Δεν προνοήσαμε, ως κράτος, αγαπητοί αναγνώστες. Γι’ αυτό ας μην τα ρίχνουνε όλα στους άλλους. Πρώτα φταίμε εμείς, ως κράτος, έπειτα τα άλλα κράτη. Διότι δεν κάναμε όλα τα απαραίτητα έργα με τα ευρωπαϊκά πακέτα. Έπεσε πολλή ρεμούλα εκεί. Έπεσε πολύ… τσάμπα έργο. Πολλά τα χαμένα λεφτά. Κι έπειτα από 20 και πλέον χρόνια ‘πακέτα’, ακόμη δεν έχουμε συμπληρωμένες βασικές υποδομές. Ωστόσο...
κάποιοι έχουν συμπληρώσει τις δικές τους βασικές υποδομές μέχρι τρίτης εξοχικής κατοικίας και τρίτης γενιάς.
Αυτή η έλλειψη προνοητικότητας από τη μεριά του πολιτικού συστήματος, θυμίζει εκείνη την περίφημη ιστορία με τον καμηλιέρη που έμεινε από νερό στη μέση της ερήμου. Βρήκε κάποια στιγμή άλλον καμηλιέρη, του ζήτησε νερό, αλλά εκείνος απάντησε ότι το μόνο που μπορεί να τον πουλήσει είναι γραβάτες. ‘Τι να τις κάνω τις γραβάτες; Νερό θέλω…’ Ο καμηλιέρης συνέχισε τον δρόμο του. μετά από λίγο βρήκε άλλον καμηλιέρη και του ζήτησε κι αυτουνού νερό. ‘Δεν έχω νερό, έχω όμως πολύ ωραίες γραβάτες’, απάντησε κι εκείνος. Κοράκιασε ο άνθρωπος. Ώσπου κάποια στιγμή, την ώρα που οι γύπες πετούσαν απειλητικά από πάνω του, είδε στο βάθος μια όαση. Είχε σιντριβάνια, βρύσες, πισίνες, κακό… Θέλησε να μπει γρήγορα μέσα για να πιει νερό να ξεδιψάσει. Στην είσοδο όμως είχε έναν φρουρό. ‘Πού πάτε κύριε;’ τον ρώτησε. ‘Θέλω να μπω’, απάντησε ο ταλαιπωρημένος και διψασμένος καμηλιέρης. ‘Δεν γίνεται να μπείτε, κύριε. Απαγορεύεται η είσοδος χωρίς γραβάτα’!
Με τις υγείες μας.
Κώστας Παναγιωτίδης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου