Γέλα πουλί μου γέλα!!!

 Σωτήριον έτος χιλιοστό εννιακοσιοστό ογδοηκοστό έκτο. Η Νάουσα στενάζει σε προανεργικούς ρυθμούς. Λυσσομανά  η καταιγίδα που καταστρέφει την ανέμελη νιότη των 80ς. Joy, lava, Ηλιοτρόπιο, Διαδρομή, Μύλοι (κάποτε).  Και ο
ι Κατσιμιχαίοι εδώ να σε συντροφεύουν. Αργά, καταθλιπτικά. Χαρμολύπη μιας καταιγίδας που έρχεται. Και εσύ εδώ. "Κρόνος". Γέλα πουλί μου γέλα. Είναι η ζωή μια τρέλα. Αφιερωμένο στο  Λάππειο του 83, που βιώνει δόξες εφήμερες. Λύδα, Κατερίνα, Κατερίνα, Μαλαματή, Φιλιώ, Βασίλης, Στέλιος, και τόσοι άλλοι. Ρυθμοί κυκλωτικοί,  μακρόσυρτα θλιμένοι. Καληνύχτα σε όλους του φίλους του blog.

Μου φαίνεται σαν να 'ναι χθές
μα πάνε τόσα χρόνια
που σαν βιολί το σώμα σου
στα χέρια μου κρατούσα

Με το ραδιόφωνο σιγά
μες στ' απαλό σκοτάδι 
θα τρόμαζες αν ήξερες 
πόσο σε αγαπούσα 

Τίποτα δεν έχει αλλάξει
και τίποτα δεν είναι όπως παλιά
μένει όμως ακόμα ένα πείσμα
που δεν είναι συνήθεια μοναχά 

Γέλα, γέλα πουλί μου γέλα
γέλα, κι είν' η ζωή μια τρέλα