Μελανές σελίδες.. Η Δώρα Μπαλτατζίδου για την Γενοκτονία των Ποντίων

Η 19η Μαιου ειναι ημερα μνημης ενος εγκληματος που διαπραχθηκε εναντιον ενος ολοκληρου λαου. Ο Ποντιακος λαος αφανιστηκε απο τις πατρογονικες του εστιες οχι για κατι που εκανε,αλλα για αυτο που ηταν.Ελληνικος και Χριστιανικος. Στον Ποντο γραφτηκαν ισως οι πιο μελανες σελιδες της ιστοριας του Ελληνισμου.Ενας πολιτισμος που διατηρησε την αρχαια Ελληνικη Γλωσσα επι τρεις χιλιαδες χρονια και εβαλε την κυριαρχη πολιτικη σφραγιδα στα παραλια της Μαυρης Θαλασσας,κυνηγηθηκε μεχρι αφανισμου σε μια απο τις μαζικοτερες και βιαιοτερες γενοκτονιες που γνωρισε ποτε η

ανθρωποτητα.Η 19η Μαιου ειναι ακομη ημερα τιμης για εκεινους που χαθηκαν και ηταν πολλοι 353.000 ανθρωποι χαθηκαν και αλλοι τοσοι εξαναγκαστηκαν σε φυγη και στην προσφυγια απο τις οργανωμενες επιδρομες των Νεοτουρκων και το κυμα εθνικισμου που σαρωνε την γειτονα χωρα εκεινη την εποχη .Οι διηγησεις αφθονουν και οι πηγες πειθουν.Η αποβιβαση του Μουσταφα Κεμαλ στην Σαμψουντα στις 19 Μαιου του 1919 εγκαινιασε την δευτερη και σκληροτερη φαση της Ποντιακης Γενοκτονιας.Οτι δεν πετυχε το σουλτανικο καθεστως στους πεντε αιωνες της τυραννικης διοικησης του,το πετυχε μεσα σε λιγα χρονια ο Κεμαλ. Η Γενοκτονια των Ποντιων αποτελεσε μια παρατεταμενη,μαζικη σφαγη με εκατονταδες χιλιαδες θυματα.Εφερε μια κριση που αλλαξε την ροτα ενος ολοκληρου λαου- μεταφορικα και κυριολεκτικα. Κι ομως οι Ποντιοι επιτελεσαν εθνικο εργο ακομη και μες το δραμα τους.Ταλαιπωρημενοι και πενητες,εγκατασταθηκαν σε χωρια και πολεις της Μακεδονιας και της Θρακης και θωρακισαν τα νεα συνορα της Ελλαδας με το φρονημα και την δημιουργικοτητα τους.Εδωσαν πνοη στην επαρχια .Εφεραν την ελληνικη λαλια σε μερη που ειχε αιωνες να ακουστει. Η Γενοκτονια των Ποντιων το τραυμα που αφησε στους επιζησαντες,αλλα το πεισμα και η δημιουργικοτητα που εμφυσησε στους απογονους τους αποτελουν αναποσπαστα στοιχεια της Ελληνικης Ταυτοτητας. Το να <<λυγιζεις>> αλλα να μην σπας,αποτελει κληροδοτημα του Ποντιακου Ελληνισμου στην συγχρονη Ελλαδα. Σημερα ειναι αναγκη το ποντιακο δραμα να μην φτανει στην νεα γενια σαν αχνος αποηχος μιας ιστοριας που συνεβη σχεδον εναν αιωνα πριν.Οπως σε ολα τα μαζικα εγκληματα κατα της ανθρωποτητας,η ζωντανη διατηρηση της μνημης ειναι η ασφαλεστερη μεθοδος αποφυγης παρομοιων τραγωδιων. Επιπλεον η Ποντιακη κληρονομια ειναι απο τις πιο πολυτιμες αποσκευες της μικρης Ελλαδας προκειμενου να διαφυλαξει την Εθνικη ταυτοτητα της σε ενα κοσμο ολο και πιο ομοιογενη.Ο Εθνικος εορτασμος της 19ης Μαιου ως ημερα μνημης ειναι το λιγοτερο που μπορει να κανει η πατριδα ως αναγνωριση αυτης της συνεισφορας. Ο αγωνας για την Διεθνοποιηση της Γενοκτονιας των Ελληνων του Ποντου συνεχιζεται....Ποντος εν αστρον φωτεινον,οψε οσημερον και ΠΑΝΤΑ.