Ήταν τόσο όμορφο. Κι όμως, ο άνθρωπος, όπως πάντα απάνθρωπος, του έδειξε από τα πρώτα κιόλας βήματά του το πρόσωπο της αδικίας. Το χάρηκε σαν ήταν μικρό και χαριτωμένο, μόλις μεγάλωσε το πέταξε στο δρόμο. Και μετά, αιφνιδίως το θανάτωσε άκαρδα, μαζί με άλλα τόσα καθημερινά, επειδή χαλούσαν την αισθητική του, αυτές οι μικρές αθώες ομορφιές της ζωής. Την αισθητική των καυσαερίων...
των αυθαιρέτων, των σκουπιδιών, της κλεψιάς και της βρωμιάς.Ο άνθρωπος, το έλλογο ον, το πολιτισμένο. Τόσο έλλογο που χάνεις τα λόγια σου…
Φωτογραφία από το πάρκο της Νάουσας. Χθες βράδυ. Το σκυλάκι αυτό, ευτυχώς έφυγε νωρίς από την κόλαση που του είχε έτοιμη ο άνθρωπος πάνω στη γη…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου