.JPG)
Εκείνο που εισέπραττε ο ακροατής, ήταν ο όγκος της μουσικής. Μια ορχήστρα υψηλών προδιαγραφών που γέμιζε την ατμόσφαιρα και δυο κλαρίνα, πρώτα ο ‘μαθητής’ Σταύρος Παζαρέντζης, κι έπειτα ο ‘δάσκαλος’ Βασίλης Σαλέας, να βγάζουν ψυχή με τα όργανά τους και να δονούν το κατάμεστο θέατρο με τις μελωδίες τους. Και στο τέλος, δάσκαλος και μαθητής μαζί. Είχαμε την ευκαιρία να ακούσουμε και να χαρούμε εκτελέσεις γνωστών ακουσμάτων του Θεοδωράκη, του Σπανουδάκη κ.ά., καθώς και συνθέσεις των δύο καλλιτεχνών. Και η έκπληξη στο τέλος: οι δυο γιοι του Σταύρου Παζαρέντζη, τα δύο νέα φιντάνια της ναουσαίικης οικογένειας, στο βιολί και το κλαρίνο, έδειξαν ότι ο μουσικός δρόμος της οικογένειας συνεχίζεται. Καλύτερα οι ήχοι από τα λόγια. Δείτε το βίντεο!
Αυτοί είμαστε λοιπόν οι Ναουσαίοι,τρέχουμε και μαλιοτραβιόμαστε για να δούμε κάτι που μοιάζει με θέατρο, μόνο και μόνο επειδή μιλάνε Ναουσαίικα και όταν έρχεται ένας από τους μεγαλύτερους Έλληνες σολίστες δεν μαζεύονται ούτε 300 άτομα. Και μετά αναρωτιόμαστε γιατί έχουμε μείνει στην απομόνωση.
ΑπάντησηΔιαγραφήφιλε μου εχεις απολυτο δικαιο.δεν ειμαστε λαος εμεις σε αυτην την πολη.ειμαστε μονο για πανηγυρια και για μασλατια και κριτικη στην πλατεια και στο καφενειο.καλα μας εχουν αποκλεισμενους απο τα παντα.δεν αξιζουμε τιποτε,εκτος ελαχιστων εξαιρεσεων.
ΑπάντησηΔιαγραφήσωστα....
ΑπάντησηΔιαγραφήΗρθε στη Ναουσα ο μεγαλυτερος ελληνας σολιστας και τον σνομπαραμε, οταν, οπου παιζει ο Σαλεας γινεται πανικος ακομα και απο αυτους που αποκαλουμε κουλτουριαρηδες.
Αλλα ετσι ειμαστε οι Ναουσαιοι....σγκουριαβοι.