27 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1941.ΘΥΣΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΟΥΚΙΔΗ.ΓΡΑΦΕΙ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΠΑΞΕΒΑΝΟΣ

«Άργησε η Άνοιξη να ’ρθει εκείνο τον Απρίλη.

Παράπονα ο ουρανός έβρεχε κάθε δείλι.

Το γιασεμί ολάνθιστο μαράθηκε στην πάχνη,

θρυμματισμένα πέταλα έμειναν, μόνο, κι άχνη.

Άνοιξε τις φτερούγες του τ’ αγριοπεριστέρι,

πέταξε σ’ άλλους ουρανούς να βρει το καλοκαίρι.

Πάνω στο Βράχο στάθηκε, σαν Δωρική κολόνα, 

λευκή μαρμαρυγή φωτός, να φέγγει στον αιώνα.

Τυλίχτηκε με όνειρα γαλαζιοπλουμισμένα,

στης Λευτεριάς τα κύματα χάθηκε τ’ αφρισμένα.»

Το ποίημα ανήκει στο Νίκο Μπατσικανή, ο οποίος είναι συγγραφέας και ποιητής. Έχει τίτλο «ΘΥΣΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΟΥΚΙΔΗ». Δε θέλω να μπω σε ιστορικές λεπτομέρειες. Όποιος επιθυμεί να δει αναλυτικά τα γεγονότα, υπάρχουν αναρίθμητες πηγές στις οποίες μπορεί να ανατρέξει. Ωστόσο, αυτό που θέλω να επισημάνω είναι ότι ο Κουκίδης στις 27 Απριλίου 1941 αντί να υποστείλει την ελληνική σημαία από την Ακρόπολη και να την παραδώσει όπως τον είχαν διατάξει οι Γερμανοί, την υποστέλλει και τυλίγοντας με αυτή το σώμα του και παράλληλα τραγουδώντας τον εθνικό ύμνο, βάζει τέλος στη ζωή του πέφτοντας στο κενό. Σήμερα υπάρχει κάποιος που να τον θυμάται; Πρέπει να τον θυμόμαστε και να αποτελεί πρότυπο για μας; Μάλλον όχι, αφού δεν ήταν καμιά τηλεοπτική περσόνα. (Σημείωση: Οι αιτήσεις για το τζούνιορ μάστερ σεφ έχουν ξεπεράσει τις 6000+!)

Μπαξεβάνος Ιωάννης
Φοιτητής του Τμήματος Φιλολογίας στο Α.Π.Θ.