ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΧΑΡΟΥΛΑ ΣΠΙΝΘΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΚΕΚΕΣΙΔΗ ΓΙΑ ΤΟ "ΧΑΡΑΤΣΙ" ΤΩΝ 30 ΕΥΡΩ ΣΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥ ΡΟΔΟΧΩΡΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ!

Με έκπληξη διάβασα το άρθρο του κυρίου Κεκισίδη. Πραγματικά τέτοια μικροψυχία (όπως εκφράζεται περίτρανα από την προσωπική επίθεση στον διευθυντή του σχολείου μας και τον πρόεδρο του συλλόγου γονέων και κηδεμόνων) δεν την περίμενα από έναν νέο άνθρωπο που ηγείται και του δασικού μας συνεταιρισμού.
Για να ξεκαθαρίσουμε λίγο τα πράγματα. Ο σύλλογος γονέων στη
συγκέντρωση της 25ης Μάρτη αποφάσισε λόγω των προβλημάτων χρηματοδότησης του σχολείου να βοηθήσει, καταβάλλοντας την οφειλή των 800 ευρώ στο συγχωριανό μας κύριο Σιαμίδη, για το πετρέλαιο που προμήθευσε στο σχολείο. Αφού λοιπόν η σχολική επιτροπή δεν είχε τα απαραίτητα χρήματα, οι γονείς αποφάσισαν στη συνάντησή τους αυτή, παρόλη την αντίδραση του κυρίου Κεκισίδη και του προέδρου της Τοπικής κοινότητας κυρίου Μωισίδη να καταβάλουν τα 30 ευρώ (η κάθε οικογένεια), για να λυθεί το πρόβλημα και εάν τα χρήματα έρθουν στο σχολικό ταμείο να επιστραφούν στο σύλλογο γονέων και κηδεμόνων.
Εξάλλου, δεν είναι η πρώτη φορά που ο σύλλογος χρηματοδοτεί το σχολείο. Με τη συνδρομή του συλλόγου αγοράστηκαν οι υπολογιστές και κάποιος άλλος εξοπλισμός στο σχολείο που στάθηκαν πολλές φορές αιτία να μιλούν για το πλήρως εξοπλισμένο σχολείο του Ροδοχωρίου.
Καταλαβαίνω πολύ καλά την προσπάθεια "εκμετάλλευσης" της οικονομικά δύσκολης περιόδου την οποία περνάμε από τον κύριο Κεκισίδη, αλλά θεωρώ ότι έπρεπε να σεβαστεί την απόφαση του συλλόγου Γονέων και κηδεμόνων και αν πραγματικά ήθελε να βοηθήσει τους γονείς, ας εισηγούνταν στο Δασικό να δοθούν 800 ευρώ στο σχολείο από τα χρήματα που θα δώσει ο Δασικός στο μέλλον για την πραγματοποίηση έργων στο χωριό. Και ο πρόεδρος της τοπικής κοινότητας που θεωρεί ότι αυτός δεν είναι τρόπος επίλυσης των προβλημάτων του σχολείου, ας κοιτάξει να βρει αυτός τρόπους χρηματοδότησης.
Επιτέλους ας αντιδράσουν και οι γονείς στην επίθεση αυτή, αφού συμφώνησαν να δοθούν τα χρήματα. Σίγουρα σε κανέναν δεν περισσεύουν, αλλά από την άλλη σε μια δεδομένη κατάσταση γιατί θα πρέπει ένας συγχωριανός μας να επωμιστεί το βάρος των 800 ευρώ και όχι οι γονείς και αν έρθουν τα χρήματα να τους επιστραφούν και αν όχι να κοιτάξουν τι μπορεί να γίνει;
Γλυτώσαμε την ενοποίηση ως ορεινό χωριό με σχολείο πλήρως εξοπλισμένο, τώρα τους λέμε ότι εμείς δεν μπορούμε να υποστηρίξουμε το σχολείο μας.
Προσωπικά πάντα πίστευα στη δική μου δουλειά και όχι στους άλλους και στις «επιδοτικές» πολιτικές. Ο μόνος τρόπος αντίδρασης στη μιζέρια του σήμερα είναι η προσωπική δουλειά, η συμμετοχή και γιατί όχι και οικονομική συμμετοχή σε ένα τόσο λεπτό θέμα όπως η παιδεία. Ας αφήσουμε τις αίολες κουβέντες, δεν βγάζουν πουθενά
Με εκτίμηση
Δρ. Χαρούλα Σπινθηροπούλου
Πρώην Πρόεδρος Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων