Για ένα Αγγελούδι που έφυγε...Γράφει ο Ιέρων

Πριν λίγες ημέρες στο δελτίο ειδήσεων του RealFM άκουσα μια είδηση που θα πρέπει να έβαλε σε σκέψη όσους την άκουσαν.

Στη Θεσσαλονίκη, ένα βρέφος 4 μηνών πέθανε σε νοσοκομείο γιατί ο ΕΟΠΥΥ δε δικαιολογούσε τα φάρμακα που χρειαζόταν για να ζήσει.

Το παιδάκι έπασχε από μια σπανιότατη ασθένεια. Μόλις άλλα τρία παιδιά έπασχαν στην Ελλάδα από αυτήν. Και για να ζήσει απαιτούνταν ένα φάρμακο πανάκριβο: 4.500 ευρώ το μήνα κόστιζε η θεραπεία του. Αυτή ήταν η ατυχία του. Γιατί το φάρμακο

δε δικαιολογούνταν λόγω λιτότητας.

Ο Πρόεδρος του ΕΟΠΥΥ μιλώντας στο δελτίο ειδήσεων του σταθμού είπε διάφορες δικαιολογίες, ότι ο Οργανισμός είναι καινούργιος, ότι δεν έχουν ρυθμιστεί ακόμα τα πάντα και με λίγα λόγια έριξε το βάρος .....στους γονείς του παιδιού, γιατί, όπως είπε, δεν τον πήραν τηλέφωνο για να τον ενημερώσουν.

Ας μη μείνουμε σε λεπτομέρειες: Τι ασθένεια ήταν, πώς λεγόταν το φάρμακο.

Ας προσέξουμε λίγο την ουσία: Το παιδάκι δεν πέθανε αβοήθητο σε καμία έρημο. Πέθανε στο ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ. Δε χάθηκε γιατί δεν υπήρχε φάρμακο που να του χαρίσει τη ζωή. Χάθηκε γιατί το φάρμακο ήταν ΑΚΡΙΒΟ.

ΠΟΣΟ όμως κοστίζει η ζωή ενός παιδιού; Και ΠΟΙΟΣ είναι αυτός που θα καθορίσει την αξία της; Στο όνομα ποιας τρόικας και ποιου μνημονίου ο κάθε καρεκλοκένταυρος θα το παίζει Θεός και θα αποφασίζει για τη ζωή και το θάνατο των ανθρώπων; Τι να σημαίνει άραγε για τους έρμους τους γονείς του η «βαθιά οδύνη» που θα δηλώσουν όλοι οι ανεγκέφαλοι που άλλοι ανεγκέφαλοι (εμείς όλοι δηλαδή) τους βάλαμε να μας διοικούν;

Και μήπως νομίζετε ότι θα τιμωρηθεί κανένας; Ας μη γελάσω (ένας τύραννος πρέπει να είναι σοβαρός).

Το πρόβλημα δεν είναι ότι δε μας τα λένε. Είναι αρκετά ΑΛΑΖΟΝΕΣ (και μερικές φορές απλώς ΑΦΕΛΕΙΣ) και δεν προσέχουν τα λόγια τους. Πολλές φορές τους ξεφεύγουν.

Το είχε πει ο κ. Λοβέρδος: Οι συνταξιούχοι ΖΟΥΝΕ ΠΟΛΥ ΚΑΙΡΟ μετά που θα βγουν στη σύνταξη. Δεν πεθαίνουν να ξεβρομίσει ο τόπος. Κάθονται και παίρνουν φάρμακα για να ζήσουν. Δίκιο έχει ο άνθρωπος. Ίσως μάλιστα θα ‘πρεπε να υπάρχει και ένας σύγχρονος Καιάδας για μικρούς και μεγάλους που αποτελούν βάρος στον κρατικό προϋπολογισμό. Ένας ανθρώπινος κάδος ανακύκλωσης. Τρία- τέσσερα χρόνια μετά τη σύνταξή σου να πρέπει να πέσεις εκεί. Να μη μας επιβαρύνεις άλλο βρε αδελφέ.

Το σωστό να λέγεται: Μαθουσάλες θα γίνουν πια;

Βέβαια, αν στη θέση του βρέφους ήταν κανένας «μεγαλοπαράγοντας», κανένας «δικτυωμένος», κανένας υψηλά ιστάμενος, η ιατρική φροντίδα θα ήταν άλλη. Θυμάται κανείς άραγε την οπερέτα του Ωνάσειου; Θυμάται τις ορδές των γιατρών που προσπαθούσαν μερόνυχτα για μήνες ολόκληρους να μη στερήσουν την Ελλάδα από το Μεγάλο Τιμονιέρη της; Θυμάται το Μητσοτάκη που πήγε για επέμβαση καρδιάς στην Αμερική, στο Χιούστον, για να μην τον εγχειρίσουν με τομή, αλλά να του διορθώσουν τη βλάβη από το χέρι;

Ποιος τα πλήρωσε όλα εκείνα;

ΟΧΙ, ΔΕ ΘΥΜΑΤΑΙ ΚΑΝΕΝΑΣ. Το δείχνουν καθαρά οι δημοσκοπήσεις. Το δείχνουν οι 250.000 κόσμος που πήγε ήδη στις εκλογές για την ανάδειξη του προέδρου του ΠΑΣΟΚ.

Στις εκλογές που θα γίνουν, θα το δείτε που όλοι θα στοιχηθούν πίσω από τους «δύο μεγάλους ηγέτες», με τις ευλογίες (και τις πιέσεις) της κ. Μέρκελ, της κ. Λαγκάρντ και του κ. Ρεν.

Και το αγγελούδι που έφυγε; Και οι άλλοι που θα έχουν την ίδια τύχη γιατί πρέπει να πάρουν ένα ακριβό φάρμακο; Και οι τόσες αυτοκτονίες;

Δε βαριέσαι. Έξω από την πόρτα μας είναι όλα αυτά. Δεν ήρθαν σπίτι μας. «Μια πιθαμή μακριά ....... κι όπου θέλει ας μπει».

ΦΤΑΝΕΙ. Μη διαβάζετε άλλο. Μπορεί να επηρεαστείτε. Σε λίγο αρχίζει το «Ελλάδα έχεις ταλέντο». Μη το χάσετε ...........