Παρατηρήσεις Χρήστου Μπλατσιώτη για την τελετή έναρξης

Μια παρατήρηση για την τελετή έναρξης των ολυμπιακών αγώνων αλιεύσαμε από το facebook του αγαπητού μας φίλου Χρήστου Μπλατσιώτη. Οι Βρετανοί διοργανωτές...

ξεκίνησαν τα δρώμενα με τον ύμνο Jerusalem, το Danny Boy, το Flower of Scotland και το Bread of Heaven. Μετά πήγαν κατ’ ευθείαν στην εποχή του μεγάλου κατασκευαστή μηχανικού Isambard Kingdom Brunel κ.λπ. Όλα αυτά σαφώς και σηματοδοτούν καθοριστικές στιγμές της Βρετανικής εξέλιξης, όλα όμως αφορούν στην εποχή από την άφιξη του Ιωσήφ της Αριμαθαίας και μετά (τουλάχιστον). Καμία αναφορά στη μυθική εποχή των θρύλων και των Ιπποτών, της στρογγυλής τραπέζης, στο Εξκάλιμπερ. Χώρεσε ο Χάρυ Πότερ και δεν χώρεσε ένας ήρωας από τον επικό κύκλο του Αρθούρου. Δεν το γράφω μίζερα (κάθε άλλο, καθώς με εντυπωσίασε η παρουσίαση, ιδίως το σημείο της βιομηχανικής επανάστασης, ενώ έμεινα άφωνος από τον τρόπο που σχεδίασαν το άναμα της φλόγας). Το γράφω ως παρατήρηση για την “αμνησία” των διοργανωτών για μια εποχή της Βρετανίας, που αν μη τι άλλο είναι θρυλική. Μένω με τη σκέψη, πως κάτι παραπάνω θα ξέρουν αυτοί.