Ο ΑΚΙΣ ΘΩΜΑΪΔΗΣ ΣΥΝΕΠΙΚΟΥΡΕΙ ΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ κ.ΤΑΟΥΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ ΣΤΗ ΝΑΟΥΣΑ, ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ κ.ΔΗΜΗΤΡΗ ΒΛΑΧΟΥ "Η ΑΝΑΦΟΡΑ ΜΟΥ"

Αγαπητέ Δήμο πολύ ενδιαφέρον το σημείωμά σου. Ο Δημήτρης Βλάχος περιγράφει την επίσκεψη αυτή στο βιβλίο του «Η Αναφορά Μου» (εκδ. Ανάλεκτο, 2008). Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα:
"... Δεκατέσσερα χρόνια μετά την πρώτη μας συνάντηση, τον Οκτώβρη τού 1976, δέχθηκα ένα τηλεφώνημα στο δημαρχείο. Ήταν ο Μίκης, που εκείνη την εποχή ετοίμαζε μια πανελλήνια πολιτιστική κίνηση και ήθελε να περιοδεύσει σε «φίλια» εδάφη. «Βλάχο», μου λέει «θα έλθω στην Νάουσα για μια συναυλία. Θέλω ένα πιάνο και έναν χώρο ζεστό, όχι σε θέατρο». Εμένα δεν μου άρεσε η ιδέα, γιατί μόλις πριν έναν μήνα είχαμε εγκαινιάσει το Δημοτικό Θέατρό μας. Ο Μίκης επέμενε. Έτσι την καθορισμένη ημέρα κουβαλήσαμε ένα πιάνο τού ωδείου στο «Κιόσκι», το οποίο εκείνη την εποχή ήταν κλειστό. Τοποθετήσαμε και καμιά 300ριά καθίσματα γύρω από το
πιάνο και περιμέναμε τον Μίκη, με αγωνία. Πλησίαζε η ώρα τού ρεσιτάλ και η αίθουσα ήταν άδεια. Έμεινα έκπληκτος. Δεν ήταν δυνατόν να μην έλθει κόσμος στον Μίκη, σκέφθηκα, και μάλιστα χωρίς εισιτήριο. Ο Μίκης ίδρωνε και ξαναΐδρωνε και δεν πίστευε στα μάτια του. Κάτι συμβαίνει, σκέφθηκα. Όταν πήγαινα στο «Κιόσκι» πήρε το μάτι μου μερικούς Κνίτες να βρίσκονται γύρω από το κέντρο, αλλά δεν έδωσα σημασία. Θα περιμένουν για το ρεσιτάλ, σκέφθηκα τότε. Τώρα όμως τα πράγματα άλλαζαν. Ο Μίκης εκείνη την εποχή συμπορευόταν με το Κ.Κ.Ε. Εσωτ., το οποίο βρισκόταν στα μαχαίρια με το Κ.Κ.Ε. Βγήκα λοιπόν από το «Κιόσκι» να δω τι γίνεται. Βλέπω μια παρέα συμπολιτών να φεύγουν προς την έξοδο του πάρκου. Τους προλαβαίνω και μου λένε: «γιατί δήμαρχε ματαιώσατε την συναυλία;», τρελάθηκα. Ποιός σας το είπε, τους ρωτάω και μου δείχνουν δυο Κνίτες, που εκείνη την στιγμή προσπαθούσαν να κρυφθούν πίσω από έναν πλάτανο. Τρέχω γύρω από το κέντρο και βλέπω να είναι ακροβολισμένοι καμιά 20ριά Κνίτες. Είχαν σταλεί με στόχο να μποϋκοτάρουν την συναυλία τού Μίκη. Ντράπηκαν που τους ανακάλυψα. Εξ άλλου ήταν παιδιά που είχαν συμπαραταχθεί μαζί μας στις εκλογές. Έφυγαν και σε λίγα λεπτά το «Κιόσκι» ήταν κατάμεστο. Ο Μίκης επέμενε να μάθει τι συνέβη. Προσπάθησα να τον παραπλανήσω, αλλά στο τέλος αναγκάσθηκα να του πω την αλήθεια. Οπότε αυτός άστραψε και βρόντησε κατά του Κ.Κ.Ε. και της Κ.Ν.Ε. Ποιος είδε τον Θεό και δεν τον φοβήθηκε. Πριν αρχίσει το τραγούδι, εξαπέλυσε τους κεραυνούς του.
Το ρεσιτάλ ήταν μια μαγεία. Πάνω από δυο ώρες ο Μίκης έπαιζε, τραγουδούσε και μιλούσε. Για πολιτισμό, για οράματα, για την δημοκρατία. Συνεχίσαμε στο τουριστικό περίπτερο του Αγίου Νικολάου, γλέντι μέχρι πρωίας..."