Το χαμόγελο του… Ημι-Τζοκόντας!

Πτήση εσωτερικού. Ξημερώματα. Συνοδεία με τους ήχους του ‘Χαμόγελου της Τζοκόντας’, του Μάνου Χατζηδάκη. Ταξίδι μέσα στο ταξίδι. ‘Όταν έρχονται τα σύννεφα’, ‘Η προσωπογραφία της μητέρας μου’,

‘Το κονσέρτο’, ‘ Βραδινή επιστροφή’, μελωδία μέχρι τέλους. Μέχρι την προσγείωση στο αεροδρόμιο και την άμουση πραγματικότητα.

«Τι μουσική ακούσαμε;» ρώτησε ευγενικά ένας νεαρός μία αεροσυνοδό.

«Σπανουδάκη», απάντησε εκείνη…

Κι άλλη προσγείωση.

Σε μια χώρα όπου όλα αρχίζουν από ημι: ημικρανίες, ημιυπαίθριοι, ημιαπασχόληση, ημιδιατροφή, ημιμάθεια…

(Από αντίστοιχο σχόλιο στο ‘Δίφωνο’)