Ανάγκη προσγειωμένων πολιτικών για να σωθεί το καράβι της ΔΕΤ. Του Κώστα Παναγιωτίδη

Περνά το καλοκαίρι, σιγά-σιγά πρέπει να μαζέψουμε τα… ξύλα και να αρχίσουμε να δρούμε απέναντι στα προβλήματα. Στην εποχή των ΣΔΙΤ και της γιγάντωσης του ιδιωτικού τομέα, δεν μπορούμε να εθελοτυφλούμε. Χρειάζονται δραστικές λύσεις στη ΔΕΤ και τη ΔΕΤΑΒ. Κι όπως γράφαμε προ δύο μηνών, η οικονομική κρίση...

σπρώχνει τα έσοδα προς τα κάτω, που σημαίνει ότι κάτι πρέπει να γίνει στον τομέα των εξόδων.

Είναι φανερό ότι στα 3-5 Πηγάδια η εκχώρηση του ξενοδοχείου σε ιδιώτη, λύνει αυτομάτως το πρόβλημα της ΔΕΤΑΒ, δεδομένου ότι η καρέκλα και το σαλέ είναι βιώσιμα. Όσο για τη ΔΕΤ, το 55% του κόστους εργασίας της επιχείρησης είναι απαγορευτικό για να παράγονται νούμερα βιωσιμότητας. Επιβάλλεται προσαρμογή και προσγείωση. Το άκρως παθητικό ‘Κιόσκι’ πρέπει να περάσει στα χέρια ιδιωτών. Και να γίνει μεγάλη προσπάθεια να σωθεί η εναπομείνουσα ΔΕΤ στον Άγιο Νικόλαο, με τολμηρές επιθετικές πολιτικές, με πολλή δουλειά και -σε ένα βαθμό- θυσίες. Σε μια εποχή που πληγώνονται τα εισοδήματα όλων, επιβάλλονται αναπροσαρμογές για να σωθεί το καράβι. Θα επανέλθουμε.