Η ευτυχής μοίρα των πρωταγωνιστών της ζωής μας είναι ότι ο μοιραίος βιολογικός τους θάνατος δεν σημαίνει κατ’ ανάγκην το χαμό τους. Εμείς που μένουμε πίσω είμαστε οι τυχεροί. Τους ζούμε και τους θαυμάζουμε συνεχώς, θαρρείς και έταξαν εαυτόν να μας διασκεδάζουν μέχρι την τελευταία μας πνοή. Αρκεί να μην τους ξεχάσουμε μέχρι τότε, γιατί μόνον αν τους ξεχάσουμε θα πεθάνουν πραγματικά. Έτσι, θα εξακολουθούν να βρίσκονται ανάμεσά μας...
ο Ρασούλης με τον Παπάζογλου με τα τραγούδια τους, κι ο Θανάσης Βέγγος με τις ταινίες του. Όπως φυσικά δεν πέθαναν ποτέ ο Χατζηχρήστος, ο Αυλωνίτης, ο Ηλιόπουλος, ο Παπαγιαννόπουλος, ο Κωνσταντάρας, ο Φωτόπουλος. Άνθρωποι που μας κάνουν ακόμη και σήμερα να γελάμε με το σκέρτσο και το ταλέντο τους. Και θα συνεχίσουν να μας κάνουν να γελάμε για όλη μας τη ζωή. Μέχρι να ξανασυναντηθούμε.Μεγάλη μορφή της Ελλάδας ο μεγάλος ηθοποιός. Ο δικός μας Θανάσης. Ο εθνικός μας ηθοποιός. Ένας άνθρωπος που δίδαξε αξιοπρέπεια και ήθος. Ένα εθνικό κεφάλαιο.
Τα λόγια είναι φτωχά. Μοιραστείτε μαζί μας τις σκέψεις και τα συναισθήματά σας για τον Θανάση Βέγγο. Γράψτε μας πώς νιώθετε. Για να τιμήσουμε όλοι μαζί τη μνήμη ενός τεράστιου ηθοποιού.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου