναι
η ατυχέστερη λειτουργία της αυτοδιοίκησης εδώ και 60 χρόνια. Το νέο έτος θα έλθουν
άλλες 125 νέες αρμοδιότητες, ασφαλώς με προβλήματα ως προς το προσωπικό και τους
πόρους. Υπάρχει έλλειψη καυσίμων, προσωπικού καθαριότητας και αποχιονισμού. Με
αυτά τα δεδομένα πάμε για στάση πληρωμών, με 50 δήμους να ξεκινούν από τον Σεπτέμβριο
κιόλας. Οι δήμαρχοι είναι εγγυητές της κοινωνικής συνοχής. Με τα δεδομένα αυτά
θα παραλύσει η χώρα. Στη συνάντηση με τον πρωθυπουργό αυτός έδειχνε κατανόηση,
ωστόσο οι συνεργάτες τους έβλεπαν τα αιτήματά μας καθαρά λογιστικά και απάνθρωπα.
Συνταγματικά και θεσμικά κατοχυρωμένα έσοδά μας πήγανε σε μαύρες τρύπες. Θα κάνουμε
αγώνα μέχρι το τέλος, ακόμη και στα ευρωπαϊκά δικαστήρια θα φτάσουμε. Κάνω έκκληση
στους πολίτες: είμαστε στην ίδια βάρκα. Πρέπει να συμμετέχουν εθελοντικά στα
κοινά. Να προσέχουν τους δημόσιους χώρους, να δείχνουν κατανόηση και αλληλεγγύη.
Δοκιμάζεται η παιδεία και ο πολιτισμός μας σ’ αυτή την κρίση. Θα ενημερώσουμε τους
βουλευτές ώστε να μην ψηφίσουν τις περικοπές της αυτοδιοίκησης στο νομοσχέδιο.
Δημητριάδης: Πάνω
από δύο μήνες δεν στεκόμαστε με τα σημερινά δεδομένα. Παρακαλάμε να είναι ψηλές
οι θερμοκρασίες, αφού δεν έχουμε να καλύψουμε τις δαπάνες θέρμανσης των σχολείων.
Τα χειρότερα έρχονται. Ο θάνατος είναι δεδομένος για τους δήμους της χώρας. Ο
υπουργός μάς έλεγε ότι με το νομοσχέδιο Καλλικράτης θα μας κάνει τη Δανία του νότου…
Καραμπατζός: Είναι
και ζήτημα αξιοπρέπειας για εμάς. Πάλεψα κι εγώ για τον Καλλικράτη. Όμως όλα ήταν
ένα μεγάλο ψέμα. Μετά το δίμηνο έρχεται η οριστική κατάρρευση, παρά την
περιστολή δαπανών που κάναμε στα καύσιμα, τα τηλέφωνα, τον φωτισμό, τις υπερωρίες.
Θεωρώ ότι είμαστε μικροί ήρωες και θα πέσουμε σαν ήρωες. Έχουμε όμως το όπλο
παρά πόδα.
Όπως είπε και ο μέγας Πίου, το μαύρο το πιστόλι,: "Παραιτηθείτε... ΟΛΟΙ !"
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαι να αναλάβουν την λειτουργία του δήμου οι... εθελοντές! (τώρα τους θυμηθήκατε)
Η κοινωνία θα βρει τον δρόμο της με ή χωρίς εσάς.
Δεν μας τα λέτε καλά κύριοι Δήμαρχοι….
ΑπάντησηΔιαγραφήΚακά τα ψέματα, μετά τη μεταπολίτευση οι Δήμοι είχαν πόρους (π.χ. το 2% από τα έσοδα των καταστημάτων καφέ, εστιατόρια κ.λ.π. τα παραχωρηθέντα οικόπεδα, τα έσοδα από λατομεία, από αφισοκολλήσεις, διαφημίσεις, κλήσεις αυτοκινήτων, τραπεζοκαθίσματα, χρήματα από την ύδρευση και πολλούς άλλους πόρους, τους οποίους για καθαρά ψηφοθηρικούς λόγους κανείς Δήμαρχος δεν επιχείρησε ποτέ να εισπράξει. Όλοι τους χάιδευαν τους καταστηματάρχες και τους πολίτες χωρίς να απαιτούν τα έσοδα από τις παραπάνω δραστηριότητες προς όφελος των Δήμων τους, με αντάλλαγμα την εξασφάλιση των ψήφων για την επανεκλογή τους. Όλοι τους είχαν επαναπαυτεί πάνω στις κρατικές επιχορηγήσεις που συμπλήρωναν τα ελλείμματα από τα ανείσπρακτα έσοδα των Δήμων. Όλη η Ελλάδα (ο κρατικός προϋπολογισμός) επιδοτούσε την «ανικανότητα» και την ψηφοθηρική «συνδιαλλαγή» των εκάστοτε Δημάρχων. Οι «παχιές αγελάδες» όμως πέθαναν. Οι ευρωπαίοι το έβλεπαν αυτό. Έβλεπαν αυτή τη στρέβλωση της τοπικής αυτοδιοίκησης, με τον Καλλικράτη έδωσαν ακόμη περισσότερες αρμοδιότητες και δυνατότητα είσπραξης αυτών των πόρων, οι Δήμαρχοι όμως εξακολούθησαν να είναι άτολμοι, φοβούμενοι το πολιτικό κόστος. Τώρα όμως ότι δεν έπραξαν τόσα χρόνια μόνοι τους (είσπραξη των νόμιμων πόρων, απαραίτητων για την ομαλή λειτουργία των Δήμων) τους τα επιβάλει η τρόικα με τη «βία» κόβοντας τις επιχορηγήσεις, αναγκάζοντας τους Δημάρχους να κάνουν το αυτονόητο για να επιβιώσουν (δηλ. είσπραξη των πόρων που δεν τόλμησαν να ζητήσουν από τους συνδημότες τους τόσα χρόνια). Με λίγα λόγια, δυστυχώς όπως λέει και ο λαός «είναι αργά για δάκρυα Στέλλα», αντί να κλαίγεστε Δήμαρχοι όλης της Ελλάδας, οργανώστε τους Δήμους σας και εισπράξτε τα νόμιμα έσοδα από τους συνδημότες σας,(αν είναι δύσκολη η οικονομική συγκυρία γι’ αυτούς, το φταίξιμο είναι και πάλι δικό σας, να το κάνατε πριν την οικονομική κρίση), τα χρήματα που σας λείπουν είναι έξω από τα Δημαρχεία σας, μαζέψτε τα, σώστε τους Δήμους σας και ας μην επανεκλεγείτε…. Και να είστε βέβαιοι ότι θα το κάνετε, διότι και νόμιμο είναι και δίκαιο είναι αλλά και το αίσθημα της επιβίωσης των Δήμων είναι ισχυρό.