Ανακυκλώνουμε με τόση επιτυχία την παθογένειά μας. Γιατί όχι και τα σκουπίδια μας;

Είναι ένα μεγάλο αίνιγμα η ανακύκλωση. Ένα πρόγραμμα που ξεκίνησε σε επίπεδο νομού με τυμπανοκρουσίες και ελπίδες πριν από περίπου 12-13 χρόνια. Ωστόσο στην πορεία… κλατάρισε! Οι προσπάθειες συνεχίστηκαν και μετά. Σε επίπεδο κάποιων δήμων. Κάποιοι άλλοι δήμοι αδράνησαν. Με τη σύσταση του ΕΣΔΑ έγινε μια ακόμη προσπάθεια οργάνωσης. Πάλι όμως τώρα ο ΕΣΔΑ περνά σε άλλα χέρια και σε άλλα μονοπάτια…

Το βέβαιο είναι ότι καμία πολιτική μας επί του θέματος δεν είχε συνέχεια και συνέπεια. Όχι μόνο σε επίπεδο τοπικών αρχών, αλλά ούτε και σε επίπεδο πολιτών. Ο αριθμός των κάδων έχει μειωθεί θεαματικά, την ίδια ώρα που οι περισσότεροι πολίτες δεν ξεχωρίζουν μπλε και πράσινους, τα ρίχνουν όλα παντού! (Όπως και στη φωτογραφία, που είναι σημερινή…)

Είναι και η ανακύκλωση ένα δείγμα γραφής της νοοτροπίας του έθνους. Καμία σειρά, καθόλου υπομονή, κανένας προγραμματισμός.