«Αναμονή» . Γράφει ο Γρηγόρης Σακαλής

Λίγες μέρες πριν τις εκλογές της 17ης Ιουνίου και τα πράγματα είναι πλέον σε οριακό σημείο. Όσο κι αν θέλουμε να ξορκίζουμε το κακό και να αρνούμαστε να πάρουμε συγκεκριμένη θέση πάνω στο πολιτικό πρόβλημα, αυτό κάνει αισθητή την παρουσία του ποικιλοτρόπως. Εκβιασμοί και απειλές εκτοξεύονται απροκάλυπτα. Εκατέρωθεν. Βάζουν το λαό να ψηφίσει με το μαχαίρι στο λαιμό. Για να αποφασίσει ο κόσμος ελεύθερα και δημοκρατικά, πρέπει να είναι πλήρως ενημερωμένος σε όλα τα θέματα επιστημονικά και άρτια, γιατί μόνο τότε θα μπορεί να σκεφτεί  νηφάλια και ψύχραιμα.  Κάτι

τέτοιο όμως δεν συμβαίνει. Κάποιοι φοβούνται το λαό και τις αντιδράσεις του. Τρέμουν μήπως ξυπνήσει ο κοιμισμένος γίγαντας γι’ αυτό και χρησιμοποιούν τα πάντα για να είναι ναρκωμένος. Σπορ και θέαμα. Στοίχημα, αγοραία πολιτική, φόβος για το αύριο. Αμοιβαία καχυποψία, μίσος. Η κοινωνία μας, ο κοινωνικός λεγόμενος ιστός έχει διαρραγεί. Εμείς οι Έλληνες δεν ήμασταν έτσι. Ο Έλληνας είχε φιλότιμο και μπέσα, συμπονούσε τον διπλανό του και στις δύσκολες στιγμές του συμπαραστέκονταν. Αντί αυτού τι βλέπουμε σήμερα; Βλέπουμε καχυποψία, κακεντρέχεια και άλλα πολλά. Η ¨επιστημονική διαχείριση¨ του λαϊκού παράγοντα το επεδίωξε και το πέτυχε.  Μένει όμως να δούμε τι θα κάνει και ο άλλος πόλος. Ο κοινωνικός.