ΕΟΡΤΙΟΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΩΝ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ
ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ ΜΑΚΡΗ, Δρος Θ., Πρωτοπρεσβυτέρου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου
ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΟΝ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ
Νάουσα, 2008-2010 (ΤΗΡΟΥΝΤΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ)
Ἀκολουθία ἑόρτιος
ΕΙΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΜΑΧΟΝ ΣΤΡΑΤΗΓΟΝ
Ἐν τῷ μικρῷ Ἑσπερινῷ
Ἱστῶμεν στίχους δ΄ καὶ ψάλλομεν τὰ ἑξῆς Προσόμοια
Ἦχος α΄. Τῶν οὐρανίων ταγμάτων.
Δεῦρο ἡ ἄνασσα πόλις τὰ νικητήρια, νυνὶ τῇ Ὑπερμάχῳ, Στρατηγῷ σου ἀπόδος, τῇ λυτρωσαμένη σὲ δυναστῶν, ἀλλοφύλων καὶ βόησον· Χαῖρε Παρθένε ἡ Σώτειρα ἡ ἐμή, καὶ τῶν τέκνων μου ἀντίληψις.
Ὥσπερ ἀστὴρ ἑωσφόρος πάλιν ἐξέλαμψεν, ἡ πόλις σου Παρθένε, προσημαίνουσα κόσμῳ, τῆς δικαιοσύνης τὸν νοητόν, καὶ ἀείφωτον Ἥλιον, τὸν ἐν φωτὶ καταυγάζοντα τῆς Αὑτοῦ, ἐπιγνώσεως τὰ σύμπαντα.
Διὰ τῆς σῆς ἀνυσίμου πρεσβείας Δέσποινα, Ὑπέρμαχε ἑλλήνων, Στρατηγὲ διεσώθη, πάσης ἐξωλείας τὸ εὐσεβές, ὀρθοδόξων ὑπόλειμμα, ἐν βασιλίδι τῶν πόλεων ἐπὶ σοί, τὸ ἐλπίζον Ἀειπάρθενε.
Χρεωστικῶς Θεοτόκε οἱ ὀφειλέται σου, συνᾴδοντες τὸ Χαῖρε, Στρατηγὲ τῶν ἑλλήνων, σοὶ εὐχαριστοῦμεν διὰ τὴν σήν, μεγαλόδωρον εὔνοιαν, καὶ φιλοικτίρμονα Μῆτερ ὑπὲρ ἡμῶν, καὶ τῆς πόλεώς σου πρόνοιαν.
Δόξα. Καὶ νῦν.
Ἀπολυτρώσεως ὕδωρ Ἁγνὴ ἐκ σπλάχνων σου, ὡς ποταμὸς ἐῤῥύη, ῥυπτικὸν τοῦ καθᾶραι, τὴν βεβηλωθεῖσαν πόλιν ἡμῶν, ἀπὸ ῥύπου δουλώσεως, καὶ μιασμοῦ ἀσεβείας θεοστυγοῦς, μισοχρίστων Ἀειπάρθενε.
Ἀπόστιχα
Ἦχος α΄. Πανεύφημοι μάρτυρες.
Πανάχραντε μῆτερ τοῦ Θεοῦ, Στρατηγὲ Ὑπέρμαχε, τῆς βασιλίδος τῶν πόλεων, ἀπόλαβε τὸν σόν, μεγαλεῖον θρόνον, ἐν αὐτῇ Παντάνασσα, καὶ δέξαι ὡς διάδημα χρύσεον, τὰ νικητήρια, Ἀγλαόθρονε ἐγκώμια, τοῦ λαοῦ σου, Πανύμνητε Δέσποινα.
Στ.: Ἐν τῷ ἐγγίζειν ἐπ’ ἐμὲ κακοῦντας τοῦ φαγεῖν τὰς σάρκας μου, οἱ θλίβοντές με καὶ οἱ ἐχθροί μου, αὐτοὶ ἠσθένησαν καὶ ἔπεσαν[1].
Πανάχραντε Μῆτερ τοῦ Θεοῦ, ἀναλώτοις τείχεσι, δικαιοσύνης κυκλώσασα, λαὸν τὸν εὐσεβῆ, καὶ πιστὸν ἑλλήνων, Ἀγαθὴ κυβέρνησον, αὐτὸν ἐν κραταιᾷ δεσποτείᾳ σου, καὶ ὁδοποίησον, βασιλείαν ἐπουράνιον, τοῦ Υἱοῦ σου, τοῖς σὲ μεγαλύνουσι.
Στ.: Καὶ νῦν ἰδοὺ ὕψωσε κεφαλήν μου ἐπ’ ἐχθρούς μου· ἐκύκλωσα καὶ ἔθυσα ἐν σκηνῇ Αὑτοῦ θυσίαν ἀλαλαγμοῦ, ᾄσομαι καὶ ψαλῶ τῷ Κυρίῳ[2].
Πανάχραντε Μῆτερ τοῦ Θεοῦ, ὥσπερ πύργος ἄσειστος, καὶ ἐπαμύντωρ καὶ φρούριον, ἀπόρθητον Ἁγνή, καὶ ὡς θεία σκέπη, ὄντως καὶ ἀσφάλισμα, καὶ τεῖχος προστασίας τὴν πόλιν σου, αἰχμαλωτεύσεως, καὶ ἀλώσεως ἀπείραστον, Θεοτόκε, μερίμνῃ σου φύλαττε.
Δόξα. Καὶ νῦν.
Πανάχραντε Μῆτερ τοῦ Θεοῦ, ἡ τῆς δόξης τέξασα, τὸν Βασιλέα καὶ Ἄρχοντα, εἰρήνης Ἰησοῦν, καθ’ ὑπεναντίων, νίκας χορηγήσασα, τοῖς ἄρχουσιν ἡμῶν τὸ πολίτευμα, πιστῶν εἰρήνευσον, καὶ τὸ ἔθνος ἀντιδόξασον, τῶν ἑλλήνων, ἀεὶ τὸ δοξάζον σε.
Νῦν ἀπολύεις, τὸ Τρισάγιον,
τὸ Ἀπολυτίκιον ἐκ τοῦ Μεγάλου Ἑσπερινοῦ
καὶ Ἀπόλυσις
Ἐν τῷ μεγάλῳ Ἑσπερινῷ
Ἱστῶμεν στίχους στ΄ καὶ ψάλλομεν τὰ ἑξῆς Ἰδιόμελα
Ἦχος α΄.
Σήμερον χαρᾶς τὰ εὐαγγέλια· σήμερον τῆς ἀνάσσης πόλεως τὰ ἐλευθέρια. Λέλυται αὑτῆς ὁ χρόνιος δεσμός· ἥττηται στρατὸς ἀσύμφυλος ἐχθρῶν. Δεῦτε οἱ πανέλληνες εὐφράνθητε· δεῦτε οἱ ὀρθόδοξοι σκιρτήσατε· ἡ γὰρ Παρθένος ἠγγύηται, ἐλευθερίαν καὶ ἄνεσιν. Ὅθεν κατὰ χρέος τὰ ἐπινίκια, προσαγάγετε αὐτῇ καὶ βοήσατε· Χαῖρε Θεοτόκε Ἀειπάρθενε· Χαῖρε Στρατηγὲ ἡμῶν Ὑπέρμαχε· Χαῖρε ἡ σκέπη καὶ ἀντίληψις, καὶ σωτηρία τῆς σῆς πόλεως· Χαῖρε Ἑλλάδος ἡ προστασία, καὶ Ὀρθοδοξίας τὸ κραταίωμα.
Ὅτε τὸ ἐπίκλοπον, αἱμοδιψές τε καὶ ἀχόρταστον ἔθνος, πλεονεξίᾳ τῆς ἀδικίας, ἥψατο φλόγα πολέμου, τότε Παρθένε Δέσποινα, ἀνεζωπύρωσας ἡμῖν, τὴν φλόγα τῆς ἐλπίδος. Ἀλλ’ ὡς ἀφλέκτως ἐδέχθης, τὸ πῦρ τῆς θεότητος διὰ τὸ πρόσλημμα, οὕτως διετήρησας ἄφθορον, τοῦ γένους ἡμῶν τὸ ἐν τῇ πόλει σου ὑπόλειμμα. Διὰ τοῦτο Θεοτόκε, ὡς κατὰ χρέος εὐχαριστοῦντές σοι, ἐν ἐγκωμίοις σὲ μεγαλύνομεν.
Ἐλήλυθεν ἡ ὥρα τῶν ἑλλήνων, ἵνα καὶ πάλιν δοξασθῇ Παρθένε, ἐν ἁπάσῃ τῇ οἰκουμένῃ, ὁ Υἱός σου καὶ Θεός ἡμῶν· Ἀλλ’ ὡς Σωτῆρα ἐν μήτρᾳ σου, ῥοαῖς αἱμάτων σου ἐκύησας, εὐδόκησον τὴν πόλιν σου, μήτραν σωτηρίας γενέσθαι, καὶ ἀληθείας αἵματος ῥοαῖς, κυῆσαι τὴν οἰκουμένην ἐν Πνεύματι, ἵνα ἐπιγνῶσιν πάντες οἱ λαοί, τὸν καθαίροντα αἵματι, τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν.
Δεῦτε ῥωμαῖοι καθέλωμεν, τείχη τῆς φιλαυτίας ἡμῶν, τοῦ ὑποδέξασθαι νικῶσαν, τὴν Ὑπέρμαχον Στρατηγόν· ἀνατείνωμεν δόρατα, τὰς ἱκετηρίας χεῖρας· στήσωμεν αὐτῇ, ἁψίδας θριάμβου, τὰς σκιρτώσας καρδίας· ἐν πλατείᾳ χειλέων, περιστεφανώσωμεν αὐτήν, καὶ οὕτω βοήσωμεν· Ὦ Βαθύδοξε Δέσποινα, καὶ ἡμᾶς στρατολόγησον, ἐν τῇ παρατάξει τοῦ Πνεύματος, καὶ εὐπολέμους ἀνάδειξον, τοὺς στρατιώτας τῆς πίστεως.
Ἡτοίμασται ὁ θρόνος σου, Θεοτόκε ἀγλαόθρονε, ἐν τοῖς ἀνακτόροις τῶν ψυχῶν ἡμῶν. Εἶπε γὰρ ὁ τῶν βασιλέων Βασιλεύς, ὅτι ἐντὸς ἡμῶν ἐστιν, ἡ βασιλεία Αὑτοῦ. Δεῦρο οὖν Παντάνασσα, κάθισαι ἐν αὐτῷ, καὶ τὴν καρδίαν κυβέρνησον, ἑνὸς ἑκάστου τῶν οἰκετῶν σου, τοῖς μητρικοῖς σου προστάγμασιν, καὶ εὔθυνον τὸν ἡγεμόνα λογισμόν, εἰς ἔργα σωτηρίας, ἵνα ἀπαύστως σὲ μεγαλύνωμεν.
Ὥσπερ λυχνίαν ἑπτάφωτον, τὴν πόλιν τὴν ἑπτάλοφον, ἧψας ἑλλήνων Σώτειρα, Παρθένε Θεοτόκε, ἣν ἀξίου καιομένην, ὡς οὐκέτι κεκρυμμένην, ὑπὸ μόδιον δουλείας, ἐξ Ἀνατολῶν φωτίσαι τὴν Ἑσπερίαν, τῷ φωτὶ τῆς ὀρθοδόξου ὁμολογίας, ἐν ᾧ προδεδήλωται, ἡ τῆς οἰκουμένης ἀνάστασις, ὅτι ἐκ τάφου προῆλθεν, ἐσταυρωμένης πόλεως, ἐν ᾧ καὶ προσεσήμανται, ἡ χαρὰ τῆς ἄνω Βασιλείας, ὅτι καὶ αὕτη ὡς βασιλεύουσα, ἐθρήνησεν πάλαι, τὴν ἑαυτῆς αἰχμαλώτευσιν. Ὅθεν εὐχαριστοῦντές σοι, Μῆτερ φωτὸς ἀνεσπέρου, σὲ κατὰ χρέος μεγαλύνομεν.
Ἦχος β΄. Δόξα. Καὶ νῦν.
Ὅτε ἡ πόλις σου Θεοτόκε, εἰς ὄρος τοῦ θείου ἐλέους, ὑπὲρ κόσμου ἐν ἀγωνίᾳ προσηύχετο, καὶ ὁ ἱδρὼς αὑτῆς, ὡσεὶ θρόμβοι αἵματος, καταβαίνοντες ἐπὶ τὴν γῆν, τότε ὄχλος αἱμοδιψὴς τῶν ἀλλοφύλων, μετὰ μαχαιρῶν καὶ ὄπλων ἐπερχόμενος, συνέλαβεν καὶ ἐνέπαιξεν αὐτήν. Ὅτε ἡ πρεσβυτέρα Ῥώμη, τὰς ἑαυτῆς χεῖρας ἔνιψεν, παρεδόθη εἰς τὸ σταυρωθῆναι, ἡ ἄνασσα πόλις, διαμεμερισμένων ἤδη, τῶν ἱματίων τῆς ἡγεμονίας αὑτῆς. Ὅτε δὲ αὕτη ὑψώθη, ἐν σταυρῷ τῆς δουλείας, βλασφημοῦντες ἔλεγον, οἱ ἀλλόδοξοι αὐτῇ· εἰ σὺ εἶ πόλις ἡ βασιλεύουσα, κατάβηθι ἀπὸ τοῦ σταυροῦ· πέποιθας ἐπὶ τὴν Θεοτόκον, ῥυσάσθω σε νῦν, εἰ θέλει σε. Ἀλλ’ ὡς ἐσχάτως Ἁγνὴ ἀνέστησας, ταῖς πρὸς Θεὸν ἱκεσίαις σου αὐτήν, δὸς αὐτῇ πᾶσαν ἐξουσίαν ἐπὶ γῆς, ἵνα πορευθεῖσα, μαθητεύσῃ πάντα τὰ ἔθνη, καὶ διδάξῃ αὐτὰ τηρεῖν, πάντα ὅσα ἐνετείλατο, ὁ Υἱός σου καὶ Θεὸς ἡμῶν.
Εἴσοδος, Φῶς ἱλαρόν, τὸ Προκείμενον τῆς ἡμέρας
καὶ τὰ Ἀναγνώσματα
Προφητείας Ἰεζεκιὴλ τὸ Ἀνάγνωσμα.
(κεφ. 36, 24-28)
Τάδε λέγει Κύριος· Λήψομαι ὑμᾶς ἐκ τῶν ἐθνῶν καὶ ἀθροίσω ὑμᾶς ἐκ πασῶν τῶν γαιῶν καὶ εἰσάξω ὑμᾶς εἰς τὴν γῆν ὑμῶν. Καὶ ῥανῶ ἐφ’ ὑμᾶς καθαρὸν ὕδωρ καὶ καθαρισθήσεσθε ἀπὸ πασῶν τῶν ἀκαθαρσιῶν ὑμῶν καὶ ἀπὸ πάντων τῶν εἰδώλων ὑμῶν, καὶ καθαριῶ ὑμᾶς. Καὶ δώσω ὑμῖν καρδίαν καινήν, καὶ πνεῦμα καινὸν δώσω ἐν ὑμῖν καὶ ἀφελῶ τὴν καρδίαν τὴν λιθίνην ἐκ τῆς σαρκὸς ὑμῶν, καὶ δώσω ὑμῖν καρδίαν σαρκίνην. Καὶ τὸ Πνεῦμά Μου δώσω ἐν ὑμῖν. Καὶ ποιήσω ἵνα ἐν τοῖς δικαιώμασί Μου πορεύησθε καὶ τὰ κρίματά Μου φυλάξησθε καὶ ποιήσητε καὶ κατοικήσετε ἐπὶ τῆς γῆς, ἧς ἔδωκα τοῖς πατράσιν ὑμῶν, καὶ ἔσεσθέ Μοι εἰς λαόν, καὶ Ἐγὼ ἔσομαι ὑμῖν εἰς Θεόν.
Προφητείας Ἠσαΐου τὸ Ἀνάγνωσμα.
(κεφ. 60, 11-16)
Τάδε λέγει Κύριος· Καὶ ἀνοιχθήσονται αἱ πύλαι σου, Ἱερουσαλήμ, διαπαντός, ἡμέρας καὶ νυκτὸς οὐ κλεισθήσονται, εἰσαγαγεῖν πρὸς σὲ δύναμιν ἐθνῶν καὶ βασιλεῖς αὑτῶν ἀγομένους. Τὰ γὰρ ἔθνη καὶ οἱ βασιλεῖς, οἵτινες οὐ δουλεύσουσί σοι, ἀπολοῦνται, καὶ τὰ ἔθνη ἐρημίᾳ ἐρημωθήσεται. Καὶ ἡ δόξα τοῦ Λιβάνου πρὸς σὲ ἥξει ἐν κυπαρίσσῳ καὶ πεύκῃ καὶ κέδρῳ ἅμα, δοξάσαι τὸν τόπον τὸν ἅγιόν Μου, καὶ τὸν τόπον τῶν ποδῶν Μου δοξάσω, καὶ πορεύσονται πρὸς σὲ δεδοικότες υἱοὶ τῶν ταπεινωσάντων σε καὶ παροξυνάντων σε, καὶ κληθήσῃ Πόλις Κυρίου, Σιὼν Ἁγίου Ἰσραήλ. Διὰ τὸ γεγενῆσθαί σε ἐγκαταλελειμμένην καὶ μεμισημένην, καὶ οὐκ ἦν ὁ βοηθῶν, καὶ θήσω σε ἀγαλλίαμα αἰώνιον, εὐφροσύνην γενεῶν γενεαῖς. Καὶ θηλάσεις γάλα ἐθνῶν καὶ πλοῦτον βασιλέων φάγεσαι· Καὶ γνώσῃ, ὅτι Ἐγὼ Κύριος ὁ σῴζων σε καὶ ἐξαιρούμενός σε ὁ Θεὸς Ἰσραήλ.
Προφητείας Ἰεζεκιὴλ τὸ Ἀνάγνωσμα.
(κεφ. 43, 27-44, 4)
Καὶ ἔσται ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς ὀγδόης καὶ ἐπέκεινα ποιήσουσιν οἱ ἱερεῖς ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τὰ ὁλοκαυτώματα ὑμῶν καὶ τὰ τοῦ σωτηρίου ὑμῶν, καὶ προσδέξομαι ὑμᾶς, λέγει Κύριος. Καὶ ἐπέστρεψέ με κατὰ τὴν ὁδὸν τῆς πύλης τῶν ἁγίων τῆς ἐξωτέρας, τῆς βλεπούσης κατὰ ἀνατολάς, καὶ αὕτη ἦν κεκλεισμένη. Καὶ εἶπε Κύριος πρός με· Ἡ πύλη αὕτη κεκλεισμένη ἔσται, οὐκ ἀνοιχθήσεται, καὶ οὐδεὶς μὴ διέλθῃ δι’ αὐτῆς, ὅτι Κύριος ὁ Θεὸς Ἰσραὴλ εἰσελεύσεται δι’ αὐτῆς, καὶ ἔσται κεκλεισμένη· διότι ὁ ἡγούμενος, οὗτος καθήσεται ἐν αὐτῇ τοῦ φαγεῖν ἄρτον ἐναντίον Κυρίου. Κατὰ τὴν ὁδὸν αἰλὰμ τῆς πύλης εἰσελεύσεται καὶ κατὰ τὴν ὁδὸν αὑτοῦ ἐξελεύσεται. Καὶ εἰσήγαγέ με κατὰ τὴν ὁδὸν τῆς πύλης τῆς πρὸς βοῤῥᾶν κατέναντι τοῦ οἴκου, καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ πλήρης δόξης ὁ οἷκος Κυρίου.
Εἰς τὴν Λιτήν, Ἰδιόμελα
Ἦχος α΄.
Συνέλθετε λαοί, ἐν πόλει βασιλίδι, ἵνα συνίδητε αὐτήν, ὡς παλλομένην καρδίαν, τοῦ ἔθνους ἡμῶν, ἣν οὐκ ἠδυνήθησαν ἀφαιμάξαι, οἱ ἀντικείμενοι ἡμῶν, ὅτι Πνεῦμα Θεῖον καὶ οὐχ αἷμα, διήρχετο δι’ αὐτῆς. Νοήσατε τὸ θαῦμα, ὃ ἀπεργάσαντο εὐχαί, καρδιακαὶ χριστιανῶν, καὶ σὺν ἡμῖν βοήσατε, τῇ Ὑπερμάχῳ Στρατηγῷ· Ὦ Παναγία Παρθένε, ἡ ἐξ αἱμάτων σου ἀσπόρως, συλλαβοῦσα τὸν Θεόν, ἀξίωσον τὴν πόλιν σου, πνευματικῇ αἱματεκχυσίᾳ, ἀναβιώσασθαι τὴν οἰκουμένην, ὑπὲρ ἧς ἐσταύρωται Χριστός, ὁ Σωτὴρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν.
Ἦχος β΄.
Μὴ κλαίετε οἱ πάλαι ἐχθροί μου, λέγει ἰσμαηλίταις ἡ Νέα Ῥώμη, καὶ μὴ φοβεῖσθε, ἰδόντες με ὑμῶν κρατιστεύσασαν. Εἰ καὶ πλεῖστα ὑπήνεγκα ὑφ’ ὑμῶν, ἀλλ’ ὡς φίλοι προσέλθετε πρὸς ἐμέ, ἵνα συγχώρησιν λάβητε παρ’ ἐμοῦ, καὶ εὕρητε ἔλεος παρὰ Θεοῦ. Οὐκ εἰμὶ γὰρ πόλις δικαστῶν, ἀλλὰ φιλοικτιρμόνων ἑλλήνων χριστιανῶν· Οὐ θέλω δουλώσασθαι ὑμᾶς, ἀλλὰ Χριστοῦ ποιῆσαι δούλους, καὶ ἐλευθερίας τέκνα, τοῦ Ἐπουρανίου Πατρός. Οὐ θέλω ὑμᾶς μεταλλεῦσαι, ἀλλ’ ὑμῖν μεταδοῦναι, τῶν ἀγαθῶν ὧν ἀπήλαυσα, ἀληθείας καὶ σωτηρίας, καὶ τῆς ἀκτίστου θείας χάριτος.
Ἦχος γ΄.
Ἡ χείρ σου Ἀειπάρθενε, ἡ ἐλατήριος δεινῶν, ἐτείσατο δι’ ἔπαρσιν, τὸν ἀλιτήριον ἐχθρόν, δι’ ἧς ὁ χρόνιος δουλείας, ἔῤῥηκται δεσμός, καὶ πιστῶν τὸ ὑπόλειμμα, ἔῤῥωται σαφῶς, δι’ ἧς καὶ σέσωσται Παρθένε, τὸ παντεπίσκοπον ἄστυ, καὶ καθῄρηται ἀπὸ θρόνου, ὁ πανώλεθρος δυνάστης. Διὸ καὶ χάριν σοι ὡς ἀντοφείλοντες, ταύτην ἐν εἰκόνι σου ἀσπαζόμεθα.
Ἦχος δ΄.
Σήμερον τὰ ὀστᾶ προγόνων κουφίζει, καὶ πολεμίων τὸ στόμα ἀποκωφοῦται· σήμερον ἡ Ἑλλὰς χορεύει, καὶ ἡ ἐχθρὰ αὑτῆς χηρεύει· σήμερον λαμβάνει πέρας, ἡ τῶν ῥωμαίων θρηνῳδία, καὶ ὑψοῦται τὸ κέρας, τῆς ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Δεῦτε οὖν συνέλληνες, καὶ ὁμόδοξοι λαοί, πίωμεν οἶνον τῆς χαρᾶς, ὃν ἐσκεύασεν ἱκεσίαις, ὥσπερ ἄμπελος ἡδύοινος, ἡ Ὑπέρμαχος Στρατηγός, εἰς γλυκασμὸν τῶν ψυχῶν ἡμῶν.
Δόξα. Ἦχος πλ. α΄.
Ὁ ἔρως τῆς σαρκός, ὡς ὑπὸ χρόνον ὤν, σὺν αὐτῷ μερίζει, τὴν οὐσίαν τῶν βροτῶν· διὸ καὶ πάντες εἰς τροχιάν, τῆς τῶν γεννήσεων φθορᾶς περιδινούμεθα. Σὺ δὲ Μῆτερ Ἀπειρόγαμε, ὡς ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου, ἀγαπήσασα τὸν Ἄχρονον Θεόν, ἠξιώθης τέξασθαι ἀσπόρως, τὸν τὴν φθορὰν τοῦ θανάτου καταργήσαντα, τὸν μεριζόμενον καὶ μὴ διαιρούμενον, καὶ ἐν δυσὶν οὐσίαις γνωριζόμενον, καὶ τοὺς βροτοὺς ἑνοῦντα, ἐν Ἑαυτοῦ τῷ Σώματι. Ὡσαύτως καὶ ἡμεῖς, οὐχ ἕνεκα τῆς τῶν ἐθνῶν διακρίσεως, ἀλλὰ τοῦ πόθου τῆς τῶν πάντων ἑνώσεως, ὡς ὑπὲρ ταύτης πρόμαχον, τὴν πόλιν σου προκρίνοντες, σφόδρα ἐρῶμεν αὐτῆς, ἥνπερ τήρησον Ἀπείρανδρε ἐχθρῶν, εἰς αἰῶνας ἀπείραστον.
Καὶ νῦν. Ἦχος ὁ αὐτός.
Μακαρίζομέν σε, Θεοτόκε Παρθένε, καὶ δοξάζομέν σε, οἱ πιστοὶ κατὰ χρέος, τὴν πόλιν τὴν ἄσειστον, τὸ τεῖχος τὸ ἄῤῥηκτον, τὴν ἀῤῥαγῆ προστασίαν, καὶ καταφυγὴν τῶν ψυχῶν ἡμῶν.
Ἀπόστιχα
Ἦχος πλ. α΄. Χαίροις ἀσκητικῶν.
Χαῖρε τῶν ὀρθοδόξων ἐλπίς, καὶ Στρατηγὲ τῆς Νέας Ῥώμης Ὑπέρμαχε, τοῦ γένους ἑλλήνων χαῖρε, ἡ συνεχὴς ἀρωγός· Χαῖρε ὑποδούλων ἐλευθέρωσις, πιστοῦ ὑπολείμματος, τῆς πόλεώς σου ἐν θλίψεσιν, παραμυθία, καὶ Μεγάλης ἀκλόνητον, ἐπιστήριγμα Ἐκκλησίας τοῦ τόκου σου· Χαῖρε τὸ μέγα σέβασμα, τὸ γέρας καὶ κήρυγμα, πατριαρχῶν ἀοιδίμων· Χαῖρε χαρὰ τῶν ὑμνούντων σε, Ἁγνὴ καὶ βοώντων, μετὰ πόθου σοὶ τὸ Χαῖρε, Νύμφη Ἀνύμφευτε.
Στ.: Ἐν τῷ ἐγγίζειν ἐπ’ ἐμὲ κακοῦντας τοῦ φαγεῖν τὰς σάρκας μου, οἱ θλίβοντές με καὶ οἱ ἐχθροί μου, αὐτοὶ ἠσθένησαν καὶ ἔπεσαν[3].
Ὅτε τὴν τῶν πασῶν κεφαλήν, πόλεων πόλιν ἡγεμὼν ὁ μισόχριστος, ἐκτήσατο Θεοτόκε, τότε τὸν λύχνον ἀρχῆς, θεοφιλεστάτης ἡμῶν ἔσβεσεν· ἀλλ’ ὅτε διέῤῥηξας, ὡς Στρατηγὸς ἡ Ὑπέρμαχος, αὑτῆς ἐσχάτως, τὰ δεσμὰ τῆς δουλώσεως, ἐξανέτειλεν, αὕτη πάλιν ὡς ἥλιος, ἵνα τὸ φῶς τῆς πίστεως, ἐλλάμψῃ τοῖς ἔθνεσιν, τοῖς ἐν νυκτὶ ἀγνωσίας, Σεπτῆς Τριάδος καθεύδουσι, καὶ τὴν τοῦ Υἱοῦ σου, φρυκτωρήσῃ βασιλείαν, κόσμου τοῖς πέρασιν.
Στ.: Καὶ νῦν ἰδοὺ ὕψωσε κεφαλήν μου ἐπ’ ἐχθρούς μου· ἐκύκλωσα καὶ ἔθυσα ἐν σκηνῇ Αὑτοῦ θυσίαν ἀλαλαγμοῦ, ᾄσομαι καὶ ψαλῶ τῷ Κυρίῳ[4].
Δεῦρο τῇ Νέᾳ Ῥώμῃ ἐμοί, ἡ πρεσβυτέρα ἀδελφή μου συνάφθητι, μηκέτι δεινὰ προσθεῖσα, ὥσπερ ποτὲ σεαυτῇ, ὅτε εἰς αἱρέσεις περιέπεσας· ἐλθὲ οὖν ἀγάπησον, ἥνπερ ἐμίσεις δι’ ἔπαρσιν, ἐπεὶ ἐγένου, ταπεινώσεως ἔξαρνος, καὶ κατέργασαι, μετ’ ἐμοῦ τὰ τοῦ Πνεύματος, ἔργα ὧν ἐπιλέλησαι, καὶ δεῦρο συνδόξασον, τὸν Λυτρωτὴν καὶ Δεσπότην, ἐπισπομένη τοῖς δόγμασι, Χριστοῦ Ἐκκλησίας τῆς Μιᾶς καὶ ὀρθοδόξου, ἁγίας πίστεως.
Δόξα. Καὶ νῦν. Ἦχος πλ. δ΄.
Τάδε λέγει ἡ Ἑλλὰς τῇ οἰκουμένῃ· Οὐκ εἰμὶ ἐγώ, ὥσπερ τὰ λοιπά σου ἔθνη. Ἐγώ εἰμι τὸ φιλόσοφον γένος, ὅτι τὴν Σοφίαν τοῦ Θεοῦ ἠγάπησα, ὑπὲρ πᾶσαν γνῶσιν· ἐγώ εἰμι ἡ φυλὴ ἡ παγκόσμιος· εἰ γὰρ καὶ ἐξ ὁμαίμων σύγκειμαι, ἀλλ’ οἱ περὶ τὴν παιδείαν μου διατρίβοντες, τέκνα μού εἰσιν· ἐγὼ τὸ ἔθνος τὸ οἰκουμενικόν, ὅτι πρωτότοκος ἐλογίσθην, τῆς Μιᾶς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας· ἐγώ εἰμι ἡ ἐν ἀσθενείᾳ ἰσχυρά, ὅτι ἐπὶ τὸν ἐνδυναμοῦντά με, Χριστόν πέποιθα· ἐγὼ τῆς πατερικῆς θεολογίας μήτρα, καὶ τῆς Ὀρθοδοξίας κιβωτός, ὅτι γλώσσῃ τῇ ἰδίᾳ, τὰ θεοχάλκευτα δόγματα, αὑτῆς τρανῶς διεσάφησα· ἐγὼ πατρὶς μαρτύρων, περὶ ὧν καὶ καυχῶμαι· ἐγὼ μὲν πτωχή, διὰ τὸν ἑκουσίως πτωχεύσαντα, πλουσία δὲ διὰ τῆς Αὑτοῦ θείας χάριτος· ἐγὼ πρώτη διάκονος, εἰμὶ θεογνωσίας, καὶ ὑπουργός αὐτόπιστος, Θεοῦ ἐπαγγελίας, εἰς σωτηρίαν τῶν τεκνίων σου λαῶν, ὥσπερ στοιχοῦσα τῇ Θεοτόκῳ, καὶ Στρατηγῷ Ὑπερμάχῳ μου.
Νῦν ἀπολύεις, τὸ Τρισάγιον καὶ τὸ ἰδιόμελον Ἀπολυτίκιον
Ἦχος α΄.
Ὡς ἀνεικάστῳ Κυρίου δόξῃ, ἡγιασμένη Πανάμωμε, καὶ ἀνικήτῳ σου στρατηγίᾳ, λυτρωσαμένη τὴν πόλιν σου, τήρησον ἀσύλητον, ἀησύλων ἐχθρῶν, ἔθνος τὸ ἑλλήνιον, καὶ τὸ πολίτευμα πιστῶν, φυλάττουσα σῷζε, τοὺς τιμῶντάς σε Παρθένε, καὶ Θεοτόκον ὁμολογοῦντάς σε.
Ἐν τῷ Ὄρθρῳ
Μετὰ τὴν α΄ Στιχολογίαν, Κάθισμα
Ἦχος α΄. Τὸν τάφον Σου Σωτήρ.
Ἑάλω ἀμαχεί, τῶν πιστῶν ἡ καρδία, ὡς εἴδομεν τῇ σῇ, ὑπερμάχῳ πρεσβείᾳ, τὴν πόλιν τὴν ἑπτάλοφον, ἐλευθέραν Πανάχραντε, τὴν ὡς ἔγνωμεν, ἑαλωκυῖαν τὸ πάλαι, ὅθεν πρόσδεξαι, εὐχαριστήριον ὕμνον, τῶν δούλων σου Δέσποινα.
Δόξα. Καὶ νῦν.
Ὡς δύναμις Θεοῦ, ὄντως ἐτελειώθη, σαφῶς ἐν τῇ ἐμῇ, ἀσθενείᾳ νῦν ἔγνω· ὡς δούλη ἠλευθέρωμαι, ὡς πτωχὴ γὰρ πεπλούτηκα, ὡς πεινήσασα, τροφῆς κεκόρεσμαι πάλιν, ὡς νοσήσασα, ἔῤῥωμαι Μῆτερ Παρθένε, ἡ ἄνασσα πόλις σου.
Μετὰ τὴν β΄ Στιχολογίαν, Κάθισμα
Ἦχος δ΄. Ταχὺ προκατάλαβε.
Ἀνδρέα πρωτόκλητε, ὁ μαθητὴς τοῦ Χριστοῦ, εὐφράνθητι σήμερον, καὶ τῇ Πανάγνῳ Αὑτοῦ, Μητρί εὐχαρίστησον, ὅτι τὴν Ἐκκλησίαν, Βυζαντίων ἣν πάλαι, ἵδρυσας τήν τε πόλιν, Κωνσταντίνου τρισμάκαρ, πρεσβείας αὑτῆς δυνάμει, δεσμῶν ἐῤῥύσατο.
Δόξα. Καὶ νῦν. Ὅμοιον.
Τὰ ἔθνη συνέλθετε, τὰ ἀγνοοῦντα Θεόν, εἰς πόλιν περίδοξον, καὶ βασιλίδα ἡμῶν, ἀντλῆσαι τῆς πίστεως, ὕδωρ μετ’ εὐφροσύνης, ἵνα τῆς εὐποτμίας, πότου τε σωτηρίας, ἀπολαύσητε πάντα, ὃν πάλαι ἡ Θεοτόκος, κόσμῳ ἐσκεύασεν.
Μετὰ τὸν Πολυέλεον, Κάθισμα
Ἦχος δ΄. Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ.
Χάριν εἰδυῖά σοι ἡ ἄνασσα πόλις, τῇ Ὑπερμάχῳ Στρατηγῷ σοὶ κραυγάζω, μετὰ φωνῆς δυνάμεως Παρθένε Ἁγνή· Χαῖρε ἡ ἐμὴ ἀντίληψις, καὶ δεσμῶν μου ἐκλύτρωσις· Χαῖρε δουλωσάντων με, ἐχθρῶν τὸ μέγα τραῦμα· Χαῖρε ἑλλήνων γέρας καὶ ἐλπίς, καὶ οἰκητόρων, ἐμῶν τὸ κραταίωμα.
Δόξα. Καὶ νῦν.
Ὡς ἀνωδίνως τὸν Δεσπότην τεκοῦσα, καὶ γεγονυῖα τοῦ φωτὸς Αὑτοῦ Μήτηρ, τὸ ἐν γαστρὶ Παρθένε ταπεινῇ κυηθέν, ἐν καιρῷ τῷ τῆς δουλώσεως, φῶς Χριστοῦ ἐπιγνώσεως, πόλιν σου τὴν ἄνασσαν, ἠξίωσας ὠδῖναι, εἰς σωτηρίαν πάντων τῶν ἐθνῶν, μαιευσαμένη, αὐτὴν ταῖς πρεσβείαις σου.
Τὸ α΄ ἀντίφωνον τοῦ δ΄ ἤχου.
Εἶτα τὸ Προκείμενον, ὁ Στίχος καὶ τὸ Εὐαγγέλιον:
Τοῦ ὄρθρου τῶν Θεομητορικῶν ἑορτῶν.
Ὁ Ν΄ ψαλμός.
Δόξα. Ταῖς τῆς Παναχράντου...
Καὶ νῦν. Ταῖς τῆς Θεοτόκου...
Εἶτα τὸ παρὸν ἰδιόμελον. Ἦχος πλ. α΄.
Πῶς εὐχαριστήσω σοι, ἡ πόλις σου Παρθένε; καὶ τί ἀνταποδώσω σοι, ἀνθ’ ἧς ἀπήλαυσα μερίμνης σου; σὺ ἐπετρόπευές με, ἐν καιρῷ τῆς δουλώσεως· σὺ ἐπαρηγόρεις με, ἐν καιρῷ τῆς θλίψεως· διῆλθον διὰ πυρὸς καὶ σιδήρου, καὶ ἐξήγαγές με εἰς ἀναψυχήν, συνάψασά με Ἑλλάδι, τῇ φιλτάτῃ μου μητρί. Διὸ καὶ πάλιν σοὶ κράζω· Χαῖρε ἡ Σωσίπολις Παναγία, ἡ παρασχομένη μοι ἐλευθερίαν· Χαῖρε Νύμφη Ἀνύμφευτε.
Εἶτα ὁ κανών, οὗ ἡ ἀκροστοιχίς:
«Τῇ Ὑπερμάχῳ Στρατηγῷ τὰ νικητήρια ᾄδει Σ(τυλιανός)».
Ἦχος α΄. ᾨδὴ α΄. Σοῦ ἡ τροπαιοῦχος δεξιά.
Τύραννον καθῄρηκας λαόν, ἀφ’ οὗ ἐκάθητο θρόνου ἐν πόλει σου, ὃν Ἁγνὴ καὶ τέτεισαι τῆς ἁρπαγῆς, ὡς Στρατηγὸς Ὑπέρμαχος, ἔθνους ἑλληνίου Χριστὸν Παρθένε λατρεύοντος.
Ἥττηνται ἀλλόφυλοι ἐχθροί, οἱ καθ’ ἡμῶν καὶ τοῦ τόκου σου Δέσποινα, ἐπεληλυθότες γὰρ κατὰ Χριστοῦ, τῇ πανσθενεῖ ἀπώλοντο, δικαιοκρισίας Αὑτοῦ χειρὶ δι’ ἀσέβειαν.
Ὕδωρ τὸ ἀλλόμενον ἐκ σοῦ, ἐλευθερίας ἐσχάτως ἐπότισας, πόλιν βασιλεύουσαν ὡς ποταμός, τοῦ καθαρμοῦ ἀείῤῥυτος, καὶ τῆς συμπαθείας πηγὴ Παρθένε Πανύμνητε.
Πεῖραν εἰληφυῖα τῆς πικρᾶς, καὶ βαρυτάτης δουλείας ἡ πόλις σου, ἔγνω τὸ ὑπέρτερον τέκνων Θεοῦ, ἐλευθερίας Ἄχραντε, ἢ τῆς ἀσυδότου Ἁγνὴ καὶ φιλαμαρτήμονος.
ᾨδὴ γ΄. Ὁ μόνος εἰδὼς τῆς τῶν βροτῶν.
Ἐν σπλάχνοις ἐνέπηξε Σταυρόν, ὡς ἄσειστον θεμέλιον, τῆς πόλεώς σου ἄναξ ὁ πρώτιστος, καὶ ταύτην κτίσας ὃς μέγας κέκληται, τὴν διὰ πρεσβείας σου, Μῆτερ ἐκ δουλώσεως, προσημῆναι αὑτῆς τὴν ἀνάστασιν.
Ῥωννύμενον σθένει σου πιστῶν, ῥωμαίων τὸ ὑπόλειμμα, ἐν Νέᾳ Ῥώμῃ ὡς οὐκ ἀπέφθισεν, βοᾷ σοι· Χαῖρε Νύμφη Ἀνύμφευτε, ὁ ναὸς ὁ ἅγιος, τοῦ Θεοῦ καὶ ἔμψυχος· χαῖρε ἕλληνας ἐκκλησιάζουσα.
Μηλόβοτος Πνεύματος λειμών, γενέσθω νῦν ἡ πόλις σου, τοῖς λογικοῖς προβάτοις Θεόνυμφε, τοῦ Ἀρχιποίμενος Ὃν ἱκέτευε, ἀπερύκειν ἅπασας, τὰς ἐφόδους λύκων τε, νοητῶν καὶ ἐχθρῶν τῶν τῆς πίστεως.
Αἱμάτων κεκόρεσται ἡ γῆ, ὡς πόλεμος τὸ βρότειον, γένος ἐσθίει πέλων ἀείμαργος· διὸ τὴν χάρμην τῶν πολεμάρχων τε, καὶ ἐθνῶν τὰς ἔριδας, καθελοῦσα δώρησαι, οἰκουμένῃ εἰρήνην Πανύμνητε.
Κάθισμα
Ἦχος α΄. Τὸν τάφον Σου Σωτήρ.
Χολὴν αἱρετικῶν, ἐμπαιγμοὺς ἀλλοφύλων, τὸ ὄξος τῶν ἐχθρῶν, καὶ τὴν λόγχην σχισμάτων, ἐδέξατο Πανάμωμε, σταυρωθεῖσα τοῦ τόκου σου, ἡ ἐν πόλει σου, πολυπαθὴς Ἐκκλησία, ἀλλ’ ἀντίσχουσα, σοῦ προσεδεῖτο καὶ οὕτως, ἀνέστη πρεσβείαις σου.
Δόξα. Καὶ νῦν. Ὅμοιον.
Μεγάλη τοῦ Χριστοῦ, Ἐκκλησία ἡ μήτηρ, ἑλλήνων καὶ τροφός, οἰκουμένης ἐν πίστει, ἀπόδος τῷ Δεσπότῃ σου, τὰς εὐχάς σου κηρύττουσα, τὰ θαυμάσια, τῆς Παναγίας Παρθένου, ἐξ ἧς αἴτησαι, τὴν παγκρατῆ μεσιτείαν, ὑπὲρ κόσμου ἅπαντος.
ᾨδὴ δ΄. Ὄρος σὲ τῇ χάριτι.
Χώρα ἀγεώργητε τὴν ἄμπελον φύσασα, φέρουσαν κλήματα Σεμνή, τοὺς Ἀποστόλους Ἰησοῦν, Χριστὸν ἐπιγνώσεως, τῆς ἀμεθύστου Αὑτοῦ οἴνῳ μέθυσον, ἔθνη σκεδάσασα ὄξος αἱρέσεων.
Ὤρθωσας ἡμῶν τὴν πεπτωκυῖαν πρωτεύουσαν, πόλιν ἐκλύσασα δεσμῶν, καὶ ἀχθηδόνος τοῦ ζυγοῦ, αὐτὴν καὶ ἀλλότριον, ξενηλατοῦσα δυνάστην Πανάχραντε, τὴν τῶν ῥωμαίων ἀρχὴν ἐπανήνεγκας.
Σκῦλα τοῦ λαβεῖν ἡμᾶς προγόνων τὰ λείψανα, καὶ προσευχῶν τὰς ἐκπνοάς, τῶν τε δακρύων ἐκροάς, αὑτῶν καὶ τὰ αἵματα, τὰ ἐκχυθέντα ἐνθάδε ἠξίωσας, τὰ πολυτίμητα ἕλλησι Σώτειρα.
Τλήμονος τῆς σῆς ὡς ἐπακούσασα πόλεως, ὀδυρομένης γοερῶς, δεσμὰ διέῤῥηξας αὑτῆς, καὶ θρῆνον μετέβαλες, εἰς ἑορτὴν καὶ χαρὰν ἀνεκλάλητον, τῇ μητρικῇ χρησαμένη πρεσβείᾳ σου.
ᾨδὴ ε΄. Ὁ φωτίσας τῇ ἐλλάμψει.
Ῥωγαλέαν ἀλουργίδα ἀρχῆς τῶν ῥωμαίων Σεμνή, ἡ τὸν ἄῤῥαφον χιτῶνα Κυρίου ὑφάνασα, τῇ ἱκετηρίῳ σου χειρί, ἀπέῤῥαφας ἐσχάτως, διὰ ῥαφίδος θαυμάτων σου.
Ἀπολαύοντες Παρθένε τῶν σῶν θαυμαστῶν δωρεῶν, σοὶ κράζομεν τό· Χαῖρε ἑλλήνων ἡ Σώτειρα, ἡ ἐλπὶς ἀρχόντων καὶ λαοῦ, καὶ πάντων Θεοτόκε, τῶν ὀρθοδόξως ὑμνούντων σε.
Τειχισμῷ τῆς χάριτός σου τὸν σὸν περιφρούρει λαόν, ὀχυροῦσα τὴν καρδίαν αὑτοῦ διὰ πίστεως, ὀρθοδόξου ἵνα τὴν νοός, ἀκρόπολιν συναίρῃ, εἰς θεωρίαν τοῦ τόκου σου.
Ἡ τὸ φῶς ἐκ Φαναρίου ἐκλάμπουσα κόσμῳ ποτέ, ἐν καιροῖς αἰχμαλωσίας τὸν λύχνον τῆς πίστεως, συνετήρεις ἄσβεστον Ἁγνή, ὡς τοῦτον ἀνεπλήρους, παραμυθίας ἐλαίου σου.
ᾨδὴ στ΄. Ἐκύκλωσεν ἡμᾶς.
Γεφύρωσον τὴν ὧδε βασιλείαν μου, τῇ οὐρανίᾳ Δέσποινα, ἱκετεύω σε ἡ πόλις σου Ἁγνή, σὺ γὰρ πέλεις γέφυρα μετάγουσα, πρὸς τὴν ζωὴν ἐκ τοῦ θανάτου τοὺς ἀνυμνοῦντάς σε.
ᾨκείωσεν ἐν μήτρᾳ σου τὸν Κύριον, βροτῶν ἡ φύσις Δέσποινα, καὶ ἡ γῆ ἐφιλιώθη οὐρανῷ· δεῦρο οὖν τὰ ἔθνη συμφιλίωσον, ταῦτα Χριστοῦ τῇ Ἐκκλησίᾳ ἐξοικειώσασα.
Τὴν πόλιν τὴν ἑπτάλοφον στερέωσον, ἑπτὰ Κυρίου πνεύμασι, ταπεινώσει καὶ πραότητι Σεμνή, πίστει καὶ ἐλπίδι καὶ εὐθύτητι, ἀγαθοσύνῃ καὶ ἀγάπῃ Ἄχραντε Δέσποινα.
Ἀξίου τετραρχεῖν πόλιν τὴν ἄνασσαν, ἐν οἰκουμένης τέταρσι, τοῖς σημείοις εἰς παγκόσμιον Χριστοῦ, δόξαν σταυροτύπως διατείνουσα, αὑτῆς Σεμνὴ τὴν δεσποτείαν εἰς γῆς τὰ πέρατα.
Κοντάκιον
Ἦχος πλ. δ΄.
Τῇ Ὑπερμάχῳ Στρατηγῷ τὰ νικητήρια, ὡς λυτρωθεῖσα τῶν δεινῶν εὐχαριστήρια, ἀναγράφω σοι ἡ πόλις σου Θεοτόκε, ἀλλ’ ὡς ἔχουσα τὸ κράτος ἀπροσμάχητον, ἐκ παντοίων με κινδύνων ἐλεύθέρωσον, ἵνα κράζω σοι· Χαῖρε Νύμφη Ἀνύμφευτε.
Ὁ Οἶκος
Ἄγγελος πρωτοστάτης, οὐρανόθεν ἐπέμφθη, εἰπεῖν τῇ Θεοτόκῳ τῷ Χαῖρε, καὶ σὺν τῇ ἀσωμάτῳ φωνῇ, σωματούμενόν Σε θεωρῶν Κύριε, ἐξίστατο καὶ ἴστατο, κραυγάζων πρὸς αὐτὴν τοιαῦτα·
Χαῖρε, δι’ ἧς ἡ χαρὰ ἐκλάμψει·
Χαῖρε, δι’ ἧς ἡ ἀρὰ ἐκλείψει·
Χαῖρε, τοῦ πεσόντος Ἀδὰμ ἡ ἀνάκλησις·
Χαῖρε, τῶν δακρύων τῆς Εὔας ἡ λύτρωσις·
Χαῖρε, ὕψος δυσανάβατον ἀνθρωπίνοις λογισμοῖς·
Χαῖρε, βάθος δυσθεώρητον καὶ ἀγγέλων ὀφθαλμοῖς·
Χαῖρε, ὅτι ὑπάρχεις Βασιλέως καθέδρα·
Χαῖρε, ὅτι βαστάζεις τὸν βαστάζοντα πάντα·
Χαῖρε, ἀστὴρ ἐμφαίνων τὸν Ἥλιον·
Χαῖρε, γαστὴρ ἐνθέου σαρκώσεως·
Χαῖρε, δι’ ἧς νεουργεῖται ἡ κτίσις·
Χαῖρε, δι’ ἧς βρεφουργεῖται ὁ Κτίστης·
Χαῖρε, Νύμφη Ἀνύμφευτε.
Εἰς τὸ Συναξάριον
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ ἡ μεγάλη καὶ ἁγία ἑορτὴ καὶ πανήγυρις τῆς Ὑπερμάχου Στρατηγοῦ τοῦ ἔθνους ἡμῶν καὶ τὰ τῶν πολυχρονίων δεσμῶν ἐλευθέρια τῆς βασιλίδος τῶν πόλεων, Κωνσταντινουπόλεως καὶ Νέας Ῥώμης, αἰωνίου πρωτευούσης ἡμῶν.
Βασιλίδι πόλει τὰ ἐλευθέρια,
Βασιλίδι Μητρὶ τὰ νικητήρια.
Ὁ δικαιώσας ἔθνος ἠδικημένον καὶ ἐλευθερώσας τὴν πόλιν τῆς Πανάγνου Μητρός Σου, Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησον ἡμᾶς.
ᾨδὴ ζ΄. Σὲ νοητὴν Θεοτόκε κάμινον.
Νόστου εἰς γῆν, τὴν πατρῴαν Δέσποινα, ἐπυρπολήθημεν πυρί, ὅτε θρυαλλίδα τῆς σῆς, ἧψας ἀντιλήψεως, πληρωθέντων Ἄχραντε, τῶν ἡμερῶν τῆς δουλώσεως, τῆς βασιλίδος Παρθένε, ἐν οἰκουμένῃ πόλεως.
Ἶσχε ἐχθρούς, δαιμονίους θέλοντας, συλῆσαι ἄνασσαν ψυχήν, τὴν ἐμὴν καὶ σκήπτρων νοός, ἅψασθαι Πανύμνητε, Μῆτερ καὶ καθίσασθαι, ἐπὶ τοῦ θρόνου καρδίας μου, τῆς ἐν ἐμοὶ βασιλείας, τὸ κράτος ἵνα λύσωσιν.
Κύκλῳ τοὺς σούς, ὀφθαλμοὺς Πανάχραντε, ἆρον καὶ χαίροντα ἰδέ, συνηγμένον ὧδε λαόν, τοῦ Θεοῦ καὶ λέγοντα· Ὢ τῆς προμηθείας σου, καὶ τῶν ἀῤῥήτων χαρίτων σου, καὶ πολυτρόπων θαυμάτων, ὑπὲρ τῶν ἀνυμνούντων σε.
Ἦρχε ἡμῶν, Ἰσμαὴλ ὁ ἔκγονος, ἄχρι καιροῦ ὅτε ἡ χείρ, ἡ ὑπέρμαχός σου αὑτοῦ, ἐπῃρμένην Ἄχραντε, τὴν ὀφρὺν ἀνείλετο, καὶ ταπεινὸν ὑπερύψωσεν, ἡγιασμένων πατέρων, τὸ ἔθνος τὸ ἑλλήνιον.
ᾨδὴ η΄. Ἐν καμίνῳ παῖδες Ἰσραήλ.
Τὴν περιπεσοῦσαν λῃστρικῷ, τῷ ἔθνει ἀλλοφύλων, ἰάσω πόλεων πόλιν, ὡς κατέπλυνας πληγάς, αὑτῆς τῆς προνοίας σου, Θεοτόκε ἔλαιον Μῆτερ καὶ οἶνον, ἐκχύσασα θαυμάτων, ὥσπερ Σαμαρεῖτις φιλεύσπλαχνος Παρθένε.
Ἡ τιτθόν ποτε εἰς θηλασμόν, Χριστῷ παρασχομένη, τῷ γάλακτι εὐσεβείας, νηπιάζοντας λαούς, περὶ τὴν ἀλήθειαν, στοργικῇ φροντίδι ἐκτρέφουσα Μῆτερ, εἰς μέτρον ἡλικίας, τοῦ Αὑτοῦ ὀδήγει πληρώματος τὸν κόσμον.
Ῥακοδύτως εὕρημαί ποτε, ὡς περιβεβλημένη, τὰ ῥάκη αἰχμαλωσίας, ἀλλ’ ἐσχάτως με Σεμνή, αὐτῶν ἀπημφίεσας, καὶ ἐνέδυσάς με τὴν ἄνασσαν πόλιν, τῆς δόξης μου τὴν βύσσον, καὶ τὴν πορφυρίδα τῆς πάλαι μου ἰσχύος.
Ἱεροσυλήσαντας χειρί, ἀνόμῳ τὰ τεμένη, τὰ σὰ δικαιοκρισίας, ἐτιμώρησας τῇ σῇ, χειρὶ Ἀειπάρθενε, διὰ τούτων γάρ τις κολάζεται Μῆτερ, δι’ ὧν καὶ ἁμαρτάνει, ὥσπερ προηρέθη Παρθένε Θεοτόκε.
ᾨδὴ θ΄. Τύπον τῆς ἁγνῆς λοχείας σου.
Ἄνω τὰς ἡμῶν ὑψώσωμεν, πρὸς τὴν Ἁγνὴν Παρθένον χεῖρας ὡς δόρατα, χρηστὰ τοῦ ἑλεῖν, τὴν οἰκουμένην μαχόμενοι, προσευχαῖς ὑπὲρ πάντων καὶ ἄνωθεν, αἰτούμενοι εἰρήνην, καὶ σωτηρίαν τῶν ψυχῶν ἡμῶν.
Αὖθις Στρατηγὲ Ὑπέρμαχε, τὸν προσφερόμενόν σοι ἔπαινον πρόσδεξαι, ὡς πάλαι ποτέ, ἐν Βλαχερνῶν τῷ τεμένει σου, προσεδέξω τὰ εὐχαριστήρια, διὰ τὴν σωτηρίαν, τῆς βασιλίδος ἡμῶν πόλεως.
Δούλωσον φωτὶ τῆς πίστεως, τὴν οἰκουμένην πᾶσαν Μῆτερ εἰς Ἄνακτα, ἀνάκτων Χριστόν, τὸν μόνον ὄντα φιλάνθρωπον, καὶ ἡμῖν ἐλευθέραν γνωρίσαντα, φύσιν τὴν ἡμετέραν, ἐκ τῆς φθορᾶς δι’ ἀναστάσεως.
Ἕνωσον λαοὺς Πανύμνητε, κληρονομίας ποίμνῃ τοῦ Ἀρχιποίμενος, Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ, ὡς τὴν αὑτῶν ἐγκεντρίσασα, ἀγριέλαιον εἰς καλλιέλαιον, ἵνα σὲ Θεοτόκε, ἀκαταπαύστως μεγαλύνωσι.
Δόξα.
Ἵλεως γενοῦ μοι Εὔσπλαχνε, Πάτερ Λόγε καὶ Πνεῦμα τῷ ὑμνολόγῳ Σου, Ἁγία Τριάς, καὶ ἐκ τοῦ πτώματος ἔγειρον, ἁμαρτίας τὸν ἄθλιον δοῦλόν Σου, ἵνα εἰς τοὺς αἰῶνας, δοξολογῶ Σε Ὑπεράγαθε.
Καὶ νῦν.
Στήλη τοῦ φωτὸς ὑπάρχουσα, τοῦ ἀϊδίου Μῆτερ νυκτοποροῦντά με, τὸν σὸν ὑμνητήν, καὶ ἐν ἐρήμῳ πλανώμενον, τῶν παθῶν πρὸς Ἐδὲμ ἐπουράνιον, Ἄχραντε καθοδήγει, ἵνα ἀπαύστως μεγαλύνω σε.
Ἐξαποστειλάρια
Ἦχος β΄. Γυναῖκες ἀκουτίσθητε.
Χαρᾶς τὰ εὐαγγέλια! ἡμῶν τὰ ἐλευθέρια, πόλεως τῆς βασιλίδος· εὐφραίνου ἔθνος ἑλλήνων· καὶ τῇ Παρθένῳ βόησον· Στρατηγέ μου Ὑπέρμαχε, δέξαι τῆς νίκης ἔπαθλα· Σὺ γὰρ δυνάμει πρεσβείας, κατῄσχυνας τοὺς ἐχθρούς μου.
Εἰς πόλιν τὴν ἑπτάλοφον, ἑπτὰ στύλους ὑπήρεισεν, φώτων Πατρὸς ἡ Σοφία, καὶ ᾠκοδόμησεν οἶκον, τόνδε ἐν ᾧ ἱστάμενοι, σοὶ κραυγάζομεν Ἄχραντε· πνεύμασιν ἀνακαίνισον, ἑπτὰ Κυρίου ῥωμαίων, τὸ γένος ταῖς σαῖς πρεσβείαις.
Εἰς τοὺς Αἴνους
Ἦχος α΄. Ὢ τοῦ παραδόξου θαύματος.
Ὢ τοῦ παραδόξου θαύματος! ἐν τῷ θείῳ Ναῷ, τῆς Πατρῴας σήμερον, Σοφίας χρεωστικῶς, τὰ νικητήρια, προσάγει σοι ὁ λαός, ὁ τοῦ Κυρίου Παρθένε καὶ κράζει σοι· Ὑπέρμαχε Στρατηγέ, βασιλευούσης τῆς πόλεως φύλαττε, Κεχαριτωμένη πάντας, ἐξ ἐχθρῶν ἁλώσεως, ἀπειράστους καὶ σῷζε, τοὺς ἐν πίστει σὲ γεραίροντας.
Ὢ τοῦ παραδόξου θαύματος! ἐπῃρμένην ὀφρύν, ἀλλοφύλων Δέσποινα, ἀνεῖλε τῶν καθ’ ἡμῶν, Αὑτοῦ βραχίονι, Παρθένε τῷ πανσθενεῖ, ὁ σὸς Υἱὸς καὶ Δεσπότης τῆς κτίσεως, ἐσχάτως ὡς ταπεινῷ, ἑλλήνων ἔθνει Ἁγνὴ ἱλασάμενος, ἵνα δοξασθῇ καὶ πάλιν, σὺν Πατρὶ καὶ Πνεύματι, ἐν Ναῷ θαυμασίῳ, τῆς Αὑτοῦ δόξης Πανάχραντε.
Ὢ τοῦ παραδόξου θαύματος! τὰ τοῦ ἔθνους ἡμῶν, ἐκχυθέντα δάκρυα, ἐκ θλίψεως ἀελπτοῦς, Παρθένε Δέσποινα, εἰς δάκρυα τῆς χαρᾶς, διὰ πρεσβείας τῆς σῆς μετεσκεύασας· διὸ καὶ τὴν ἐξ ἡμῶν, εὐχαριστίαν ἐν ᾄσμασιν πρόσδεξαι, Κεχαριτωμένη χάριν, τῆς ἀπολυτρώσεως, ἐξ ἐχθρῶν ἀλλοφύλων, τῶν ἁρπάγων τῆς σῆς πόλεως.
Ὢ τοῦ παραδόξου θαύματος! ἐλευθέρᾳ ψυχῇ, ἀδουλώτῳ πνεύματι, φρονήματι ἀκαμπεῖ, ἔθνος ἑλλήνιον, Παρθένε ὑπενεγκόν, δουλαγωγίαν σαρκὸς πολυχρόνιον, προνοίᾳ τῇ θεϊκῇ, ἐλευθερίας τὸ πρῶτον ἀπήλαυσεν, εἶτα δὲ Ἁγνὴ ἐσχάτως, πόλιν βασιλεύουσαν, ἀλκαιᾷ σου πρεσβείᾳ, Θεοτόκε ἀνεκτήσατο.
Ὀκτώηχος. Δόξα. Καὶ νῦν.
Παμμῆτορ ἑλλήνων Ἀειπάρθενε, καὶ Στρατηγέ μου Ὑπέρμαχε, πῶς ἀπαριθμήσω τὰ ἔργα σου, καὶ τὰ πρὸς ἐμὲ θαυμάσιά σου; Βουλὴσει σου ἐῤῥύσω με, τὴν βασιλίδα πόλιν σου, ὡς ἀπ’ ἐμοῦ ἐδίωξας, τοῦ Ἰσμαήλ τὰ ἔκγονα. Γάνυμαι οὖν φαιδρύνομαι, ὡς λυτρωθεῖσα τῆς ἐξωλείας· ἥδομαι καὶ εὐφραίνομαι, ὡς ἀπολαύουσα ἐλευθερίας. Διὸ καὶ δευτερῶσα τὰ εὐχαριστήρια, ὅτι σοὶ πρέπει μόνῃ τὰ νικητήρια, μετὰ φωνῆς ἰσχύος, ἀναβοῶ σοι· Κεχαριτωμένη Χαῖρε, Νύμφη Ἀνύμφευτε, ἡ ἐμὲ ἐξ ᾄδου ἀνακαλέσασα, καὶ ἀναβιωσαμένη ἐκ πτώματος. Ζωάγρια προσδέχου λοιπόν, παρ’ ἐμοῦ τὰ ᾄσματα. Νηπενθὴς γὰρ ἕνεκα, τῆς σῆς πρεσβείας ἤδη ὑπάρχουσα, μεγαλυνῶ σε ἀσμένως, Παρθένε εἰς τοὺς αἰῶνας.
Δοξολογία μεγάλη καὶ Ἀπόλυσις
[1] Ψαλμοὶ 26, 2.
[2] Ψαλμοὶ 26, 6.
[3] Ψαλμοὶ 26, 2.
[4] Ψαλμοὶ 26, 6.
ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΟΝ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ
Νάουσα, 2008-2010 (ΤΗΡΟΥΝΤΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ)
Ἀκολουθία ἑόρτιος
ΕΙΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΜΑΧΟΝ ΣΤΡΑΤΗΓΟΝ
Ἐν τῷ μικρῷ Ἑσπερινῷ
Ἱστῶμεν στίχους δ΄ καὶ ψάλλομεν τὰ ἑξῆς Προσόμοια
Ἦχος α΄. Τῶν οὐρανίων ταγμάτων.
Δεῦρο ἡ ἄνασσα πόλις τὰ νικητήρια, νυνὶ τῇ Ὑπερμάχῳ, Στρατηγῷ σου ἀπόδος, τῇ λυτρωσαμένη σὲ δυναστῶν, ἀλλοφύλων καὶ βόησον· Χαῖρε Παρθένε ἡ Σώτειρα ἡ ἐμή, καὶ τῶν τέκνων μου ἀντίληψις.
Ὥσπερ ἀστὴρ ἑωσφόρος πάλιν ἐξέλαμψεν, ἡ πόλις σου Παρθένε, προσημαίνουσα κόσμῳ, τῆς δικαιοσύνης τὸν νοητόν, καὶ ἀείφωτον Ἥλιον, τὸν ἐν φωτὶ καταυγάζοντα τῆς Αὑτοῦ, ἐπιγνώσεως τὰ σύμπαντα.
Διὰ τῆς σῆς ἀνυσίμου πρεσβείας Δέσποινα, Ὑπέρμαχε ἑλλήνων, Στρατηγὲ διεσώθη, πάσης ἐξωλείας τὸ εὐσεβές, ὀρθοδόξων ὑπόλειμμα, ἐν βασιλίδι τῶν πόλεων ἐπὶ σοί, τὸ ἐλπίζον Ἀειπάρθενε.
Χρεωστικῶς Θεοτόκε οἱ ὀφειλέται σου, συνᾴδοντες τὸ Χαῖρε, Στρατηγὲ τῶν ἑλλήνων, σοὶ εὐχαριστοῦμεν διὰ τὴν σήν, μεγαλόδωρον εὔνοιαν, καὶ φιλοικτίρμονα Μῆτερ ὑπὲρ ἡμῶν, καὶ τῆς πόλεώς σου πρόνοιαν.
Δόξα. Καὶ νῦν.
Ἀπολυτρώσεως ὕδωρ Ἁγνὴ ἐκ σπλάχνων σου, ὡς ποταμὸς ἐῤῥύη, ῥυπτικὸν τοῦ καθᾶραι, τὴν βεβηλωθεῖσαν πόλιν ἡμῶν, ἀπὸ ῥύπου δουλώσεως, καὶ μιασμοῦ ἀσεβείας θεοστυγοῦς, μισοχρίστων Ἀειπάρθενε.
Ἀπόστιχα
Ἦχος α΄. Πανεύφημοι μάρτυρες.
Πανάχραντε μῆτερ τοῦ Θεοῦ, Στρατηγὲ Ὑπέρμαχε, τῆς βασιλίδος τῶν πόλεων, ἀπόλαβε τὸν σόν, μεγαλεῖον θρόνον, ἐν αὐτῇ Παντάνασσα, καὶ δέξαι ὡς διάδημα χρύσεον, τὰ νικητήρια, Ἀγλαόθρονε ἐγκώμια, τοῦ λαοῦ σου, Πανύμνητε Δέσποινα.
Στ.: Ἐν τῷ ἐγγίζειν ἐπ’ ἐμὲ κακοῦντας τοῦ φαγεῖν τὰς σάρκας μου, οἱ θλίβοντές με καὶ οἱ ἐχθροί μου, αὐτοὶ ἠσθένησαν καὶ ἔπεσαν[1].
Πανάχραντε Μῆτερ τοῦ Θεοῦ, ἀναλώτοις τείχεσι, δικαιοσύνης κυκλώσασα, λαὸν τὸν εὐσεβῆ, καὶ πιστὸν ἑλλήνων, Ἀγαθὴ κυβέρνησον, αὐτὸν ἐν κραταιᾷ δεσποτείᾳ σου, καὶ ὁδοποίησον, βασιλείαν ἐπουράνιον, τοῦ Υἱοῦ σου, τοῖς σὲ μεγαλύνουσι.
Στ.: Καὶ νῦν ἰδοὺ ὕψωσε κεφαλήν μου ἐπ’ ἐχθρούς μου· ἐκύκλωσα καὶ ἔθυσα ἐν σκηνῇ Αὑτοῦ θυσίαν ἀλαλαγμοῦ, ᾄσομαι καὶ ψαλῶ τῷ Κυρίῳ[2].
Πανάχραντε Μῆτερ τοῦ Θεοῦ, ὥσπερ πύργος ἄσειστος, καὶ ἐπαμύντωρ καὶ φρούριον, ἀπόρθητον Ἁγνή, καὶ ὡς θεία σκέπη, ὄντως καὶ ἀσφάλισμα, καὶ τεῖχος προστασίας τὴν πόλιν σου, αἰχμαλωτεύσεως, καὶ ἀλώσεως ἀπείραστον, Θεοτόκε, μερίμνῃ σου φύλαττε.
Δόξα. Καὶ νῦν.
Πανάχραντε Μῆτερ τοῦ Θεοῦ, ἡ τῆς δόξης τέξασα, τὸν Βασιλέα καὶ Ἄρχοντα, εἰρήνης Ἰησοῦν, καθ’ ὑπεναντίων, νίκας χορηγήσασα, τοῖς ἄρχουσιν ἡμῶν τὸ πολίτευμα, πιστῶν εἰρήνευσον, καὶ τὸ ἔθνος ἀντιδόξασον, τῶν ἑλλήνων, ἀεὶ τὸ δοξάζον σε.
Νῦν ἀπολύεις, τὸ Τρισάγιον,
τὸ Ἀπολυτίκιον ἐκ τοῦ Μεγάλου Ἑσπερινοῦ
καὶ Ἀπόλυσις
Ἐν τῷ μεγάλῳ Ἑσπερινῷ
Ἱστῶμεν στίχους στ΄ καὶ ψάλλομεν τὰ ἑξῆς Ἰδιόμελα
Ἦχος α΄.
Σήμερον χαρᾶς τὰ εὐαγγέλια· σήμερον τῆς ἀνάσσης πόλεως τὰ ἐλευθέρια. Λέλυται αὑτῆς ὁ χρόνιος δεσμός· ἥττηται στρατὸς ἀσύμφυλος ἐχθρῶν. Δεῦτε οἱ πανέλληνες εὐφράνθητε· δεῦτε οἱ ὀρθόδοξοι σκιρτήσατε· ἡ γὰρ Παρθένος ἠγγύηται, ἐλευθερίαν καὶ ἄνεσιν. Ὅθεν κατὰ χρέος τὰ ἐπινίκια, προσαγάγετε αὐτῇ καὶ βοήσατε· Χαῖρε Θεοτόκε Ἀειπάρθενε· Χαῖρε Στρατηγὲ ἡμῶν Ὑπέρμαχε· Χαῖρε ἡ σκέπη καὶ ἀντίληψις, καὶ σωτηρία τῆς σῆς πόλεως· Χαῖρε Ἑλλάδος ἡ προστασία, καὶ Ὀρθοδοξίας τὸ κραταίωμα.
Ὅτε τὸ ἐπίκλοπον, αἱμοδιψές τε καὶ ἀχόρταστον ἔθνος, πλεονεξίᾳ τῆς ἀδικίας, ἥψατο φλόγα πολέμου, τότε Παρθένε Δέσποινα, ἀνεζωπύρωσας ἡμῖν, τὴν φλόγα τῆς ἐλπίδος. Ἀλλ’ ὡς ἀφλέκτως ἐδέχθης, τὸ πῦρ τῆς θεότητος διὰ τὸ πρόσλημμα, οὕτως διετήρησας ἄφθορον, τοῦ γένους ἡμῶν τὸ ἐν τῇ πόλει σου ὑπόλειμμα. Διὰ τοῦτο Θεοτόκε, ὡς κατὰ χρέος εὐχαριστοῦντές σοι, ἐν ἐγκωμίοις σὲ μεγαλύνομεν.
Ἐλήλυθεν ἡ ὥρα τῶν ἑλλήνων, ἵνα καὶ πάλιν δοξασθῇ Παρθένε, ἐν ἁπάσῃ τῇ οἰκουμένῃ, ὁ Υἱός σου καὶ Θεός ἡμῶν· Ἀλλ’ ὡς Σωτῆρα ἐν μήτρᾳ σου, ῥοαῖς αἱμάτων σου ἐκύησας, εὐδόκησον τὴν πόλιν σου, μήτραν σωτηρίας γενέσθαι, καὶ ἀληθείας αἵματος ῥοαῖς, κυῆσαι τὴν οἰκουμένην ἐν Πνεύματι, ἵνα ἐπιγνῶσιν πάντες οἱ λαοί, τὸν καθαίροντα αἵματι, τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν.
Δεῦτε ῥωμαῖοι καθέλωμεν, τείχη τῆς φιλαυτίας ἡμῶν, τοῦ ὑποδέξασθαι νικῶσαν, τὴν Ὑπέρμαχον Στρατηγόν· ἀνατείνωμεν δόρατα, τὰς ἱκετηρίας χεῖρας· στήσωμεν αὐτῇ, ἁψίδας θριάμβου, τὰς σκιρτώσας καρδίας· ἐν πλατείᾳ χειλέων, περιστεφανώσωμεν αὐτήν, καὶ οὕτω βοήσωμεν· Ὦ Βαθύδοξε Δέσποινα, καὶ ἡμᾶς στρατολόγησον, ἐν τῇ παρατάξει τοῦ Πνεύματος, καὶ εὐπολέμους ἀνάδειξον, τοὺς στρατιώτας τῆς πίστεως.
Ἡτοίμασται ὁ θρόνος σου, Θεοτόκε ἀγλαόθρονε, ἐν τοῖς ἀνακτόροις τῶν ψυχῶν ἡμῶν. Εἶπε γὰρ ὁ τῶν βασιλέων Βασιλεύς, ὅτι ἐντὸς ἡμῶν ἐστιν, ἡ βασιλεία Αὑτοῦ. Δεῦρο οὖν Παντάνασσα, κάθισαι ἐν αὐτῷ, καὶ τὴν καρδίαν κυβέρνησον, ἑνὸς ἑκάστου τῶν οἰκετῶν σου, τοῖς μητρικοῖς σου προστάγμασιν, καὶ εὔθυνον τὸν ἡγεμόνα λογισμόν, εἰς ἔργα σωτηρίας, ἵνα ἀπαύστως σὲ μεγαλύνωμεν.
Ὥσπερ λυχνίαν ἑπτάφωτον, τὴν πόλιν τὴν ἑπτάλοφον, ἧψας ἑλλήνων Σώτειρα, Παρθένε Θεοτόκε, ἣν ἀξίου καιομένην, ὡς οὐκέτι κεκρυμμένην, ὑπὸ μόδιον δουλείας, ἐξ Ἀνατολῶν φωτίσαι τὴν Ἑσπερίαν, τῷ φωτὶ τῆς ὀρθοδόξου ὁμολογίας, ἐν ᾧ προδεδήλωται, ἡ τῆς οἰκουμένης ἀνάστασις, ὅτι ἐκ τάφου προῆλθεν, ἐσταυρωμένης πόλεως, ἐν ᾧ καὶ προσεσήμανται, ἡ χαρὰ τῆς ἄνω Βασιλείας, ὅτι καὶ αὕτη ὡς βασιλεύουσα, ἐθρήνησεν πάλαι, τὴν ἑαυτῆς αἰχμαλώτευσιν. Ὅθεν εὐχαριστοῦντές σοι, Μῆτερ φωτὸς ἀνεσπέρου, σὲ κατὰ χρέος μεγαλύνομεν.
Ἦχος β΄. Δόξα. Καὶ νῦν.
Ὅτε ἡ πόλις σου Θεοτόκε, εἰς ὄρος τοῦ θείου ἐλέους, ὑπὲρ κόσμου ἐν ἀγωνίᾳ προσηύχετο, καὶ ὁ ἱδρὼς αὑτῆς, ὡσεὶ θρόμβοι αἵματος, καταβαίνοντες ἐπὶ τὴν γῆν, τότε ὄχλος αἱμοδιψὴς τῶν ἀλλοφύλων, μετὰ μαχαιρῶν καὶ ὄπλων ἐπερχόμενος, συνέλαβεν καὶ ἐνέπαιξεν αὐτήν. Ὅτε ἡ πρεσβυτέρα Ῥώμη, τὰς ἑαυτῆς χεῖρας ἔνιψεν, παρεδόθη εἰς τὸ σταυρωθῆναι, ἡ ἄνασσα πόλις, διαμεμερισμένων ἤδη, τῶν ἱματίων τῆς ἡγεμονίας αὑτῆς. Ὅτε δὲ αὕτη ὑψώθη, ἐν σταυρῷ τῆς δουλείας, βλασφημοῦντες ἔλεγον, οἱ ἀλλόδοξοι αὐτῇ· εἰ σὺ εἶ πόλις ἡ βασιλεύουσα, κατάβηθι ἀπὸ τοῦ σταυροῦ· πέποιθας ἐπὶ τὴν Θεοτόκον, ῥυσάσθω σε νῦν, εἰ θέλει σε. Ἀλλ’ ὡς ἐσχάτως Ἁγνὴ ἀνέστησας, ταῖς πρὸς Θεὸν ἱκεσίαις σου αὐτήν, δὸς αὐτῇ πᾶσαν ἐξουσίαν ἐπὶ γῆς, ἵνα πορευθεῖσα, μαθητεύσῃ πάντα τὰ ἔθνη, καὶ διδάξῃ αὐτὰ τηρεῖν, πάντα ὅσα ἐνετείλατο, ὁ Υἱός σου καὶ Θεὸς ἡμῶν.
Εἴσοδος, Φῶς ἱλαρόν, τὸ Προκείμενον τῆς ἡμέρας
καὶ τὰ Ἀναγνώσματα
Προφητείας Ἰεζεκιὴλ τὸ Ἀνάγνωσμα.
(κεφ. 36, 24-28)
Τάδε λέγει Κύριος· Λήψομαι ὑμᾶς ἐκ τῶν ἐθνῶν καὶ ἀθροίσω ὑμᾶς ἐκ πασῶν τῶν γαιῶν καὶ εἰσάξω ὑμᾶς εἰς τὴν γῆν ὑμῶν. Καὶ ῥανῶ ἐφ’ ὑμᾶς καθαρὸν ὕδωρ καὶ καθαρισθήσεσθε ἀπὸ πασῶν τῶν ἀκαθαρσιῶν ὑμῶν καὶ ἀπὸ πάντων τῶν εἰδώλων ὑμῶν, καὶ καθαριῶ ὑμᾶς. Καὶ δώσω ὑμῖν καρδίαν καινήν, καὶ πνεῦμα καινὸν δώσω ἐν ὑμῖν καὶ ἀφελῶ τὴν καρδίαν τὴν λιθίνην ἐκ τῆς σαρκὸς ὑμῶν, καὶ δώσω ὑμῖν καρδίαν σαρκίνην. Καὶ τὸ Πνεῦμά Μου δώσω ἐν ὑμῖν. Καὶ ποιήσω ἵνα ἐν τοῖς δικαιώμασί Μου πορεύησθε καὶ τὰ κρίματά Μου φυλάξησθε καὶ ποιήσητε καὶ κατοικήσετε ἐπὶ τῆς γῆς, ἧς ἔδωκα τοῖς πατράσιν ὑμῶν, καὶ ἔσεσθέ Μοι εἰς λαόν, καὶ Ἐγὼ ἔσομαι ὑμῖν εἰς Θεόν.
Προφητείας Ἠσαΐου τὸ Ἀνάγνωσμα.
(κεφ. 60, 11-16)
Τάδε λέγει Κύριος· Καὶ ἀνοιχθήσονται αἱ πύλαι σου, Ἱερουσαλήμ, διαπαντός, ἡμέρας καὶ νυκτὸς οὐ κλεισθήσονται, εἰσαγαγεῖν πρὸς σὲ δύναμιν ἐθνῶν καὶ βασιλεῖς αὑτῶν ἀγομένους. Τὰ γὰρ ἔθνη καὶ οἱ βασιλεῖς, οἵτινες οὐ δουλεύσουσί σοι, ἀπολοῦνται, καὶ τὰ ἔθνη ἐρημίᾳ ἐρημωθήσεται. Καὶ ἡ δόξα τοῦ Λιβάνου πρὸς σὲ ἥξει ἐν κυπαρίσσῳ καὶ πεύκῃ καὶ κέδρῳ ἅμα, δοξάσαι τὸν τόπον τὸν ἅγιόν Μου, καὶ τὸν τόπον τῶν ποδῶν Μου δοξάσω, καὶ πορεύσονται πρὸς σὲ δεδοικότες υἱοὶ τῶν ταπεινωσάντων σε καὶ παροξυνάντων σε, καὶ κληθήσῃ Πόλις Κυρίου, Σιὼν Ἁγίου Ἰσραήλ. Διὰ τὸ γεγενῆσθαί σε ἐγκαταλελειμμένην καὶ μεμισημένην, καὶ οὐκ ἦν ὁ βοηθῶν, καὶ θήσω σε ἀγαλλίαμα αἰώνιον, εὐφροσύνην γενεῶν γενεαῖς. Καὶ θηλάσεις γάλα ἐθνῶν καὶ πλοῦτον βασιλέων φάγεσαι· Καὶ γνώσῃ, ὅτι Ἐγὼ Κύριος ὁ σῴζων σε καὶ ἐξαιρούμενός σε ὁ Θεὸς Ἰσραήλ.
Προφητείας Ἰεζεκιὴλ τὸ Ἀνάγνωσμα.
(κεφ. 43, 27-44, 4)
Καὶ ἔσται ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς ὀγδόης καὶ ἐπέκεινα ποιήσουσιν οἱ ἱερεῖς ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τὰ ὁλοκαυτώματα ὑμῶν καὶ τὰ τοῦ σωτηρίου ὑμῶν, καὶ προσδέξομαι ὑμᾶς, λέγει Κύριος. Καὶ ἐπέστρεψέ με κατὰ τὴν ὁδὸν τῆς πύλης τῶν ἁγίων τῆς ἐξωτέρας, τῆς βλεπούσης κατὰ ἀνατολάς, καὶ αὕτη ἦν κεκλεισμένη. Καὶ εἶπε Κύριος πρός με· Ἡ πύλη αὕτη κεκλεισμένη ἔσται, οὐκ ἀνοιχθήσεται, καὶ οὐδεὶς μὴ διέλθῃ δι’ αὐτῆς, ὅτι Κύριος ὁ Θεὸς Ἰσραὴλ εἰσελεύσεται δι’ αὐτῆς, καὶ ἔσται κεκλεισμένη· διότι ὁ ἡγούμενος, οὗτος καθήσεται ἐν αὐτῇ τοῦ φαγεῖν ἄρτον ἐναντίον Κυρίου. Κατὰ τὴν ὁδὸν αἰλὰμ τῆς πύλης εἰσελεύσεται καὶ κατὰ τὴν ὁδὸν αὑτοῦ ἐξελεύσεται. Καὶ εἰσήγαγέ με κατὰ τὴν ὁδὸν τῆς πύλης τῆς πρὸς βοῤῥᾶν κατέναντι τοῦ οἴκου, καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ πλήρης δόξης ὁ οἷκος Κυρίου.
Εἰς τὴν Λιτήν, Ἰδιόμελα
Ἦχος α΄.
Συνέλθετε λαοί, ἐν πόλει βασιλίδι, ἵνα συνίδητε αὐτήν, ὡς παλλομένην καρδίαν, τοῦ ἔθνους ἡμῶν, ἣν οὐκ ἠδυνήθησαν ἀφαιμάξαι, οἱ ἀντικείμενοι ἡμῶν, ὅτι Πνεῦμα Θεῖον καὶ οὐχ αἷμα, διήρχετο δι’ αὐτῆς. Νοήσατε τὸ θαῦμα, ὃ ἀπεργάσαντο εὐχαί, καρδιακαὶ χριστιανῶν, καὶ σὺν ἡμῖν βοήσατε, τῇ Ὑπερμάχῳ Στρατηγῷ· Ὦ Παναγία Παρθένε, ἡ ἐξ αἱμάτων σου ἀσπόρως, συλλαβοῦσα τὸν Θεόν, ἀξίωσον τὴν πόλιν σου, πνευματικῇ αἱματεκχυσίᾳ, ἀναβιώσασθαι τὴν οἰκουμένην, ὑπὲρ ἧς ἐσταύρωται Χριστός, ὁ Σωτὴρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν.
Ἦχος β΄.
Μὴ κλαίετε οἱ πάλαι ἐχθροί μου, λέγει ἰσμαηλίταις ἡ Νέα Ῥώμη, καὶ μὴ φοβεῖσθε, ἰδόντες με ὑμῶν κρατιστεύσασαν. Εἰ καὶ πλεῖστα ὑπήνεγκα ὑφ’ ὑμῶν, ἀλλ’ ὡς φίλοι προσέλθετε πρὸς ἐμέ, ἵνα συγχώρησιν λάβητε παρ’ ἐμοῦ, καὶ εὕρητε ἔλεος παρὰ Θεοῦ. Οὐκ εἰμὶ γὰρ πόλις δικαστῶν, ἀλλὰ φιλοικτιρμόνων ἑλλήνων χριστιανῶν· Οὐ θέλω δουλώσασθαι ὑμᾶς, ἀλλὰ Χριστοῦ ποιῆσαι δούλους, καὶ ἐλευθερίας τέκνα, τοῦ Ἐπουρανίου Πατρός. Οὐ θέλω ὑμᾶς μεταλλεῦσαι, ἀλλ’ ὑμῖν μεταδοῦναι, τῶν ἀγαθῶν ὧν ἀπήλαυσα, ἀληθείας καὶ σωτηρίας, καὶ τῆς ἀκτίστου θείας χάριτος.
Ἦχος γ΄.
Ἡ χείρ σου Ἀειπάρθενε, ἡ ἐλατήριος δεινῶν, ἐτείσατο δι’ ἔπαρσιν, τὸν ἀλιτήριον ἐχθρόν, δι’ ἧς ὁ χρόνιος δουλείας, ἔῤῥηκται δεσμός, καὶ πιστῶν τὸ ὑπόλειμμα, ἔῤῥωται σαφῶς, δι’ ἧς καὶ σέσωσται Παρθένε, τὸ παντεπίσκοπον ἄστυ, καὶ καθῄρηται ἀπὸ θρόνου, ὁ πανώλεθρος δυνάστης. Διὸ καὶ χάριν σοι ὡς ἀντοφείλοντες, ταύτην ἐν εἰκόνι σου ἀσπαζόμεθα.
Ἦχος δ΄.
Σήμερον τὰ ὀστᾶ προγόνων κουφίζει, καὶ πολεμίων τὸ στόμα ἀποκωφοῦται· σήμερον ἡ Ἑλλὰς χορεύει, καὶ ἡ ἐχθρὰ αὑτῆς χηρεύει· σήμερον λαμβάνει πέρας, ἡ τῶν ῥωμαίων θρηνῳδία, καὶ ὑψοῦται τὸ κέρας, τῆς ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Δεῦτε οὖν συνέλληνες, καὶ ὁμόδοξοι λαοί, πίωμεν οἶνον τῆς χαρᾶς, ὃν ἐσκεύασεν ἱκεσίαις, ὥσπερ ἄμπελος ἡδύοινος, ἡ Ὑπέρμαχος Στρατηγός, εἰς γλυκασμὸν τῶν ψυχῶν ἡμῶν.
Δόξα. Ἦχος πλ. α΄.
Ὁ ἔρως τῆς σαρκός, ὡς ὑπὸ χρόνον ὤν, σὺν αὐτῷ μερίζει, τὴν οὐσίαν τῶν βροτῶν· διὸ καὶ πάντες εἰς τροχιάν, τῆς τῶν γεννήσεων φθορᾶς περιδινούμεθα. Σὺ δὲ Μῆτερ Ἀπειρόγαμε, ὡς ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου, ἀγαπήσασα τὸν Ἄχρονον Θεόν, ἠξιώθης τέξασθαι ἀσπόρως, τὸν τὴν φθορὰν τοῦ θανάτου καταργήσαντα, τὸν μεριζόμενον καὶ μὴ διαιρούμενον, καὶ ἐν δυσὶν οὐσίαις γνωριζόμενον, καὶ τοὺς βροτοὺς ἑνοῦντα, ἐν Ἑαυτοῦ τῷ Σώματι. Ὡσαύτως καὶ ἡμεῖς, οὐχ ἕνεκα τῆς τῶν ἐθνῶν διακρίσεως, ἀλλὰ τοῦ πόθου τῆς τῶν πάντων ἑνώσεως, ὡς ὑπὲρ ταύτης πρόμαχον, τὴν πόλιν σου προκρίνοντες, σφόδρα ἐρῶμεν αὐτῆς, ἥνπερ τήρησον Ἀπείρανδρε ἐχθρῶν, εἰς αἰῶνας ἀπείραστον.
Καὶ νῦν. Ἦχος ὁ αὐτός.
Μακαρίζομέν σε, Θεοτόκε Παρθένε, καὶ δοξάζομέν σε, οἱ πιστοὶ κατὰ χρέος, τὴν πόλιν τὴν ἄσειστον, τὸ τεῖχος τὸ ἄῤῥηκτον, τὴν ἀῤῥαγῆ προστασίαν, καὶ καταφυγὴν τῶν ψυχῶν ἡμῶν.
Ἀπόστιχα
Ἦχος πλ. α΄. Χαίροις ἀσκητικῶν.
Χαῖρε τῶν ὀρθοδόξων ἐλπίς, καὶ Στρατηγὲ τῆς Νέας Ῥώμης Ὑπέρμαχε, τοῦ γένους ἑλλήνων χαῖρε, ἡ συνεχὴς ἀρωγός· Χαῖρε ὑποδούλων ἐλευθέρωσις, πιστοῦ ὑπολείμματος, τῆς πόλεώς σου ἐν θλίψεσιν, παραμυθία, καὶ Μεγάλης ἀκλόνητον, ἐπιστήριγμα Ἐκκλησίας τοῦ τόκου σου· Χαῖρε τὸ μέγα σέβασμα, τὸ γέρας καὶ κήρυγμα, πατριαρχῶν ἀοιδίμων· Χαῖρε χαρὰ τῶν ὑμνούντων σε, Ἁγνὴ καὶ βοώντων, μετὰ πόθου σοὶ τὸ Χαῖρε, Νύμφη Ἀνύμφευτε.
Στ.: Ἐν τῷ ἐγγίζειν ἐπ’ ἐμὲ κακοῦντας τοῦ φαγεῖν τὰς σάρκας μου, οἱ θλίβοντές με καὶ οἱ ἐχθροί μου, αὐτοὶ ἠσθένησαν καὶ ἔπεσαν[3].
Ὅτε τὴν τῶν πασῶν κεφαλήν, πόλεων πόλιν ἡγεμὼν ὁ μισόχριστος, ἐκτήσατο Θεοτόκε, τότε τὸν λύχνον ἀρχῆς, θεοφιλεστάτης ἡμῶν ἔσβεσεν· ἀλλ’ ὅτε διέῤῥηξας, ὡς Στρατηγὸς ἡ Ὑπέρμαχος, αὑτῆς ἐσχάτως, τὰ δεσμὰ τῆς δουλώσεως, ἐξανέτειλεν, αὕτη πάλιν ὡς ἥλιος, ἵνα τὸ φῶς τῆς πίστεως, ἐλλάμψῃ τοῖς ἔθνεσιν, τοῖς ἐν νυκτὶ ἀγνωσίας, Σεπτῆς Τριάδος καθεύδουσι, καὶ τὴν τοῦ Υἱοῦ σου, φρυκτωρήσῃ βασιλείαν, κόσμου τοῖς πέρασιν.
Στ.: Καὶ νῦν ἰδοὺ ὕψωσε κεφαλήν μου ἐπ’ ἐχθρούς μου· ἐκύκλωσα καὶ ἔθυσα ἐν σκηνῇ Αὑτοῦ θυσίαν ἀλαλαγμοῦ, ᾄσομαι καὶ ψαλῶ τῷ Κυρίῳ[4].
Δεῦρο τῇ Νέᾳ Ῥώμῃ ἐμοί, ἡ πρεσβυτέρα ἀδελφή μου συνάφθητι, μηκέτι δεινὰ προσθεῖσα, ὥσπερ ποτὲ σεαυτῇ, ὅτε εἰς αἱρέσεις περιέπεσας· ἐλθὲ οὖν ἀγάπησον, ἥνπερ ἐμίσεις δι’ ἔπαρσιν, ἐπεὶ ἐγένου, ταπεινώσεως ἔξαρνος, καὶ κατέργασαι, μετ’ ἐμοῦ τὰ τοῦ Πνεύματος, ἔργα ὧν ἐπιλέλησαι, καὶ δεῦρο συνδόξασον, τὸν Λυτρωτὴν καὶ Δεσπότην, ἐπισπομένη τοῖς δόγμασι, Χριστοῦ Ἐκκλησίας τῆς Μιᾶς καὶ ὀρθοδόξου, ἁγίας πίστεως.
Δόξα. Καὶ νῦν. Ἦχος πλ. δ΄.
Τάδε λέγει ἡ Ἑλλὰς τῇ οἰκουμένῃ· Οὐκ εἰμὶ ἐγώ, ὥσπερ τὰ λοιπά σου ἔθνη. Ἐγώ εἰμι τὸ φιλόσοφον γένος, ὅτι τὴν Σοφίαν τοῦ Θεοῦ ἠγάπησα, ὑπὲρ πᾶσαν γνῶσιν· ἐγώ εἰμι ἡ φυλὴ ἡ παγκόσμιος· εἰ γὰρ καὶ ἐξ ὁμαίμων σύγκειμαι, ἀλλ’ οἱ περὶ τὴν παιδείαν μου διατρίβοντες, τέκνα μού εἰσιν· ἐγὼ τὸ ἔθνος τὸ οἰκουμενικόν, ὅτι πρωτότοκος ἐλογίσθην, τῆς Μιᾶς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας· ἐγώ εἰμι ἡ ἐν ἀσθενείᾳ ἰσχυρά, ὅτι ἐπὶ τὸν ἐνδυναμοῦντά με, Χριστόν πέποιθα· ἐγὼ τῆς πατερικῆς θεολογίας μήτρα, καὶ τῆς Ὀρθοδοξίας κιβωτός, ὅτι γλώσσῃ τῇ ἰδίᾳ, τὰ θεοχάλκευτα δόγματα, αὑτῆς τρανῶς διεσάφησα· ἐγὼ πατρὶς μαρτύρων, περὶ ὧν καὶ καυχῶμαι· ἐγὼ μὲν πτωχή, διὰ τὸν ἑκουσίως πτωχεύσαντα, πλουσία δὲ διὰ τῆς Αὑτοῦ θείας χάριτος· ἐγὼ πρώτη διάκονος, εἰμὶ θεογνωσίας, καὶ ὑπουργός αὐτόπιστος, Θεοῦ ἐπαγγελίας, εἰς σωτηρίαν τῶν τεκνίων σου λαῶν, ὥσπερ στοιχοῦσα τῇ Θεοτόκῳ, καὶ Στρατηγῷ Ὑπερμάχῳ μου.
Νῦν ἀπολύεις, τὸ Τρισάγιον καὶ τὸ ἰδιόμελον Ἀπολυτίκιον
Ἦχος α΄.
Ὡς ἀνεικάστῳ Κυρίου δόξῃ, ἡγιασμένη Πανάμωμε, καὶ ἀνικήτῳ σου στρατηγίᾳ, λυτρωσαμένη τὴν πόλιν σου, τήρησον ἀσύλητον, ἀησύλων ἐχθρῶν, ἔθνος τὸ ἑλλήνιον, καὶ τὸ πολίτευμα πιστῶν, φυλάττουσα σῷζε, τοὺς τιμῶντάς σε Παρθένε, καὶ Θεοτόκον ὁμολογοῦντάς σε.
Ἐν τῷ Ὄρθρῳ
Μετὰ τὴν α΄ Στιχολογίαν, Κάθισμα
Ἦχος α΄. Τὸν τάφον Σου Σωτήρ.
Ἑάλω ἀμαχεί, τῶν πιστῶν ἡ καρδία, ὡς εἴδομεν τῇ σῇ, ὑπερμάχῳ πρεσβείᾳ, τὴν πόλιν τὴν ἑπτάλοφον, ἐλευθέραν Πανάχραντε, τὴν ὡς ἔγνωμεν, ἑαλωκυῖαν τὸ πάλαι, ὅθεν πρόσδεξαι, εὐχαριστήριον ὕμνον, τῶν δούλων σου Δέσποινα.
Δόξα. Καὶ νῦν.
Ὡς δύναμις Θεοῦ, ὄντως ἐτελειώθη, σαφῶς ἐν τῇ ἐμῇ, ἀσθενείᾳ νῦν ἔγνω· ὡς δούλη ἠλευθέρωμαι, ὡς πτωχὴ γὰρ πεπλούτηκα, ὡς πεινήσασα, τροφῆς κεκόρεσμαι πάλιν, ὡς νοσήσασα, ἔῤῥωμαι Μῆτερ Παρθένε, ἡ ἄνασσα πόλις σου.
Μετὰ τὴν β΄ Στιχολογίαν, Κάθισμα
Ἦχος δ΄. Ταχὺ προκατάλαβε.
Ἀνδρέα πρωτόκλητε, ὁ μαθητὴς τοῦ Χριστοῦ, εὐφράνθητι σήμερον, καὶ τῇ Πανάγνῳ Αὑτοῦ, Μητρί εὐχαρίστησον, ὅτι τὴν Ἐκκλησίαν, Βυζαντίων ἣν πάλαι, ἵδρυσας τήν τε πόλιν, Κωνσταντίνου τρισμάκαρ, πρεσβείας αὑτῆς δυνάμει, δεσμῶν ἐῤῥύσατο.
Δόξα. Καὶ νῦν. Ὅμοιον.
Τὰ ἔθνη συνέλθετε, τὰ ἀγνοοῦντα Θεόν, εἰς πόλιν περίδοξον, καὶ βασιλίδα ἡμῶν, ἀντλῆσαι τῆς πίστεως, ὕδωρ μετ’ εὐφροσύνης, ἵνα τῆς εὐποτμίας, πότου τε σωτηρίας, ἀπολαύσητε πάντα, ὃν πάλαι ἡ Θεοτόκος, κόσμῳ ἐσκεύασεν.
Μετὰ τὸν Πολυέλεον, Κάθισμα
Ἦχος δ΄. Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ.
Χάριν εἰδυῖά σοι ἡ ἄνασσα πόλις, τῇ Ὑπερμάχῳ Στρατηγῷ σοὶ κραυγάζω, μετὰ φωνῆς δυνάμεως Παρθένε Ἁγνή· Χαῖρε ἡ ἐμὴ ἀντίληψις, καὶ δεσμῶν μου ἐκλύτρωσις· Χαῖρε δουλωσάντων με, ἐχθρῶν τὸ μέγα τραῦμα· Χαῖρε ἑλλήνων γέρας καὶ ἐλπίς, καὶ οἰκητόρων, ἐμῶν τὸ κραταίωμα.
Δόξα. Καὶ νῦν.
Ὡς ἀνωδίνως τὸν Δεσπότην τεκοῦσα, καὶ γεγονυῖα τοῦ φωτὸς Αὑτοῦ Μήτηρ, τὸ ἐν γαστρὶ Παρθένε ταπεινῇ κυηθέν, ἐν καιρῷ τῷ τῆς δουλώσεως, φῶς Χριστοῦ ἐπιγνώσεως, πόλιν σου τὴν ἄνασσαν, ἠξίωσας ὠδῖναι, εἰς σωτηρίαν πάντων τῶν ἐθνῶν, μαιευσαμένη, αὐτὴν ταῖς πρεσβείαις σου.
Τὸ α΄ ἀντίφωνον τοῦ δ΄ ἤχου.
Εἶτα τὸ Προκείμενον, ὁ Στίχος καὶ τὸ Εὐαγγέλιον:
Τοῦ ὄρθρου τῶν Θεομητορικῶν ἑορτῶν.
Ὁ Ν΄ ψαλμός.
Δόξα. Ταῖς τῆς Παναχράντου...
Καὶ νῦν. Ταῖς τῆς Θεοτόκου...
Εἶτα τὸ παρὸν ἰδιόμελον. Ἦχος πλ. α΄.
Πῶς εὐχαριστήσω σοι, ἡ πόλις σου Παρθένε; καὶ τί ἀνταποδώσω σοι, ἀνθ’ ἧς ἀπήλαυσα μερίμνης σου; σὺ ἐπετρόπευές με, ἐν καιρῷ τῆς δουλώσεως· σὺ ἐπαρηγόρεις με, ἐν καιρῷ τῆς θλίψεως· διῆλθον διὰ πυρὸς καὶ σιδήρου, καὶ ἐξήγαγές με εἰς ἀναψυχήν, συνάψασά με Ἑλλάδι, τῇ φιλτάτῃ μου μητρί. Διὸ καὶ πάλιν σοὶ κράζω· Χαῖρε ἡ Σωσίπολις Παναγία, ἡ παρασχομένη μοι ἐλευθερίαν· Χαῖρε Νύμφη Ἀνύμφευτε.
Εἶτα ὁ κανών, οὗ ἡ ἀκροστοιχίς:
«Τῇ Ὑπερμάχῳ Στρατηγῷ τὰ νικητήρια ᾄδει Σ(τυλιανός)».
Ἦχος α΄. ᾨδὴ α΄. Σοῦ ἡ τροπαιοῦχος δεξιά.
Τύραννον καθῄρηκας λαόν, ἀφ’ οὗ ἐκάθητο θρόνου ἐν πόλει σου, ὃν Ἁγνὴ καὶ τέτεισαι τῆς ἁρπαγῆς, ὡς Στρατηγὸς Ὑπέρμαχος, ἔθνους ἑλληνίου Χριστὸν Παρθένε λατρεύοντος.
Ἥττηνται ἀλλόφυλοι ἐχθροί, οἱ καθ’ ἡμῶν καὶ τοῦ τόκου σου Δέσποινα, ἐπεληλυθότες γὰρ κατὰ Χριστοῦ, τῇ πανσθενεῖ ἀπώλοντο, δικαιοκρισίας Αὑτοῦ χειρὶ δι’ ἀσέβειαν.
Ὕδωρ τὸ ἀλλόμενον ἐκ σοῦ, ἐλευθερίας ἐσχάτως ἐπότισας, πόλιν βασιλεύουσαν ὡς ποταμός, τοῦ καθαρμοῦ ἀείῤῥυτος, καὶ τῆς συμπαθείας πηγὴ Παρθένε Πανύμνητε.
Πεῖραν εἰληφυῖα τῆς πικρᾶς, καὶ βαρυτάτης δουλείας ἡ πόλις σου, ἔγνω τὸ ὑπέρτερον τέκνων Θεοῦ, ἐλευθερίας Ἄχραντε, ἢ τῆς ἀσυδότου Ἁγνὴ καὶ φιλαμαρτήμονος.
ᾨδὴ γ΄. Ὁ μόνος εἰδὼς τῆς τῶν βροτῶν.
Ἐν σπλάχνοις ἐνέπηξε Σταυρόν, ὡς ἄσειστον θεμέλιον, τῆς πόλεώς σου ἄναξ ὁ πρώτιστος, καὶ ταύτην κτίσας ὃς μέγας κέκληται, τὴν διὰ πρεσβείας σου, Μῆτερ ἐκ δουλώσεως, προσημῆναι αὑτῆς τὴν ἀνάστασιν.
Ῥωννύμενον σθένει σου πιστῶν, ῥωμαίων τὸ ὑπόλειμμα, ἐν Νέᾳ Ῥώμῃ ὡς οὐκ ἀπέφθισεν, βοᾷ σοι· Χαῖρε Νύμφη Ἀνύμφευτε, ὁ ναὸς ὁ ἅγιος, τοῦ Θεοῦ καὶ ἔμψυχος· χαῖρε ἕλληνας ἐκκλησιάζουσα.
Μηλόβοτος Πνεύματος λειμών, γενέσθω νῦν ἡ πόλις σου, τοῖς λογικοῖς προβάτοις Θεόνυμφε, τοῦ Ἀρχιποίμενος Ὃν ἱκέτευε, ἀπερύκειν ἅπασας, τὰς ἐφόδους λύκων τε, νοητῶν καὶ ἐχθρῶν τῶν τῆς πίστεως.
Αἱμάτων κεκόρεσται ἡ γῆ, ὡς πόλεμος τὸ βρότειον, γένος ἐσθίει πέλων ἀείμαργος· διὸ τὴν χάρμην τῶν πολεμάρχων τε, καὶ ἐθνῶν τὰς ἔριδας, καθελοῦσα δώρησαι, οἰκουμένῃ εἰρήνην Πανύμνητε.
Κάθισμα
Ἦχος α΄. Τὸν τάφον Σου Σωτήρ.
Χολὴν αἱρετικῶν, ἐμπαιγμοὺς ἀλλοφύλων, τὸ ὄξος τῶν ἐχθρῶν, καὶ τὴν λόγχην σχισμάτων, ἐδέξατο Πανάμωμε, σταυρωθεῖσα τοῦ τόκου σου, ἡ ἐν πόλει σου, πολυπαθὴς Ἐκκλησία, ἀλλ’ ἀντίσχουσα, σοῦ προσεδεῖτο καὶ οὕτως, ἀνέστη πρεσβείαις σου.
Δόξα. Καὶ νῦν. Ὅμοιον.
Μεγάλη τοῦ Χριστοῦ, Ἐκκλησία ἡ μήτηρ, ἑλλήνων καὶ τροφός, οἰκουμένης ἐν πίστει, ἀπόδος τῷ Δεσπότῃ σου, τὰς εὐχάς σου κηρύττουσα, τὰ θαυμάσια, τῆς Παναγίας Παρθένου, ἐξ ἧς αἴτησαι, τὴν παγκρατῆ μεσιτείαν, ὑπὲρ κόσμου ἅπαντος.
ᾨδὴ δ΄. Ὄρος σὲ τῇ χάριτι.
Χώρα ἀγεώργητε τὴν ἄμπελον φύσασα, φέρουσαν κλήματα Σεμνή, τοὺς Ἀποστόλους Ἰησοῦν, Χριστὸν ἐπιγνώσεως, τῆς ἀμεθύστου Αὑτοῦ οἴνῳ μέθυσον, ἔθνη σκεδάσασα ὄξος αἱρέσεων.
Ὤρθωσας ἡμῶν τὴν πεπτωκυῖαν πρωτεύουσαν, πόλιν ἐκλύσασα δεσμῶν, καὶ ἀχθηδόνος τοῦ ζυγοῦ, αὐτὴν καὶ ἀλλότριον, ξενηλατοῦσα δυνάστην Πανάχραντε, τὴν τῶν ῥωμαίων ἀρχὴν ἐπανήνεγκας.
Σκῦλα τοῦ λαβεῖν ἡμᾶς προγόνων τὰ λείψανα, καὶ προσευχῶν τὰς ἐκπνοάς, τῶν τε δακρύων ἐκροάς, αὑτῶν καὶ τὰ αἵματα, τὰ ἐκχυθέντα ἐνθάδε ἠξίωσας, τὰ πολυτίμητα ἕλλησι Σώτειρα.
Τλήμονος τῆς σῆς ὡς ἐπακούσασα πόλεως, ὀδυρομένης γοερῶς, δεσμὰ διέῤῥηξας αὑτῆς, καὶ θρῆνον μετέβαλες, εἰς ἑορτὴν καὶ χαρὰν ἀνεκλάλητον, τῇ μητρικῇ χρησαμένη πρεσβείᾳ σου.
ᾨδὴ ε΄. Ὁ φωτίσας τῇ ἐλλάμψει.
Ῥωγαλέαν ἀλουργίδα ἀρχῆς τῶν ῥωμαίων Σεμνή, ἡ τὸν ἄῤῥαφον χιτῶνα Κυρίου ὑφάνασα, τῇ ἱκετηρίῳ σου χειρί, ἀπέῤῥαφας ἐσχάτως, διὰ ῥαφίδος θαυμάτων σου.
Ἀπολαύοντες Παρθένε τῶν σῶν θαυμαστῶν δωρεῶν, σοὶ κράζομεν τό· Χαῖρε ἑλλήνων ἡ Σώτειρα, ἡ ἐλπὶς ἀρχόντων καὶ λαοῦ, καὶ πάντων Θεοτόκε, τῶν ὀρθοδόξως ὑμνούντων σε.
Τειχισμῷ τῆς χάριτός σου τὸν σὸν περιφρούρει λαόν, ὀχυροῦσα τὴν καρδίαν αὑτοῦ διὰ πίστεως, ὀρθοδόξου ἵνα τὴν νοός, ἀκρόπολιν συναίρῃ, εἰς θεωρίαν τοῦ τόκου σου.
Ἡ τὸ φῶς ἐκ Φαναρίου ἐκλάμπουσα κόσμῳ ποτέ, ἐν καιροῖς αἰχμαλωσίας τὸν λύχνον τῆς πίστεως, συνετήρεις ἄσβεστον Ἁγνή, ὡς τοῦτον ἀνεπλήρους, παραμυθίας ἐλαίου σου.
ᾨδὴ στ΄. Ἐκύκλωσεν ἡμᾶς.
Γεφύρωσον τὴν ὧδε βασιλείαν μου, τῇ οὐρανίᾳ Δέσποινα, ἱκετεύω σε ἡ πόλις σου Ἁγνή, σὺ γὰρ πέλεις γέφυρα μετάγουσα, πρὸς τὴν ζωὴν ἐκ τοῦ θανάτου τοὺς ἀνυμνοῦντάς σε.
ᾨκείωσεν ἐν μήτρᾳ σου τὸν Κύριον, βροτῶν ἡ φύσις Δέσποινα, καὶ ἡ γῆ ἐφιλιώθη οὐρανῷ· δεῦρο οὖν τὰ ἔθνη συμφιλίωσον, ταῦτα Χριστοῦ τῇ Ἐκκλησίᾳ ἐξοικειώσασα.
Τὴν πόλιν τὴν ἑπτάλοφον στερέωσον, ἑπτὰ Κυρίου πνεύμασι, ταπεινώσει καὶ πραότητι Σεμνή, πίστει καὶ ἐλπίδι καὶ εὐθύτητι, ἀγαθοσύνῃ καὶ ἀγάπῃ Ἄχραντε Δέσποινα.
Ἀξίου τετραρχεῖν πόλιν τὴν ἄνασσαν, ἐν οἰκουμένης τέταρσι, τοῖς σημείοις εἰς παγκόσμιον Χριστοῦ, δόξαν σταυροτύπως διατείνουσα, αὑτῆς Σεμνὴ τὴν δεσποτείαν εἰς γῆς τὰ πέρατα.
Κοντάκιον
Ἦχος πλ. δ΄.
Τῇ Ὑπερμάχῳ Στρατηγῷ τὰ νικητήρια, ὡς λυτρωθεῖσα τῶν δεινῶν εὐχαριστήρια, ἀναγράφω σοι ἡ πόλις σου Θεοτόκε, ἀλλ’ ὡς ἔχουσα τὸ κράτος ἀπροσμάχητον, ἐκ παντοίων με κινδύνων ἐλεύθέρωσον, ἵνα κράζω σοι· Χαῖρε Νύμφη Ἀνύμφευτε.
Ὁ Οἶκος
Ἄγγελος πρωτοστάτης, οὐρανόθεν ἐπέμφθη, εἰπεῖν τῇ Θεοτόκῳ τῷ Χαῖρε, καὶ σὺν τῇ ἀσωμάτῳ φωνῇ, σωματούμενόν Σε θεωρῶν Κύριε, ἐξίστατο καὶ ἴστατο, κραυγάζων πρὸς αὐτὴν τοιαῦτα·
Χαῖρε, δι’ ἧς ἡ χαρὰ ἐκλάμψει·
Χαῖρε, δι’ ἧς ἡ ἀρὰ ἐκλείψει·
Χαῖρε, τοῦ πεσόντος Ἀδὰμ ἡ ἀνάκλησις·
Χαῖρε, τῶν δακρύων τῆς Εὔας ἡ λύτρωσις·
Χαῖρε, ὕψος δυσανάβατον ἀνθρωπίνοις λογισμοῖς·
Χαῖρε, βάθος δυσθεώρητον καὶ ἀγγέλων ὀφθαλμοῖς·
Χαῖρε, ὅτι ὑπάρχεις Βασιλέως καθέδρα·
Χαῖρε, ὅτι βαστάζεις τὸν βαστάζοντα πάντα·
Χαῖρε, ἀστὴρ ἐμφαίνων τὸν Ἥλιον·
Χαῖρε, γαστὴρ ἐνθέου σαρκώσεως·
Χαῖρε, δι’ ἧς νεουργεῖται ἡ κτίσις·
Χαῖρε, δι’ ἧς βρεφουργεῖται ὁ Κτίστης·
Χαῖρε, Νύμφη Ἀνύμφευτε.
Εἰς τὸ Συναξάριον
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ ἡ μεγάλη καὶ ἁγία ἑορτὴ καὶ πανήγυρις τῆς Ὑπερμάχου Στρατηγοῦ τοῦ ἔθνους ἡμῶν καὶ τὰ τῶν πολυχρονίων δεσμῶν ἐλευθέρια τῆς βασιλίδος τῶν πόλεων, Κωνσταντινουπόλεως καὶ Νέας Ῥώμης, αἰωνίου πρωτευούσης ἡμῶν.
Βασιλίδι πόλει τὰ ἐλευθέρια,
Βασιλίδι Μητρὶ τὰ νικητήρια.
Ὁ δικαιώσας ἔθνος ἠδικημένον καὶ ἐλευθερώσας τὴν πόλιν τῆς Πανάγνου Μητρός Σου, Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησον ἡμᾶς.
ᾨδὴ ζ΄. Σὲ νοητὴν Θεοτόκε κάμινον.
Νόστου εἰς γῆν, τὴν πατρῴαν Δέσποινα, ἐπυρπολήθημεν πυρί, ὅτε θρυαλλίδα τῆς σῆς, ἧψας ἀντιλήψεως, πληρωθέντων Ἄχραντε, τῶν ἡμερῶν τῆς δουλώσεως, τῆς βασιλίδος Παρθένε, ἐν οἰκουμένῃ πόλεως.
Ἶσχε ἐχθρούς, δαιμονίους θέλοντας, συλῆσαι ἄνασσαν ψυχήν, τὴν ἐμὴν καὶ σκήπτρων νοός, ἅψασθαι Πανύμνητε, Μῆτερ καὶ καθίσασθαι, ἐπὶ τοῦ θρόνου καρδίας μου, τῆς ἐν ἐμοὶ βασιλείας, τὸ κράτος ἵνα λύσωσιν.
Κύκλῳ τοὺς σούς, ὀφθαλμοὺς Πανάχραντε, ἆρον καὶ χαίροντα ἰδέ, συνηγμένον ὧδε λαόν, τοῦ Θεοῦ καὶ λέγοντα· Ὢ τῆς προμηθείας σου, καὶ τῶν ἀῤῥήτων χαρίτων σου, καὶ πολυτρόπων θαυμάτων, ὑπὲρ τῶν ἀνυμνούντων σε.
Ἦρχε ἡμῶν, Ἰσμαὴλ ὁ ἔκγονος, ἄχρι καιροῦ ὅτε ἡ χείρ, ἡ ὑπέρμαχός σου αὑτοῦ, ἐπῃρμένην Ἄχραντε, τὴν ὀφρὺν ἀνείλετο, καὶ ταπεινὸν ὑπερύψωσεν, ἡγιασμένων πατέρων, τὸ ἔθνος τὸ ἑλλήνιον.
ᾨδὴ η΄. Ἐν καμίνῳ παῖδες Ἰσραήλ.
Τὴν περιπεσοῦσαν λῃστρικῷ, τῷ ἔθνει ἀλλοφύλων, ἰάσω πόλεων πόλιν, ὡς κατέπλυνας πληγάς, αὑτῆς τῆς προνοίας σου, Θεοτόκε ἔλαιον Μῆτερ καὶ οἶνον, ἐκχύσασα θαυμάτων, ὥσπερ Σαμαρεῖτις φιλεύσπλαχνος Παρθένε.
Ἡ τιτθόν ποτε εἰς θηλασμόν, Χριστῷ παρασχομένη, τῷ γάλακτι εὐσεβείας, νηπιάζοντας λαούς, περὶ τὴν ἀλήθειαν, στοργικῇ φροντίδι ἐκτρέφουσα Μῆτερ, εἰς μέτρον ἡλικίας, τοῦ Αὑτοῦ ὀδήγει πληρώματος τὸν κόσμον.
Ῥακοδύτως εὕρημαί ποτε, ὡς περιβεβλημένη, τὰ ῥάκη αἰχμαλωσίας, ἀλλ’ ἐσχάτως με Σεμνή, αὐτῶν ἀπημφίεσας, καὶ ἐνέδυσάς με τὴν ἄνασσαν πόλιν, τῆς δόξης μου τὴν βύσσον, καὶ τὴν πορφυρίδα τῆς πάλαι μου ἰσχύος.
Ἱεροσυλήσαντας χειρί, ἀνόμῳ τὰ τεμένη, τὰ σὰ δικαιοκρισίας, ἐτιμώρησας τῇ σῇ, χειρὶ Ἀειπάρθενε, διὰ τούτων γάρ τις κολάζεται Μῆτερ, δι’ ὧν καὶ ἁμαρτάνει, ὥσπερ προηρέθη Παρθένε Θεοτόκε.
ᾨδὴ θ΄. Τύπον τῆς ἁγνῆς λοχείας σου.
Ἄνω τὰς ἡμῶν ὑψώσωμεν, πρὸς τὴν Ἁγνὴν Παρθένον χεῖρας ὡς δόρατα, χρηστὰ τοῦ ἑλεῖν, τὴν οἰκουμένην μαχόμενοι, προσευχαῖς ὑπὲρ πάντων καὶ ἄνωθεν, αἰτούμενοι εἰρήνην, καὶ σωτηρίαν τῶν ψυχῶν ἡμῶν.
Αὖθις Στρατηγὲ Ὑπέρμαχε, τὸν προσφερόμενόν σοι ἔπαινον πρόσδεξαι, ὡς πάλαι ποτέ, ἐν Βλαχερνῶν τῷ τεμένει σου, προσεδέξω τὰ εὐχαριστήρια, διὰ τὴν σωτηρίαν, τῆς βασιλίδος ἡμῶν πόλεως.
Δούλωσον φωτὶ τῆς πίστεως, τὴν οἰκουμένην πᾶσαν Μῆτερ εἰς Ἄνακτα, ἀνάκτων Χριστόν, τὸν μόνον ὄντα φιλάνθρωπον, καὶ ἡμῖν ἐλευθέραν γνωρίσαντα, φύσιν τὴν ἡμετέραν, ἐκ τῆς φθορᾶς δι’ ἀναστάσεως.
Ἕνωσον λαοὺς Πανύμνητε, κληρονομίας ποίμνῃ τοῦ Ἀρχιποίμενος, Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ, ὡς τὴν αὑτῶν ἐγκεντρίσασα, ἀγριέλαιον εἰς καλλιέλαιον, ἵνα σὲ Θεοτόκε, ἀκαταπαύστως μεγαλύνωσι.
Δόξα.
Ἵλεως γενοῦ μοι Εὔσπλαχνε, Πάτερ Λόγε καὶ Πνεῦμα τῷ ὑμνολόγῳ Σου, Ἁγία Τριάς, καὶ ἐκ τοῦ πτώματος ἔγειρον, ἁμαρτίας τὸν ἄθλιον δοῦλόν Σου, ἵνα εἰς τοὺς αἰῶνας, δοξολογῶ Σε Ὑπεράγαθε.
Καὶ νῦν.
Στήλη τοῦ φωτὸς ὑπάρχουσα, τοῦ ἀϊδίου Μῆτερ νυκτοποροῦντά με, τὸν σὸν ὑμνητήν, καὶ ἐν ἐρήμῳ πλανώμενον, τῶν παθῶν πρὸς Ἐδὲμ ἐπουράνιον, Ἄχραντε καθοδήγει, ἵνα ἀπαύστως μεγαλύνω σε.
Ἐξαποστειλάρια
Ἦχος β΄. Γυναῖκες ἀκουτίσθητε.
Χαρᾶς τὰ εὐαγγέλια! ἡμῶν τὰ ἐλευθέρια, πόλεως τῆς βασιλίδος· εὐφραίνου ἔθνος ἑλλήνων· καὶ τῇ Παρθένῳ βόησον· Στρατηγέ μου Ὑπέρμαχε, δέξαι τῆς νίκης ἔπαθλα· Σὺ γὰρ δυνάμει πρεσβείας, κατῄσχυνας τοὺς ἐχθρούς μου.
Εἰς πόλιν τὴν ἑπτάλοφον, ἑπτὰ στύλους ὑπήρεισεν, φώτων Πατρὸς ἡ Σοφία, καὶ ᾠκοδόμησεν οἶκον, τόνδε ἐν ᾧ ἱστάμενοι, σοὶ κραυγάζομεν Ἄχραντε· πνεύμασιν ἀνακαίνισον, ἑπτὰ Κυρίου ῥωμαίων, τὸ γένος ταῖς σαῖς πρεσβείαις.
Εἰς τοὺς Αἴνους
Ἦχος α΄. Ὢ τοῦ παραδόξου θαύματος.
Ὢ τοῦ παραδόξου θαύματος! ἐν τῷ θείῳ Ναῷ, τῆς Πατρῴας σήμερον, Σοφίας χρεωστικῶς, τὰ νικητήρια, προσάγει σοι ὁ λαός, ὁ τοῦ Κυρίου Παρθένε καὶ κράζει σοι· Ὑπέρμαχε Στρατηγέ, βασιλευούσης τῆς πόλεως φύλαττε, Κεχαριτωμένη πάντας, ἐξ ἐχθρῶν ἁλώσεως, ἀπειράστους καὶ σῷζε, τοὺς ἐν πίστει σὲ γεραίροντας.
Ὢ τοῦ παραδόξου θαύματος! ἐπῃρμένην ὀφρύν, ἀλλοφύλων Δέσποινα, ἀνεῖλε τῶν καθ’ ἡμῶν, Αὑτοῦ βραχίονι, Παρθένε τῷ πανσθενεῖ, ὁ σὸς Υἱὸς καὶ Δεσπότης τῆς κτίσεως, ἐσχάτως ὡς ταπεινῷ, ἑλλήνων ἔθνει Ἁγνὴ ἱλασάμενος, ἵνα δοξασθῇ καὶ πάλιν, σὺν Πατρὶ καὶ Πνεύματι, ἐν Ναῷ θαυμασίῳ, τῆς Αὑτοῦ δόξης Πανάχραντε.
Ὢ τοῦ παραδόξου θαύματος! τὰ τοῦ ἔθνους ἡμῶν, ἐκχυθέντα δάκρυα, ἐκ θλίψεως ἀελπτοῦς, Παρθένε Δέσποινα, εἰς δάκρυα τῆς χαρᾶς, διὰ πρεσβείας τῆς σῆς μετεσκεύασας· διὸ καὶ τὴν ἐξ ἡμῶν, εὐχαριστίαν ἐν ᾄσμασιν πρόσδεξαι, Κεχαριτωμένη χάριν, τῆς ἀπολυτρώσεως, ἐξ ἐχθρῶν ἀλλοφύλων, τῶν ἁρπάγων τῆς σῆς πόλεως.
Ὢ τοῦ παραδόξου θαύματος! ἐλευθέρᾳ ψυχῇ, ἀδουλώτῳ πνεύματι, φρονήματι ἀκαμπεῖ, ἔθνος ἑλλήνιον, Παρθένε ὑπενεγκόν, δουλαγωγίαν σαρκὸς πολυχρόνιον, προνοίᾳ τῇ θεϊκῇ, ἐλευθερίας τὸ πρῶτον ἀπήλαυσεν, εἶτα δὲ Ἁγνὴ ἐσχάτως, πόλιν βασιλεύουσαν, ἀλκαιᾷ σου πρεσβείᾳ, Θεοτόκε ἀνεκτήσατο.
Ὀκτώηχος. Δόξα. Καὶ νῦν.
Παμμῆτορ ἑλλήνων Ἀειπάρθενε, καὶ Στρατηγέ μου Ὑπέρμαχε, πῶς ἀπαριθμήσω τὰ ἔργα σου, καὶ τὰ πρὸς ἐμὲ θαυμάσιά σου; Βουλὴσει σου ἐῤῥύσω με, τὴν βασιλίδα πόλιν σου, ὡς ἀπ’ ἐμοῦ ἐδίωξας, τοῦ Ἰσμαήλ τὰ ἔκγονα. Γάνυμαι οὖν φαιδρύνομαι, ὡς λυτρωθεῖσα τῆς ἐξωλείας· ἥδομαι καὶ εὐφραίνομαι, ὡς ἀπολαύουσα ἐλευθερίας. Διὸ καὶ δευτερῶσα τὰ εὐχαριστήρια, ὅτι σοὶ πρέπει μόνῃ τὰ νικητήρια, μετὰ φωνῆς ἰσχύος, ἀναβοῶ σοι· Κεχαριτωμένη Χαῖρε, Νύμφη Ἀνύμφευτε, ἡ ἐμὲ ἐξ ᾄδου ἀνακαλέσασα, καὶ ἀναβιωσαμένη ἐκ πτώματος. Ζωάγρια προσδέχου λοιπόν, παρ’ ἐμοῦ τὰ ᾄσματα. Νηπενθὴς γὰρ ἕνεκα, τῆς σῆς πρεσβείας ἤδη ὑπάρχουσα, μεγαλυνῶ σε ἀσμένως, Παρθένε εἰς τοὺς αἰῶνας.
Δοξολογία μεγάλη καὶ Ἀπόλυσις
[1] Ψαλμοὶ 26, 2.
[2] Ψαλμοὶ 26, 6.
[3] Ψαλμοὶ 26, 2.
[4] Ψαλμοὶ 26, 6.
Νάουσα, 2008-2010 (ΤΗΡΟΥΝΤΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ)
Ἀκολουθία ἑόρτιος
ΕΙΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΜΑΧΟΝ ΣΤΡΑΤΗΓΟΝ
Ἐν τῷ μικρῷ Ἑσπερινῷ
Ἱστῶμεν στίχους δ΄ καὶ ψάλλομεν τὰ ἑξῆς Προσόμοια
Ἦχος α΄. Τῶν οὐρανίων ταγμάτων.
Δεῦρο ἡ ἄνασσα πόλις τὰ νικητήρια, νυνὶ τῇ Ὑπερμάχῳ, Στρατηγῷ σου ἀπόδος, τῇ λυτρωσαμένη σὲ δυναστῶν, ἀλλοφύλων καὶ βόησον· Χαῖρε Παρθένε ἡ Σώτειρα ἡ ἐμή, καὶ τῶν τέκνων μου ἀντίληψις.
Ὥσπερ ἀστὴρ ἑωσφόρος πάλιν ἐξέλαμψεν, ἡ πόλις σου Παρθένε, προσημαίνουσα κόσμῳ, τῆς δικαιοσύνης τὸν νοητόν, καὶ ἀείφωτον Ἥλιον, τὸν ἐν φωτὶ καταυγάζοντα τῆς Αὑτοῦ, ἐπιγνώσεως τὰ σύμπαντα.
Διὰ τῆς σῆς ἀνυσίμου πρεσβείας Δέσποινα, Ὑπέρμαχε ἑλλήνων, Στρατηγὲ διεσώθη, πάσης ἐξωλείας τὸ εὐσεβές, ὀρθοδόξων ὑπόλειμμα, ἐν βασιλίδι τῶν πόλεων ἐπὶ σοί, τὸ ἐλπίζον Ἀειπάρθενε.
Χρεωστικῶς Θεοτόκε οἱ ὀφειλέται σου, συνᾴδοντες τὸ Χαῖρε, Στρατηγὲ τῶν ἑλλήνων, σοὶ εὐχαριστοῦμεν διὰ τὴν σήν, μεγαλόδωρον εὔνοιαν, καὶ φιλοικτίρμονα Μῆτερ ὑπὲρ ἡμῶν, καὶ τῆς πόλεώς σου πρόνοιαν.
Δόξα. Καὶ νῦν.
Ἀπολυτρώσεως ὕδωρ Ἁγνὴ ἐκ σπλάχνων σου, ὡς ποταμὸς ἐῤῥύη, ῥυπτικὸν τοῦ καθᾶραι, τὴν βεβηλωθεῖσαν πόλιν ἡμῶν, ἀπὸ ῥύπου δουλώσεως, καὶ μιασμοῦ ἀσεβείας θεοστυγοῦς, μισοχρίστων Ἀειπάρθενε.
Ἀπόστιχα
Ἦχος α΄. Πανεύφημοι μάρτυρες.
Πανάχραντε μῆτερ τοῦ Θεοῦ, Στρατηγὲ Ὑπέρμαχε, τῆς βασιλίδος τῶν πόλεων, ἀπόλαβε τὸν σόν, μεγαλεῖον θρόνον, ἐν αὐτῇ Παντάνασσα, καὶ δέξαι ὡς διάδημα χρύσεον, τὰ νικητήρια, Ἀγλαόθρονε ἐγκώμια, τοῦ λαοῦ σου, Πανύμνητε Δέσποινα.
Στ.: Ἐν τῷ ἐγγίζειν ἐπ’ ἐμὲ κακοῦντας τοῦ φαγεῖν τὰς σάρκας μου, οἱ θλίβοντές με καὶ οἱ ἐχθροί μου, αὐτοὶ ἠσθένησαν καὶ ἔπεσαν[1].
Πανάχραντε Μῆτερ τοῦ Θεοῦ, ἀναλώτοις τείχεσι, δικαιοσύνης κυκλώσασα, λαὸν τὸν εὐσεβῆ, καὶ πιστὸν ἑλλήνων, Ἀγαθὴ κυβέρνησον, αὐτὸν ἐν κραταιᾷ δεσποτείᾳ σου, καὶ ὁδοποίησον, βασιλείαν ἐπουράνιον, τοῦ Υἱοῦ σου, τοῖς σὲ μεγαλύνουσι.
Στ.: Καὶ νῦν ἰδοὺ ὕψωσε κεφαλήν μου ἐπ’ ἐχθρούς μου· ἐκύκλωσα καὶ ἔθυσα ἐν σκηνῇ Αὑτοῦ θυσίαν ἀλαλαγμοῦ, ᾄσομαι καὶ ψαλῶ τῷ Κυρίῳ[2].
Πανάχραντε Μῆτερ τοῦ Θεοῦ, ὥσπερ πύργος ἄσειστος, καὶ ἐπαμύντωρ καὶ φρούριον, ἀπόρθητον Ἁγνή, καὶ ὡς θεία σκέπη, ὄντως καὶ ἀσφάλισμα, καὶ τεῖχος προστασίας τὴν πόλιν σου, αἰχμαλωτεύσεως, καὶ ἀλώσεως ἀπείραστον, Θεοτόκε, μερίμνῃ σου φύλαττε.
Δόξα. Καὶ νῦν.
Πανάχραντε Μῆτερ τοῦ Θεοῦ, ἡ τῆς δόξης τέξασα, τὸν Βασιλέα καὶ Ἄρχοντα, εἰρήνης Ἰησοῦν, καθ’ ὑπεναντίων, νίκας χορηγήσασα, τοῖς ἄρχουσιν ἡμῶν τὸ πολίτευμα, πιστῶν εἰρήνευσον, καὶ τὸ ἔθνος ἀντιδόξασον, τῶν ἑλλήνων, ἀεὶ τὸ δοξάζον σε.
Νῦν ἀπολύεις, τὸ Τρισάγιον,
τὸ Ἀπολυτίκιον ἐκ τοῦ Μεγάλου Ἑσπερινοῦ
καὶ Ἀπόλυσις
Ἐν τῷ μεγάλῳ Ἑσπερινῷ
Ἱστῶμεν στίχους στ΄ καὶ ψάλλομεν τὰ ἑξῆς Ἰδιόμελα
Ἦχος α΄.
Σήμερον χαρᾶς τὰ εὐαγγέλια· σήμερον τῆς ἀνάσσης πόλεως τὰ ἐλευθέρια. Λέλυται αὑτῆς ὁ χρόνιος δεσμός· ἥττηται στρατὸς ἀσύμφυλος ἐχθρῶν. Δεῦτε οἱ πανέλληνες εὐφράνθητε· δεῦτε οἱ ὀρθόδοξοι σκιρτήσατε· ἡ γὰρ Παρθένος ἠγγύηται, ἐλευθερίαν καὶ ἄνεσιν. Ὅθεν κατὰ χρέος τὰ ἐπινίκια, προσαγάγετε αὐτῇ καὶ βοήσατε· Χαῖρε Θεοτόκε Ἀειπάρθενε· Χαῖρε Στρατηγὲ ἡμῶν Ὑπέρμαχε· Χαῖρε ἡ σκέπη καὶ ἀντίληψις, καὶ σωτηρία τῆς σῆς πόλεως· Χαῖρε Ἑλλάδος ἡ προστασία, καὶ Ὀρθοδοξίας τὸ κραταίωμα.
Ὅτε τὸ ἐπίκλοπον, αἱμοδιψές τε καὶ ἀχόρταστον ἔθνος, πλεονεξίᾳ τῆς ἀδικίας, ἥψατο φλόγα πολέμου, τότε Παρθένε Δέσποινα, ἀνεζωπύρωσας ἡμῖν, τὴν φλόγα τῆς ἐλπίδος. Ἀλλ’ ὡς ἀφλέκτως ἐδέχθης, τὸ πῦρ τῆς θεότητος διὰ τὸ πρόσλημμα, οὕτως διετήρησας ἄφθορον, τοῦ γένους ἡμῶν τὸ ἐν τῇ πόλει σου ὑπόλειμμα. Διὰ τοῦτο Θεοτόκε, ὡς κατὰ χρέος εὐχαριστοῦντές σοι, ἐν ἐγκωμίοις σὲ μεγαλύνομεν.
Ἐλήλυθεν ἡ ὥρα τῶν ἑλλήνων, ἵνα καὶ πάλιν δοξασθῇ Παρθένε, ἐν ἁπάσῃ τῇ οἰκουμένῃ, ὁ Υἱός σου καὶ Θεός ἡμῶν· Ἀλλ’ ὡς Σωτῆρα ἐν μήτρᾳ σου, ῥοαῖς αἱμάτων σου ἐκύησας, εὐδόκησον τὴν πόλιν σου, μήτραν σωτηρίας γενέσθαι, καὶ ἀληθείας αἵματος ῥοαῖς, κυῆσαι τὴν οἰκουμένην ἐν Πνεύματι, ἵνα ἐπιγνῶσιν πάντες οἱ λαοί, τὸν καθαίροντα αἵματι, τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν.
Δεῦτε ῥωμαῖοι καθέλωμεν, τείχη τῆς φιλαυτίας ἡμῶν, τοῦ ὑποδέξασθαι νικῶσαν, τὴν Ὑπέρμαχον Στρατηγόν· ἀνατείνωμεν δόρατα, τὰς ἱκετηρίας χεῖρας· στήσωμεν αὐτῇ, ἁψίδας θριάμβου, τὰς σκιρτώσας καρδίας· ἐν πλατείᾳ χειλέων, περιστεφανώσωμεν αὐτήν, καὶ οὕτω βοήσωμεν· Ὦ Βαθύδοξε Δέσποινα, καὶ ἡμᾶς στρατολόγησον, ἐν τῇ παρατάξει τοῦ Πνεύματος, καὶ εὐπολέμους ἀνάδειξον, τοὺς στρατιώτας τῆς πίστεως.
Ἡτοίμασται ὁ θρόνος σου, Θεοτόκε ἀγλαόθρονε, ἐν τοῖς ἀνακτόροις τῶν ψυχῶν ἡμῶν. Εἶπε γὰρ ὁ τῶν βασιλέων Βασιλεύς, ὅτι ἐντὸς ἡμῶν ἐστιν, ἡ βασιλεία Αὑτοῦ. Δεῦρο οὖν Παντάνασσα, κάθισαι ἐν αὐτῷ, καὶ τὴν καρδίαν κυβέρνησον, ἑνὸς ἑκάστου τῶν οἰκετῶν σου, τοῖς μητρικοῖς σου προστάγμασιν, καὶ εὔθυνον τὸν ἡγεμόνα λογισμόν, εἰς ἔργα σωτηρίας, ἵνα ἀπαύστως σὲ μεγαλύνωμεν.
Ὥσπερ λυχνίαν ἑπτάφωτον, τὴν πόλιν τὴν ἑπτάλοφον, ἧψας ἑλλήνων Σώτειρα, Παρθένε Θεοτόκε, ἣν ἀξίου καιομένην, ὡς οὐκέτι κεκρυμμένην, ὑπὸ μόδιον δουλείας, ἐξ Ἀνατολῶν φωτίσαι τὴν Ἑσπερίαν, τῷ φωτὶ τῆς ὀρθοδόξου ὁμολογίας, ἐν ᾧ προδεδήλωται, ἡ τῆς οἰκουμένης ἀνάστασις, ὅτι ἐκ τάφου προῆλθεν, ἐσταυρωμένης πόλεως, ἐν ᾧ καὶ προσεσήμανται, ἡ χαρὰ τῆς ἄνω Βασιλείας, ὅτι καὶ αὕτη ὡς βασιλεύουσα, ἐθρήνησεν πάλαι, τὴν ἑαυτῆς αἰχμαλώτευσιν. Ὅθεν εὐχαριστοῦντές σοι, Μῆτερ φωτὸς ἀνεσπέρου, σὲ κατὰ χρέος μεγαλύνομεν.
Ἦχος β΄. Δόξα. Καὶ νῦν.
Ὅτε ἡ πόλις σου Θεοτόκε, εἰς ὄρος τοῦ θείου ἐλέους, ὑπὲρ κόσμου ἐν ἀγωνίᾳ προσηύχετο, καὶ ὁ ἱδρὼς αὑτῆς, ὡσεὶ θρόμβοι αἵματος, καταβαίνοντες ἐπὶ τὴν γῆν, τότε ὄχλος αἱμοδιψὴς τῶν ἀλλοφύλων, μετὰ μαχαιρῶν καὶ ὄπλων ἐπερχόμενος, συνέλαβεν καὶ ἐνέπαιξεν αὐτήν. Ὅτε ἡ πρεσβυτέρα Ῥώμη, τὰς ἑαυτῆς χεῖρας ἔνιψεν, παρεδόθη εἰς τὸ σταυρωθῆναι, ἡ ἄνασσα πόλις, διαμεμερισμένων ἤδη, τῶν ἱματίων τῆς ἡγεμονίας αὑτῆς. Ὅτε δὲ αὕτη ὑψώθη, ἐν σταυρῷ τῆς δουλείας, βλασφημοῦντες ἔλεγον, οἱ ἀλλόδοξοι αὐτῇ· εἰ σὺ εἶ πόλις ἡ βασιλεύουσα, κατάβηθι ἀπὸ τοῦ σταυροῦ· πέποιθας ἐπὶ τὴν Θεοτόκον, ῥυσάσθω σε νῦν, εἰ θέλει σε. Ἀλλ’ ὡς ἐσχάτως Ἁγνὴ ἀνέστησας, ταῖς πρὸς Θεὸν ἱκεσίαις σου αὐτήν, δὸς αὐτῇ πᾶσαν ἐξουσίαν ἐπὶ γῆς, ἵνα πορευθεῖσα, μαθητεύσῃ πάντα τὰ ἔθνη, καὶ διδάξῃ αὐτὰ τηρεῖν, πάντα ὅσα ἐνετείλατο, ὁ Υἱός σου καὶ Θεὸς ἡμῶν.
Εἴσοδος, Φῶς ἱλαρόν, τὸ Προκείμενον τῆς ἡμέρας
καὶ τὰ Ἀναγνώσματα
Προφητείας Ἰεζεκιὴλ τὸ Ἀνάγνωσμα.
(κεφ. 36, 24-28)
Τάδε λέγει Κύριος· Λήψομαι ὑμᾶς ἐκ τῶν ἐθνῶν καὶ ἀθροίσω ὑμᾶς ἐκ πασῶν τῶν γαιῶν καὶ εἰσάξω ὑμᾶς εἰς τὴν γῆν ὑμῶν. Καὶ ῥανῶ ἐφ’ ὑμᾶς καθαρὸν ὕδωρ καὶ καθαρισθήσεσθε ἀπὸ πασῶν τῶν ἀκαθαρσιῶν ὑμῶν καὶ ἀπὸ πάντων τῶν εἰδώλων ὑμῶν, καὶ καθαριῶ ὑμᾶς. Καὶ δώσω ὑμῖν καρδίαν καινήν, καὶ πνεῦμα καινὸν δώσω ἐν ὑμῖν καὶ ἀφελῶ τὴν καρδίαν τὴν λιθίνην ἐκ τῆς σαρκὸς ὑμῶν, καὶ δώσω ὑμῖν καρδίαν σαρκίνην. Καὶ τὸ Πνεῦμά Μου δώσω ἐν ὑμῖν. Καὶ ποιήσω ἵνα ἐν τοῖς δικαιώμασί Μου πορεύησθε καὶ τὰ κρίματά Μου φυλάξησθε καὶ ποιήσητε καὶ κατοικήσετε ἐπὶ τῆς γῆς, ἧς ἔδωκα τοῖς πατράσιν ὑμῶν, καὶ ἔσεσθέ Μοι εἰς λαόν, καὶ Ἐγὼ ἔσομαι ὑμῖν εἰς Θεόν.
Προφητείας Ἠσαΐου τὸ Ἀνάγνωσμα.
(κεφ. 60, 11-16)
Τάδε λέγει Κύριος· Καὶ ἀνοιχθήσονται αἱ πύλαι σου, Ἱερουσαλήμ, διαπαντός, ἡμέρας καὶ νυκτὸς οὐ κλεισθήσονται, εἰσαγαγεῖν πρὸς σὲ δύναμιν ἐθνῶν καὶ βασιλεῖς αὑτῶν ἀγομένους. Τὰ γὰρ ἔθνη καὶ οἱ βασιλεῖς, οἵτινες οὐ δουλεύσουσί σοι, ἀπολοῦνται, καὶ τὰ ἔθνη ἐρημίᾳ ἐρημωθήσεται. Καὶ ἡ δόξα τοῦ Λιβάνου πρὸς σὲ ἥξει ἐν κυπαρίσσῳ καὶ πεύκῃ καὶ κέδρῳ ἅμα, δοξάσαι τὸν τόπον τὸν ἅγιόν Μου, καὶ τὸν τόπον τῶν ποδῶν Μου δοξάσω, καὶ πορεύσονται πρὸς σὲ δεδοικότες υἱοὶ τῶν ταπεινωσάντων σε καὶ παροξυνάντων σε, καὶ κληθήσῃ Πόλις Κυρίου, Σιὼν Ἁγίου Ἰσραήλ. Διὰ τὸ γεγενῆσθαί σε ἐγκαταλελειμμένην καὶ μεμισημένην, καὶ οὐκ ἦν ὁ βοηθῶν, καὶ θήσω σε ἀγαλλίαμα αἰώνιον, εὐφροσύνην γενεῶν γενεαῖς. Καὶ θηλάσεις γάλα ἐθνῶν καὶ πλοῦτον βασιλέων φάγεσαι· Καὶ γνώσῃ, ὅτι Ἐγὼ Κύριος ὁ σῴζων σε καὶ ἐξαιρούμενός σε ὁ Θεὸς Ἰσραήλ.
Προφητείας Ἰεζεκιὴλ τὸ Ἀνάγνωσμα.
(κεφ. 43, 27-44, 4)
Καὶ ἔσται ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς ὀγδόης καὶ ἐπέκεινα ποιήσουσιν οἱ ἱερεῖς ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τὰ ὁλοκαυτώματα ὑμῶν καὶ τὰ τοῦ σωτηρίου ὑμῶν, καὶ προσδέξομαι ὑμᾶς, λέγει Κύριος. Καὶ ἐπέστρεψέ με κατὰ τὴν ὁδὸν τῆς πύλης τῶν ἁγίων τῆς ἐξωτέρας, τῆς βλεπούσης κατὰ ἀνατολάς, καὶ αὕτη ἦν κεκλεισμένη. Καὶ εἶπε Κύριος πρός με· Ἡ πύλη αὕτη κεκλεισμένη ἔσται, οὐκ ἀνοιχθήσεται, καὶ οὐδεὶς μὴ διέλθῃ δι’ αὐτῆς, ὅτι Κύριος ὁ Θεὸς Ἰσραὴλ εἰσελεύσεται δι’ αὐτῆς, καὶ ἔσται κεκλεισμένη· διότι ὁ ἡγούμενος, οὗτος καθήσεται ἐν αὐτῇ τοῦ φαγεῖν ἄρτον ἐναντίον Κυρίου. Κατὰ τὴν ὁδὸν αἰλὰμ τῆς πύλης εἰσελεύσεται καὶ κατὰ τὴν ὁδὸν αὑτοῦ ἐξελεύσεται. Καὶ εἰσήγαγέ με κατὰ τὴν ὁδὸν τῆς πύλης τῆς πρὸς βοῤῥᾶν κατέναντι τοῦ οἴκου, καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ πλήρης δόξης ὁ οἷκος Κυρίου.
Εἰς τὴν Λιτήν, Ἰδιόμελα
Ἦχος α΄.
Συνέλθετε λαοί, ἐν πόλει βασιλίδι, ἵνα συνίδητε αὐτήν, ὡς παλλομένην καρδίαν, τοῦ ἔθνους ἡμῶν, ἣν οὐκ ἠδυνήθησαν ἀφαιμάξαι, οἱ ἀντικείμενοι ἡμῶν, ὅτι Πνεῦμα Θεῖον καὶ οὐχ αἷμα, διήρχετο δι’ αὐτῆς. Νοήσατε τὸ θαῦμα, ὃ ἀπεργάσαντο εὐχαί, καρδιακαὶ χριστιανῶν, καὶ σὺν ἡμῖν βοήσατε, τῇ Ὑπερμάχῳ Στρατηγῷ· Ὦ Παναγία Παρθένε, ἡ ἐξ αἱμάτων σου ἀσπόρως, συλλαβοῦσα τὸν Θεόν, ἀξίωσον τὴν πόλιν σου, πνευματικῇ αἱματεκχυσίᾳ, ἀναβιώσασθαι τὴν οἰκουμένην, ὑπὲρ ἧς ἐσταύρωται Χριστός, ὁ Σωτὴρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν.
Ἦχος β΄.
Μὴ κλαίετε οἱ πάλαι ἐχθροί μου, λέγει ἰσμαηλίταις ἡ Νέα Ῥώμη, καὶ μὴ φοβεῖσθε, ἰδόντες με ὑμῶν κρατιστεύσασαν. Εἰ καὶ πλεῖστα ὑπήνεγκα ὑφ’ ὑμῶν, ἀλλ’ ὡς φίλοι προσέλθετε πρὸς ἐμέ, ἵνα συγχώρησιν λάβητε παρ’ ἐμοῦ, καὶ εὕρητε ἔλεος παρὰ Θεοῦ. Οὐκ εἰμὶ γὰρ πόλις δικαστῶν, ἀλλὰ φιλοικτιρμόνων ἑλλήνων χριστιανῶν· Οὐ θέλω δουλώσασθαι ὑμᾶς, ἀλλὰ Χριστοῦ ποιῆσαι δούλους, καὶ ἐλευθερίας τέκνα, τοῦ Ἐπουρανίου Πατρός. Οὐ θέλω ὑμᾶς μεταλλεῦσαι, ἀλλ’ ὑμῖν μεταδοῦναι, τῶν ἀγαθῶν ὧν ἀπήλαυσα, ἀληθείας καὶ σωτηρίας, καὶ τῆς ἀκτίστου θείας χάριτος.
Ἦχος γ΄.
Ἡ χείρ σου Ἀειπάρθενε, ἡ ἐλατήριος δεινῶν, ἐτείσατο δι’ ἔπαρσιν, τὸν ἀλιτήριον ἐχθρόν, δι’ ἧς ὁ χρόνιος δουλείας, ἔῤῥηκται δεσμός, καὶ πιστῶν τὸ ὑπόλειμμα, ἔῤῥωται σαφῶς, δι’ ἧς καὶ σέσωσται Παρθένε, τὸ παντεπίσκοπον ἄστυ, καὶ καθῄρηται ἀπὸ θρόνου, ὁ πανώλεθρος δυνάστης. Διὸ καὶ χάριν σοι ὡς ἀντοφείλοντες, ταύτην ἐν εἰκόνι σου ἀσπαζόμεθα.
Ἦχος δ΄.
Σήμερον τὰ ὀστᾶ προγόνων κουφίζει, καὶ πολεμίων τὸ στόμα ἀποκωφοῦται· σήμερον ἡ Ἑλλὰς χορεύει, καὶ ἡ ἐχθρὰ αὑτῆς χηρεύει· σήμερον λαμβάνει πέρας, ἡ τῶν ῥωμαίων θρηνῳδία, καὶ ὑψοῦται τὸ κέρας, τῆς ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Δεῦτε οὖν συνέλληνες, καὶ ὁμόδοξοι λαοί, πίωμεν οἶνον τῆς χαρᾶς, ὃν ἐσκεύασεν ἱκεσίαις, ὥσπερ ἄμπελος ἡδύοινος, ἡ Ὑπέρμαχος Στρατηγός, εἰς γλυκασμὸν τῶν ψυχῶν ἡμῶν.
Δόξα. Ἦχος πλ. α΄.
Ὁ ἔρως τῆς σαρκός, ὡς ὑπὸ χρόνον ὤν, σὺν αὐτῷ μερίζει, τὴν οὐσίαν τῶν βροτῶν· διὸ καὶ πάντες εἰς τροχιάν, τῆς τῶν γεννήσεων φθορᾶς περιδινούμεθα. Σὺ δὲ Μῆτερ Ἀπειρόγαμε, ὡς ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου, ἀγαπήσασα τὸν Ἄχρονον Θεόν, ἠξιώθης τέξασθαι ἀσπόρως, τὸν τὴν φθορὰν τοῦ θανάτου καταργήσαντα, τὸν μεριζόμενον καὶ μὴ διαιρούμενον, καὶ ἐν δυσὶν οὐσίαις γνωριζόμενον, καὶ τοὺς βροτοὺς ἑνοῦντα, ἐν Ἑαυτοῦ τῷ Σώματι. Ὡσαύτως καὶ ἡμεῖς, οὐχ ἕνεκα τῆς τῶν ἐθνῶν διακρίσεως, ἀλλὰ τοῦ πόθου τῆς τῶν πάντων ἑνώσεως, ὡς ὑπὲρ ταύτης πρόμαχον, τὴν πόλιν σου προκρίνοντες, σφόδρα ἐρῶμεν αὐτῆς, ἥνπερ τήρησον Ἀπείρανδρε ἐχθρῶν, εἰς αἰῶνας ἀπείραστον.
Καὶ νῦν. Ἦχος ὁ αὐτός.
Μακαρίζομέν σε, Θεοτόκε Παρθένε, καὶ δοξάζομέν σε, οἱ πιστοὶ κατὰ χρέος, τὴν πόλιν τὴν ἄσειστον, τὸ τεῖχος τὸ ἄῤῥηκτον, τὴν ἀῤῥαγῆ προστασίαν, καὶ καταφυγὴν τῶν ψυχῶν ἡμῶν.
Ἀπόστιχα
Ἦχος πλ. α΄. Χαίροις ἀσκητικῶν.
Χαῖρε τῶν ὀρθοδόξων ἐλπίς, καὶ Στρατηγὲ τῆς Νέας Ῥώμης Ὑπέρμαχε, τοῦ γένους ἑλλήνων χαῖρε, ἡ συνεχὴς ἀρωγός· Χαῖρε ὑποδούλων ἐλευθέρωσις, πιστοῦ ὑπολείμματος, τῆς πόλεώς σου ἐν θλίψεσιν, παραμυθία, καὶ Μεγάλης ἀκλόνητον, ἐπιστήριγμα Ἐκκλησίας τοῦ τόκου σου· Χαῖρε τὸ μέγα σέβασμα, τὸ γέρας καὶ κήρυγμα, πατριαρχῶν ἀοιδίμων· Χαῖρε χαρὰ τῶν ὑμνούντων σε, Ἁγνὴ καὶ βοώντων, μετὰ πόθου σοὶ τὸ Χαῖρε, Νύμφη Ἀνύμφευτε.
Στ.: Ἐν τῷ ἐγγίζειν ἐπ’ ἐμὲ κακοῦντας τοῦ φαγεῖν τὰς σάρκας μου, οἱ θλίβοντές με καὶ οἱ ἐχθροί μου, αὐτοὶ ἠσθένησαν καὶ ἔπεσαν[3].
Ὅτε τὴν τῶν πασῶν κεφαλήν, πόλεων πόλιν ἡγεμὼν ὁ μισόχριστος, ἐκτήσατο Θεοτόκε, τότε τὸν λύχνον ἀρχῆς, θεοφιλεστάτης ἡμῶν ἔσβεσεν· ἀλλ’ ὅτε διέῤῥηξας, ὡς Στρατηγὸς ἡ Ὑπέρμαχος, αὑτῆς ἐσχάτως, τὰ δεσμὰ τῆς δουλώσεως, ἐξανέτειλεν, αὕτη πάλιν ὡς ἥλιος, ἵνα τὸ φῶς τῆς πίστεως, ἐλλάμψῃ τοῖς ἔθνεσιν, τοῖς ἐν νυκτὶ ἀγνωσίας, Σεπτῆς Τριάδος καθεύδουσι, καὶ τὴν τοῦ Υἱοῦ σου, φρυκτωρήσῃ βασιλείαν, κόσμου τοῖς πέρασιν.
Στ.: Καὶ νῦν ἰδοὺ ὕψωσε κεφαλήν μου ἐπ’ ἐχθρούς μου· ἐκύκλωσα καὶ ἔθυσα ἐν σκηνῇ Αὑτοῦ θυσίαν ἀλαλαγμοῦ, ᾄσομαι καὶ ψαλῶ τῷ Κυρίῳ[4].
Δεῦρο τῇ Νέᾳ Ῥώμῃ ἐμοί, ἡ πρεσβυτέρα ἀδελφή μου συνάφθητι, μηκέτι δεινὰ προσθεῖσα, ὥσπερ ποτὲ σεαυτῇ, ὅτε εἰς αἱρέσεις περιέπεσας· ἐλθὲ οὖν ἀγάπησον, ἥνπερ ἐμίσεις δι’ ἔπαρσιν, ἐπεὶ ἐγένου, ταπεινώσεως ἔξαρνος, καὶ κατέργασαι, μετ’ ἐμοῦ τὰ τοῦ Πνεύματος, ἔργα ὧν ἐπιλέλησαι, καὶ δεῦρο συνδόξασον, τὸν Λυτρωτὴν καὶ Δεσπότην, ἐπισπομένη τοῖς δόγμασι, Χριστοῦ Ἐκκλησίας τῆς Μιᾶς καὶ ὀρθοδόξου, ἁγίας πίστεως.
Δόξα. Καὶ νῦν. Ἦχος πλ. δ΄.
Τάδε λέγει ἡ Ἑλλὰς τῇ οἰκουμένῃ· Οὐκ εἰμὶ ἐγώ, ὥσπερ τὰ λοιπά σου ἔθνη. Ἐγώ εἰμι τὸ φιλόσοφον γένος, ὅτι τὴν Σοφίαν τοῦ Θεοῦ ἠγάπησα, ὑπὲρ πᾶσαν γνῶσιν· ἐγώ εἰμι ἡ φυλὴ ἡ παγκόσμιος· εἰ γὰρ καὶ ἐξ ὁμαίμων σύγκειμαι, ἀλλ’ οἱ περὶ τὴν παιδείαν μου διατρίβοντες, τέκνα μού εἰσιν· ἐγὼ τὸ ἔθνος τὸ οἰκουμενικόν, ὅτι πρωτότοκος ἐλογίσθην, τῆς Μιᾶς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας· ἐγώ εἰμι ἡ ἐν ἀσθενείᾳ ἰσχυρά, ὅτι ἐπὶ τὸν ἐνδυναμοῦντά με, Χριστόν πέποιθα· ἐγὼ τῆς πατερικῆς θεολογίας μήτρα, καὶ τῆς Ὀρθοδοξίας κιβωτός, ὅτι γλώσσῃ τῇ ἰδίᾳ, τὰ θεοχάλκευτα δόγματα, αὑτῆς τρανῶς διεσάφησα· ἐγὼ πατρὶς μαρτύρων, περὶ ὧν καὶ καυχῶμαι· ἐγὼ μὲν πτωχή, διὰ τὸν ἑκουσίως πτωχεύσαντα, πλουσία δὲ διὰ τῆς Αὑτοῦ θείας χάριτος· ἐγὼ πρώτη διάκονος, εἰμὶ θεογνωσίας, καὶ ὑπουργός αὐτόπιστος, Θεοῦ ἐπαγγελίας, εἰς σωτηρίαν τῶν τεκνίων σου λαῶν, ὥσπερ στοιχοῦσα τῇ Θεοτόκῳ, καὶ Στρατηγῷ Ὑπερμάχῳ μου.
Νῦν ἀπολύεις, τὸ Τρισάγιον καὶ τὸ ἰδιόμελον Ἀπολυτίκιον
Ἦχος α΄.
Ὡς ἀνεικάστῳ Κυρίου δόξῃ, ἡγιασμένη Πανάμωμε, καὶ ἀνικήτῳ σου στρατηγίᾳ, λυτρωσαμένη τὴν πόλιν σου, τήρησον ἀσύλητον, ἀησύλων ἐχθρῶν, ἔθνος τὸ ἑλλήνιον, καὶ τὸ πολίτευμα πιστῶν, φυλάττουσα σῷζε, τοὺς τιμῶντάς σε Παρθένε, καὶ Θεοτόκον ὁμολογοῦντάς σε.
Ἐν τῷ Ὄρθρῳ
Μετὰ τὴν α΄ Στιχολογίαν, Κάθισμα
Ἦχος α΄. Τὸν τάφον Σου Σωτήρ.
Ἑάλω ἀμαχεί, τῶν πιστῶν ἡ καρδία, ὡς εἴδομεν τῇ σῇ, ὑπερμάχῳ πρεσβείᾳ, τὴν πόλιν τὴν ἑπτάλοφον, ἐλευθέραν Πανάχραντε, τὴν ὡς ἔγνωμεν, ἑαλωκυῖαν τὸ πάλαι, ὅθεν πρόσδεξαι, εὐχαριστήριον ὕμνον, τῶν δούλων σου Δέσποινα.
Δόξα. Καὶ νῦν.
Ὡς δύναμις Θεοῦ, ὄντως ἐτελειώθη, σαφῶς ἐν τῇ ἐμῇ, ἀσθενείᾳ νῦν ἔγνω· ὡς δούλη ἠλευθέρωμαι, ὡς πτωχὴ γὰρ πεπλούτηκα, ὡς πεινήσασα, τροφῆς κεκόρεσμαι πάλιν, ὡς νοσήσασα, ἔῤῥωμαι Μῆτερ Παρθένε, ἡ ἄνασσα πόλις σου.
Μετὰ τὴν β΄ Στιχολογίαν, Κάθισμα
Ἦχος δ΄. Ταχὺ προκατάλαβε.
Ἀνδρέα πρωτόκλητε, ὁ μαθητὴς τοῦ Χριστοῦ, εὐφράνθητι σήμερον, καὶ τῇ Πανάγνῳ Αὑτοῦ, Μητρί εὐχαρίστησον, ὅτι τὴν Ἐκκλησίαν, Βυζαντίων ἣν πάλαι, ἵδρυσας τήν τε πόλιν, Κωνσταντίνου τρισμάκαρ, πρεσβείας αὑτῆς δυνάμει, δεσμῶν ἐῤῥύσατο.
Δόξα. Καὶ νῦν. Ὅμοιον.
Τὰ ἔθνη συνέλθετε, τὰ ἀγνοοῦντα Θεόν, εἰς πόλιν περίδοξον, καὶ βασιλίδα ἡμῶν, ἀντλῆσαι τῆς πίστεως, ὕδωρ μετ’ εὐφροσύνης, ἵνα τῆς εὐποτμίας, πότου τε σωτηρίας, ἀπολαύσητε πάντα, ὃν πάλαι ἡ Θεοτόκος, κόσμῳ ἐσκεύασεν.
Μετὰ τὸν Πολυέλεον, Κάθισμα
Ἦχος δ΄. Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ.
Χάριν εἰδυῖά σοι ἡ ἄνασσα πόλις, τῇ Ὑπερμάχῳ Στρατηγῷ σοὶ κραυγάζω, μετὰ φωνῆς δυνάμεως Παρθένε Ἁγνή· Χαῖρε ἡ ἐμὴ ἀντίληψις, καὶ δεσμῶν μου ἐκλύτρωσις· Χαῖρε δουλωσάντων με, ἐχθρῶν τὸ μέγα τραῦμα· Χαῖρε ἑλλήνων γέρας καὶ ἐλπίς, καὶ οἰκητόρων, ἐμῶν τὸ κραταίωμα.
Δόξα. Καὶ νῦν.
Ὡς ἀνωδίνως τὸν Δεσπότην τεκοῦσα, καὶ γεγονυῖα τοῦ φωτὸς Αὑτοῦ Μήτηρ, τὸ ἐν γαστρὶ Παρθένε ταπεινῇ κυηθέν, ἐν καιρῷ τῷ τῆς δουλώσεως, φῶς Χριστοῦ ἐπιγνώσεως, πόλιν σου τὴν ἄνασσαν, ἠξίωσας ὠδῖναι, εἰς σωτηρίαν πάντων τῶν ἐθνῶν, μαιευσαμένη, αὐτὴν ταῖς πρεσβείαις σου.
Τὸ α΄ ἀντίφωνον τοῦ δ΄ ἤχου.
Εἶτα τὸ Προκείμενον, ὁ Στίχος καὶ τὸ Εὐαγγέλιον:
Τοῦ ὄρθρου τῶν Θεομητορικῶν ἑορτῶν.
Ὁ Ν΄ ψαλμός.
Δόξα. Ταῖς τῆς Παναχράντου...
Καὶ νῦν. Ταῖς τῆς Θεοτόκου...
Εἶτα τὸ παρὸν ἰδιόμελον. Ἦχος πλ. α΄.
Πῶς εὐχαριστήσω σοι, ἡ πόλις σου Παρθένε; καὶ τί ἀνταποδώσω σοι, ἀνθ’ ἧς ἀπήλαυσα μερίμνης σου; σὺ ἐπετρόπευές με, ἐν καιρῷ τῆς δουλώσεως· σὺ ἐπαρηγόρεις με, ἐν καιρῷ τῆς θλίψεως· διῆλθον διὰ πυρὸς καὶ σιδήρου, καὶ ἐξήγαγές με εἰς ἀναψυχήν, συνάψασά με Ἑλλάδι, τῇ φιλτάτῃ μου μητρί. Διὸ καὶ πάλιν σοὶ κράζω· Χαῖρε ἡ Σωσίπολις Παναγία, ἡ παρασχομένη μοι ἐλευθερίαν· Χαῖρε Νύμφη Ἀνύμφευτε.
Εἶτα ὁ κανών, οὗ ἡ ἀκροστοιχίς:
«Τῇ Ὑπερμάχῳ Στρατηγῷ τὰ νικητήρια ᾄδει Σ(τυλιανός)».
Ἦχος α΄. ᾨδὴ α΄. Σοῦ ἡ τροπαιοῦχος δεξιά.
Τύραννον καθῄρηκας λαόν, ἀφ’ οὗ ἐκάθητο θρόνου ἐν πόλει σου, ὃν Ἁγνὴ καὶ τέτεισαι τῆς ἁρπαγῆς, ὡς Στρατηγὸς Ὑπέρμαχος, ἔθνους ἑλληνίου Χριστὸν Παρθένε λατρεύοντος.
Ἥττηνται ἀλλόφυλοι ἐχθροί, οἱ καθ’ ἡμῶν καὶ τοῦ τόκου σου Δέσποινα, ἐπεληλυθότες γὰρ κατὰ Χριστοῦ, τῇ πανσθενεῖ ἀπώλοντο, δικαιοκρισίας Αὑτοῦ χειρὶ δι’ ἀσέβειαν.
Ὕδωρ τὸ ἀλλόμενον ἐκ σοῦ, ἐλευθερίας ἐσχάτως ἐπότισας, πόλιν βασιλεύουσαν ὡς ποταμός, τοῦ καθαρμοῦ ἀείῤῥυτος, καὶ τῆς συμπαθείας πηγὴ Παρθένε Πανύμνητε.
Πεῖραν εἰληφυῖα τῆς πικρᾶς, καὶ βαρυτάτης δουλείας ἡ πόλις σου, ἔγνω τὸ ὑπέρτερον τέκνων Θεοῦ, ἐλευθερίας Ἄχραντε, ἢ τῆς ἀσυδότου Ἁγνὴ καὶ φιλαμαρτήμονος.
ᾨδὴ γ΄. Ὁ μόνος εἰδὼς τῆς τῶν βροτῶν.
Ἐν σπλάχνοις ἐνέπηξε Σταυρόν, ὡς ἄσειστον θεμέλιον, τῆς πόλεώς σου ἄναξ ὁ πρώτιστος, καὶ ταύτην κτίσας ὃς μέγας κέκληται, τὴν διὰ πρεσβείας σου, Μῆτερ ἐκ δουλώσεως, προσημῆναι αὑτῆς τὴν ἀνάστασιν.
Ῥωννύμενον σθένει σου πιστῶν, ῥωμαίων τὸ ὑπόλειμμα, ἐν Νέᾳ Ῥώμῃ ὡς οὐκ ἀπέφθισεν, βοᾷ σοι· Χαῖρε Νύμφη Ἀνύμφευτε, ὁ ναὸς ὁ ἅγιος, τοῦ Θεοῦ καὶ ἔμψυχος· χαῖρε ἕλληνας ἐκκλησιάζουσα.
Μηλόβοτος Πνεύματος λειμών, γενέσθω νῦν ἡ πόλις σου, τοῖς λογικοῖς προβάτοις Θεόνυμφε, τοῦ Ἀρχιποίμενος Ὃν ἱκέτευε, ἀπερύκειν ἅπασας, τὰς ἐφόδους λύκων τε, νοητῶν καὶ ἐχθρῶν τῶν τῆς πίστεως.
Αἱμάτων κεκόρεσται ἡ γῆ, ὡς πόλεμος τὸ βρότειον, γένος ἐσθίει πέλων ἀείμαργος· διὸ τὴν χάρμην τῶν πολεμάρχων τε, καὶ ἐθνῶν τὰς ἔριδας, καθελοῦσα δώρησαι, οἰκουμένῃ εἰρήνην Πανύμνητε.
Κάθισμα
Ἦχος α΄. Τὸν τάφον Σου Σωτήρ.
Χολὴν αἱρετικῶν, ἐμπαιγμοὺς ἀλλοφύλων, τὸ ὄξος τῶν ἐχθρῶν, καὶ τὴν λόγχην σχισμάτων, ἐδέξατο Πανάμωμε, σταυρωθεῖσα τοῦ τόκου σου, ἡ ἐν πόλει σου, πολυπαθὴς Ἐκκλησία, ἀλλ’ ἀντίσχουσα, σοῦ προσεδεῖτο καὶ οὕτως, ἀνέστη πρεσβείαις σου.
Δόξα. Καὶ νῦν. Ὅμοιον.
Μεγάλη τοῦ Χριστοῦ, Ἐκκλησία ἡ μήτηρ, ἑλλήνων καὶ τροφός, οἰκουμένης ἐν πίστει, ἀπόδος τῷ Δεσπότῃ σου, τὰς εὐχάς σου κηρύττουσα, τὰ θαυμάσια, τῆς Παναγίας Παρθένου, ἐξ ἧς αἴτησαι, τὴν παγκρατῆ μεσιτείαν, ὑπὲρ κόσμου ἅπαντος.
ᾨδὴ δ΄. Ὄρος σὲ τῇ χάριτι.
Χώρα ἀγεώργητε τὴν ἄμπελον φύσασα, φέρουσαν κλήματα Σεμνή, τοὺς Ἀποστόλους Ἰησοῦν, Χριστὸν ἐπιγνώσεως, τῆς ἀμεθύστου Αὑτοῦ οἴνῳ μέθυσον, ἔθνη σκεδάσασα ὄξος αἱρέσεων.
Ὤρθωσας ἡμῶν τὴν πεπτωκυῖαν πρωτεύουσαν, πόλιν ἐκλύσασα δεσμῶν, καὶ ἀχθηδόνος τοῦ ζυγοῦ, αὐτὴν καὶ ἀλλότριον, ξενηλατοῦσα δυνάστην Πανάχραντε, τὴν τῶν ῥωμαίων ἀρχὴν ἐπανήνεγκας.
Σκῦλα τοῦ λαβεῖν ἡμᾶς προγόνων τὰ λείψανα, καὶ προσευχῶν τὰς ἐκπνοάς, τῶν τε δακρύων ἐκροάς, αὑτῶν καὶ τὰ αἵματα, τὰ ἐκχυθέντα ἐνθάδε ἠξίωσας, τὰ πολυτίμητα ἕλλησι Σώτειρα.
Τλήμονος τῆς σῆς ὡς ἐπακούσασα πόλεως, ὀδυρομένης γοερῶς, δεσμὰ διέῤῥηξας αὑτῆς, καὶ θρῆνον μετέβαλες, εἰς ἑορτὴν καὶ χαρὰν ἀνεκλάλητον, τῇ μητρικῇ χρησαμένη πρεσβείᾳ σου.
ᾨδὴ ε΄. Ὁ φωτίσας τῇ ἐλλάμψει.
Ῥωγαλέαν ἀλουργίδα ἀρχῆς τῶν ῥωμαίων Σεμνή, ἡ τὸν ἄῤῥαφον χιτῶνα Κυρίου ὑφάνασα, τῇ ἱκετηρίῳ σου χειρί, ἀπέῤῥαφας ἐσχάτως, διὰ ῥαφίδος θαυμάτων σου.
Ἀπολαύοντες Παρθένε τῶν σῶν θαυμαστῶν δωρεῶν, σοὶ κράζομεν τό· Χαῖρε ἑλλήνων ἡ Σώτειρα, ἡ ἐλπὶς ἀρχόντων καὶ λαοῦ, καὶ πάντων Θεοτόκε, τῶν ὀρθοδόξως ὑμνούντων σε.
Τειχισμῷ τῆς χάριτός σου τὸν σὸν περιφρούρει λαόν, ὀχυροῦσα τὴν καρδίαν αὑτοῦ διὰ πίστεως, ὀρθοδόξου ἵνα τὴν νοός, ἀκρόπολιν συναίρῃ, εἰς θεωρίαν τοῦ τόκου σου.
Ἡ τὸ φῶς ἐκ Φαναρίου ἐκλάμπουσα κόσμῳ ποτέ, ἐν καιροῖς αἰχμαλωσίας τὸν λύχνον τῆς πίστεως, συνετήρεις ἄσβεστον Ἁγνή, ὡς τοῦτον ἀνεπλήρους, παραμυθίας ἐλαίου σου.
ᾨδὴ στ΄. Ἐκύκλωσεν ἡμᾶς.
Γεφύρωσον τὴν ὧδε βασιλείαν μου, τῇ οὐρανίᾳ Δέσποινα, ἱκετεύω σε ἡ πόλις σου Ἁγνή, σὺ γὰρ πέλεις γέφυρα μετάγουσα, πρὸς τὴν ζωὴν ἐκ τοῦ θανάτου τοὺς ἀνυμνοῦντάς σε.
ᾨκείωσεν ἐν μήτρᾳ σου τὸν Κύριον, βροτῶν ἡ φύσις Δέσποινα, καὶ ἡ γῆ ἐφιλιώθη οὐρανῷ· δεῦρο οὖν τὰ ἔθνη συμφιλίωσον, ταῦτα Χριστοῦ τῇ Ἐκκλησίᾳ ἐξοικειώσασα.
Τὴν πόλιν τὴν ἑπτάλοφον στερέωσον, ἑπτὰ Κυρίου πνεύμασι, ταπεινώσει καὶ πραότητι Σεμνή, πίστει καὶ ἐλπίδι καὶ εὐθύτητι, ἀγαθοσύνῃ καὶ ἀγάπῃ Ἄχραντε Δέσποινα.
Ἀξίου τετραρχεῖν πόλιν τὴν ἄνασσαν, ἐν οἰκουμένης τέταρσι, τοῖς σημείοις εἰς παγκόσμιον Χριστοῦ, δόξαν σταυροτύπως διατείνουσα, αὑτῆς Σεμνὴ τὴν δεσποτείαν εἰς γῆς τὰ πέρατα.
Κοντάκιον
Ἦχος πλ. δ΄.
Τῇ Ὑπερμάχῳ Στρατηγῷ τὰ νικητήρια, ὡς λυτρωθεῖσα τῶν δεινῶν εὐχαριστήρια, ἀναγράφω σοι ἡ πόλις σου Θεοτόκε, ἀλλ’ ὡς ἔχουσα τὸ κράτος ἀπροσμάχητον, ἐκ παντοίων με κινδύνων ἐλεύθέρωσον, ἵνα κράζω σοι· Χαῖρε Νύμφη Ἀνύμφευτε.
Ὁ Οἶκος
Ἄγγελος πρωτοστάτης, οὐρανόθεν ἐπέμφθη, εἰπεῖν τῇ Θεοτόκῳ τῷ Χαῖρε, καὶ σὺν τῇ ἀσωμάτῳ φωνῇ, σωματούμενόν Σε θεωρῶν Κύριε, ἐξίστατο καὶ ἴστατο, κραυγάζων πρὸς αὐτὴν τοιαῦτα·
Χαῖρε, δι’ ἧς ἡ χαρὰ ἐκλάμψει·
Χαῖρε, δι’ ἧς ἡ ἀρὰ ἐκλείψει·
Χαῖρε, τοῦ πεσόντος Ἀδὰμ ἡ ἀνάκλησις·
Χαῖρε, τῶν δακρύων τῆς Εὔας ἡ λύτρωσις·
Χαῖρε, ὕψος δυσανάβατον ἀνθρωπίνοις λογισμοῖς·
Χαῖρε, βάθος δυσθεώρητον καὶ ἀγγέλων ὀφθαλμοῖς·
Χαῖρε, ὅτι ὑπάρχεις Βασιλέως καθέδρα·
Χαῖρε, ὅτι βαστάζεις τὸν βαστάζοντα πάντα·
Χαῖρε, ἀστὴρ ἐμφαίνων τὸν Ἥλιον·
Χαῖρε, γαστὴρ ἐνθέου σαρκώσεως·
Χαῖρε, δι’ ἧς νεουργεῖται ἡ κτίσις·
Χαῖρε, δι’ ἧς βρεφουργεῖται ὁ Κτίστης·
Χαῖρε, Νύμφη Ἀνύμφευτε.
Εἰς τὸ Συναξάριον
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ ἡ μεγάλη καὶ ἁγία ἑορτὴ καὶ πανήγυρις τῆς Ὑπερμάχου Στρατηγοῦ τοῦ ἔθνους ἡμῶν καὶ τὰ τῶν πολυχρονίων δεσμῶν ἐλευθέρια τῆς βασιλίδος τῶν πόλεων, Κωνσταντινουπόλεως καὶ Νέας Ῥώμης, αἰωνίου πρωτευούσης ἡμῶν.
Βασιλίδι πόλει τὰ ἐλευθέρια,
Βασιλίδι Μητρὶ τὰ νικητήρια.
Ὁ δικαιώσας ἔθνος ἠδικημένον καὶ ἐλευθερώσας τὴν πόλιν τῆς Πανάγνου Μητρός Σου, Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησον ἡμᾶς.
ᾨδὴ ζ΄. Σὲ νοητὴν Θεοτόκε κάμινον.
Νόστου εἰς γῆν, τὴν πατρῴαν Δέσποινα, ἐπυρπολήθημεν πυρί, ὅτε θρυαλλίδα τῆς σῆς, ἧψας ἀντιλήψεως, πληρωθέντων Ἄχραντε, τῶν ἡμερῶν τῆς δουλώσεως, τῆς βασιλίδος Παρθένε, ἐν οἰκουμένῃ πόλεως.
Ἶσχε ἐχθρούς, δαιμονίους θέλοντας, συλῆσαι ἄνασσαν ψυχήν, τὴν ἐμὴν καὶ σκήπτρων νοός, ἅψασθαι Πανύμνητε, Μῆτερ καὶ καθίσασθαι, ἐπὶ τοῦ θρόνου καρδίας μου, τῆς ἐν ἐμοὶ βασιλείας, τὸ κράτος ἵνα λύσωσιν.
Κύκλῳ τοὺς σούς, ὀφθαλμοὺς Πανάχραντε, ἆρον καὶ χαίροντα ἰδέ, συνηγμένον ὧδε λαόν, τοῦ Θεοῦ καὶ λέγοντα· Ὢ τῆς προμηθείας σου, καὶ τῶν ἀῤῥήτων χαρίτων σου, καὶ πολυτρόπων θαυμάτων, ὑπὲρ τῶν ἀνυμνούντων σε.
Ἦρχε ἡμῶν, Ἰσμαὴλ ὁ ἔκγονος, ἄχρι καιροῦ ὅτε ἡ χείρ, ἡ ὑπέρμαχός σου αὑτοῦ, ἐπῃρμένην Ἄχραντε, τὴν ὀφρὺν ἀνείλετο, καὶ ταπεινὸν ὑπερύψωσεν, ἡγιασμένων πατέρων, τὸ ἔθνος τὸ ἑλλήνιον.
ᾨδὴ η΄. Ἐν καμίνῳ παῖδες Ἰσραήλ.
Τὴν περιπεσοῦσαν λῃστρικῷ, τῷ ἔθνει ἀλλοφύλων, ἰάσω πόλεων πόλιν, ὡς κατέπλυνας πληγάς, αὑτῆς τῆς προνοίας σου, Θεοτόκε ἔλαιον Μῆτερ καὶ οἶνον, ἐκχύσασα θαυμάτων, ὥσπερ Σαμαρεῖτις φιλεύσπλαχνος Παρθένε.
Ἡ τιτθόν ποτε εἰς θηλασμόν, Χριστῷ παρασχομένη, τῷ γάλακτι εὐσεβείας, νηπιάζοντας λαούς, περὶ τὴν ἀλήθειαν, στοργικῇ φροντίδι ἐκτρέφουσα Μῆτερ, εἰς μέτρον ἡλικίας, τοῦ Αὑτοῦ ὀδήγει πληρώματος τὸν κόσμον.
Ῥακοδύτως εὕρημαί ποτε, ὡς περιβεβλημένη, τὰ ῥάκη αἰχμαλωσίας, ἀλλ’ ἐσχάτως με Σεμνή, αὐτῶν ἀπημφίεσας, καὶ ἐνέδυσάς με τὴν ἄνασσαν πόλιν, τῆς δόξης μου τὴν βύσσον, καὶ τὴν πορφυρίδα τῆς πάλαι μου ἰσχύος.
Ἱεροσυλήσαντας χειρί, ἀνόμῳ τὰ τεμένη, τὰ σὰ δικαιοκρισίας, ἐτιμώρησας τῇ σῇ, χειρὶ Ἀειπάρθενε, διὰ τούτων γάρ τις κολάζεται Μῆτερ, δι’ ὧν καὶ ἁμαρτάνει, ὥσπερ προηρέθη Παρθένε Θεοτόκε.
ᾨδὴ θ΄. Τύπον τῆς ἁγνῆς λοχείας σου.
Ἄνω τὰς ἡμῶν ὑψώσωμεν, πρὸς τὴν Ἁγνὴν Παρθένον χεῖρας ὡς δόρατα, χρηστὰ τοῦ ἑλεῖν, τὴν οἰκουμένην μαχόμενοι, προσευχαῖς ὑπὲρ πάντων καὶ ἄνωθεν, αἰτούμενοι εἰρήνην, καὶ σωτηρίαν τῶν ψυχῶν ἡμῶν.
Αὖθις Στρατηγὲ Ὑπέρμαχε, τὸν προσφερόμενόν σοι ἔπαινον πρόσδεξαι, ὡς πάλαι ποτέ, ἐν Βλαχερνῶν τῷ τεμένει σου, προσεδέξω τὰ εὐχαριστήρια, διὰ τὴν σωτηρίαν, τῆς βασιλίδος ἡμῶν πόλεως.
Δούλωσον φωτὶ τῆς πίστεως, τὴν οἰκουμένην πᾶσαν Μῆτερ εἰς Ἄνακτα, ἀνάκτων Χριστόν, τὸν μόνον ὄντα φιλάνθρωπον, καὶ ἡμῖν ἐλευθέραν γνωρίσαντα, φύσιν τὴν ἡμετέραν, ἐκ τῆς φθορᾶς δι’ ἀναστάσεως.
Ἕνωσον λαοὺς Πανύμνητε, κληρονομίας ποίμνῃ τοῦ Ἀρχιποίμενος, Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ, ὡς τὴν αὑτῶν ἐγκεντρίσασα, ἀγριέλαιον εἰς καλλιέλαιον, ἵνα σὲ Θεοτόκε, ἀκαταπαύστως μεγαλύνωσι.
Δόξα.
Ἵλεως γενοῦ μοι Εὔσπλαχνε, Πάτερ Λόγε καὶ Πνεῦμα τῷ ὑμνολόγῳ Σου, Ἁγία Τριάς, καὶ ἐκ τοῦ πτώματος ἔγειρον, ἁμαρτίας τὸν ἄθλιον δοῦλόν Σου, ἵνα εἰς τοὺς αἰῶνας, δοξολογῶ Σε Ὑπεράγαθε.
Καὶ νῦν.
Στήλη τοῦ φωτὸς ὑπάρχουσα, τοῦ ἀϊδίου Μῆτερ νυκτοποροῦντά με, τὸν σὸν ὑμνητήν, καὶ ἐν ἐρήμῳ πλανώμενον, τῶν παθῶν πρὸς Ἐδὲμ ἐπουράνιον, Ἄχραντε καθοδήγει, ἵνα ἀπαύστως μεγαλύνω σε.
Ἐξαποστειλάρια
Ἦχος β΄. Γυναῖκες ἀκουτίσθητε.
Χαρᾶς τὰ εὐαγγέλια! ἡμῶν τὰ ἐλευθέρια, πόλεως τῆς βασιλίδος· εὐφραίνου ἔθνος ἑλλήνων· καὶ τῇ Παρθένῳ βόησον· Στρατηγέ μου Ὑπέρμαχε, δέξαι τῆς νίκης ἔπαθλα· Σὺ γὰρ δυνάμει πρεσβείας, κατῄσχυνας τοὺς ἐχθρούς μου.
Εἰς πόλιν τὴν ἑπτάλοφον, ἑπτὰ στύλους ὑπήρεισεν, φώτων Πατρὸς ἡ Σοφία, καὶ ᾠκοδόμησεν οἶκον, τόνδε ἐν ᾧ ἱστάμενοι, σοὶ κραυγάζομεν Ἄχραντε· πνεύμασιν ἀνακαίνισον, ἑπτὰ Κυρίου ῥωμαίων, τὸ γένος ταῖς σαῖς πρεσβείαις.
Εἰς τοὺς Αἴνους
Ἦχος α΄. Ὢ τοῦ παραδόξου θαύματος.
Ὢ τοῦ παραδόξου θαύματος! ἐν τῷ θείῳ Ναῷ, τῆς Πατρῴας σήμερον, Σοφίας χρεωστικῶς, τὰ νικητήρια, προσάγει σοι ὁ λαός, ὁ τοῦ Κυρίου Παρθένε καὶ κράζει σοι· Ὑπέρμαχε Στρατηγέ, βασιλευούσης τῆς πόλεως φύλαττε, Κεχαριτωμένη πάντας, ἐξ ἐχθρῶν ἁλώσεως, ἀπειράστους καὶ σῷζε, τοὺς ἐν πίστει σὲ γεραίροντας.
Ὢ τοῦ παραδόξου θαύματος! ἐπῃρμένην ὀφρύν, ἀλλοφύλων Δέσποινα, ἀνεῖλε τῶν καθ’ ἡμῶν, Αὑτοῦ βραχίονι, Παρθένε τῷ πανσθενεῖ, ὁ σὸς Υἱὸς καὶ Δεσπότης τῆς κτίσεως, ἐσχάτως ὡς ταπεινῷ, ἑλλήνων ἔθνει Ἁγνὴ ἱλασάμενος, ἵνα δοξασθῇ καὶ πάλιν, σὺν Πατρὶ καὶ Πνεύματι, ἐν Ναῷ θαυμασίῳ, τῆς Αὑτοῦ δόξης Πανάχραντε.
Ὢ τοῦ παραδόξου θαύματος! τὰ τοῦ ἔθνους ἡμῶν, ἐκχυθέντα δάκρυα, ἐκ θλίψεως ἀελπτοῦς, Παρθένε Δέσποινα, εἰς δάκρυα τῆς χαρᾶς, διὰ πρεσβείας τῆς σῆς μετεσκεύασας· διὸ καὶ τὴν ἐξ ἡμῶν, εὐχαριστίαν ἐν ᾄσμασιν πρόσδεξαι, Κεχαριτωμένη χάριν, τῆς ἀπολυτρώσεως, ἐξ ἐχθρῶν ἀλλοφύλων, τῶν ἁρπάγων τῆς σῆς πόλεως.
Ὢ τοῦ παραδόξου θαύματος! ἐλευθέρᾳ ψυχῇ, ἀδουλώτῳ πνεύματι, φρονήματι ἀκαμπεῖ, ἔθνος ἑλλήνιον, Παρθένε ὑπενεγκόν, δουλαγωγίαν σαρκὸς πολυχρόνιον, προνοίᾳ τῇ θεϊκῇ, ἐλευθερίας τὸ πρῶτον ἀπήλαυσεν, εἶτα δὲ Ἁγνὴ ἐσχάτως, πόλιν βασιλεύουσαν, ἀλκαιᾷ σου πρεσβείᾳ, Θεοτόκε ἀνεκτήσατο.
Ὀκτώηχος. Δόξα. Καὶ νῦν.
Παμμῆτορ ἑλλήνων Ἀειπάρθενε, καὶ Στρατηγέ μου Ὑπέρμαχε, πῶς ἀπαριθμήσω τὰ ἔργα σου, καὶ τὰ πρὸς ἐμὲ θαυμάσιά σου; Βουλὴσει σου ἐῤῥύσω με, τὴν βασιλίδα πόλιν σου, ὡς ἀπ’ ἐμοῦ ἐδίωξας, τοῦ Ἰσμαήλ τὰ ἔκγονα. Γάνυμαι οὖν φαιδρύνομαι, ὡς λυτρωθεῖσα τῆς ἐξωλείας· ἥδομαι καὶ εὐφραίνομαι, ὡς ἀπολαύουσα ἐλευθερίας. Διὸ καὶ δευτερῶσα τὰ εὐχαριστήρια, ὅτι σοὶ πρέπει μόνῃ τὰ νικητήρια, μετὰ φωνῆς ἰσχύος, ἀναβοῶ σοι· Κεχαριτωμένη Χαῖρε, Νύμφη Ἀνύμφευτε, ἡ ἐμὲ ἐξ ᾄδου ἀνακαλέσασα, καὶ ἀναβιωσαμένη ἐκ πτώματος. Ζωάγρια προσδέχου λοιπόν, παρ’ ἐμοῦ τὰ ᾄσματα. Νηπενθὴς γὰρ ἕνεκα, τῆς σῆς πρεσβείας ἤδη ὑπάρχουσα, μεγαλυνῶ σε ἀσμένως, Παρθένε εἰς τοὺς αἰῶνας.
Δοξολογία μεγάλη καὶ Ἀπόλυσις
[1] Ψαλμοὶ 26, 2.
[2] Ψαλμοὶ 26, 6.
[3] Ψαλμοὶ 26, 2.
[4] Ψαλμοὶ 26, 6.
Ἐξαποστειλάρια
Ἦχος β΄. Τοῖς Μαθηταῖς συνέλθωμεν.
Μετὰ σοφίας πάνσεπτος, Ναὸς ᾠκοδομήθη, οὗτος τῆς θείας δόξης Σου, Σῶτερ καὶ ἀνωρθώθη, μετὰ συνέσεως πάσης[235], Σοῦ τῆς Θεοῦ Σοφίας, ὁ οἷκος ὁ θεόδμητος, ὑπὸ ἄνακτος Ἰουστινιανοῦ, ὅστις καὶ ἀλλόμενος Σολομῶντι, Νενίκηκά σε· ἔκραζεν, μετὰ χαρᾶς μεγάλης.
Θεοτοκίον.
Οὐδεὶς μὴ λάθη ἄδικα, φθεγγόμενος Παρθένε, οὐδὲ αὐτὸν ἐλέγχουσα, μὴ παροδεύσῃ δίκη[236], ὡς γὰρ ἐξέτασις ἔσται, τῶν ἀσεβῶν καὶ ἥξει, πρὸς Κύριον εἰς ἔλεγχον, τῆς αὑτῶν ἀνομίας ἡ ἀκοή, λόγων[237] τῶν βλασφήμων ὡς προεγράφη, δι’ ἔθνος τῶν τὴν πόλιν σου, Ἄχραντε ᾐρηκότων.
Εἰς τοὺς Αἴνους
Ἦχος δ΄. Ὁ ἐξ Ὑψίστου κληθείς.
Πλῆθος σοφῶν ἡ τοῦ κόσμου σωτηρία, βασιλεὺς δὲ φρόνιμος δήμου εὐστάθεια[238]· ὁ Σολομὼν ἀπεφήνατο. Διὸ Σοφίαν, Πατρὸς τῶν φώτων τὴν παντεπίσκοπον[239], ἐπικαλεσώμεθα[240], λαὸς καὶ ἄρχοντες, ἵνα τὸ φῶς τὸ τῆς γνώσεως, ἐξαποστείλῃ, ἐν οἰκουμένῃ αὐτὴν σοφίζουσα, καὶ συμπαροῦσα κοπιάσῃ αὐτῇ, ἵνα γνῷ παρ’ Αὐτῆς τί εὐάρεστον[241], καὶ ἐπίγνωσιν εὕρῃ, τοῦ Θεοῦ[242] τοῦ Παντοκράτορος.
Τὴν τοῦ Ὑψίστου Θεοῦ Πατρὸς Σοφίαν, κρεῖσσον ἐμπορεύεσθαι, ὥσπερ προείρηται, ἢ θησαυροὺς ἀργυρίου τε, καὶ τοῦ χρυσίου[243]· τιμιωτέρα πολυτελῶν ἐστι, λίθων καὶ πᾶν τίμιον, ἐστὶν οὐκ ἄξιον, Αὐτῆς[244] ὡς μέγαν τὸν ἔλεον, ἐπὶ τῆς γλώσσης, φορεῖ καὶ νόμον καὶ ἐκπορεύεται, δικαιοσύνη ἐκ τοῦ στόματος[245], τοῦ ἀψεύστου Αὑτῆς Ἣν ζητήσωμεν[246], ἵνα εὕρωμεν πλοῦτον, ἀληθῆ καὶ ἀδιάρπακτον.
Δι’ ἀδικίας καὶ χρήματα καὶ ὕβρεις, ἀπὸ ἔθνους πάντοτε εἰς ἔθνος Κύριε, ἡ βασιλεία μετάγεται[247], ὡς προηρέθη, καὶ εἰς τὰς χεῖρας ἑτέρων ἔνδοξοι, πλεῖστοι παραδίδονται, καὶ ἀτιμάζονται, σφόδρα δυνάσται[248] καὶ τύραννοι, ἐπὶ ἐδάφους, πολλοὶ καθίζουσιν[249] ὅμως Δέσποτα, ἀρχὴν τῷ ἔθνει ἡμῶν δέδωκας, τὴν ποτὲ ἁρπαγεῖσαν καὶ ἔνδοξον, καὶ τῇ πόλει Μητρός Σου, βασιλείας τὸ διάδημα.
Ὅτε τὸν οἶκον Θεοῦ Πατρὸς Σοφίας, τόνδε ᾠκοδόμησεν ὁ Ἰουστινιανός, Νενίκηκά σε ἐβόησεν, τῷ Σολομῶντι, τῷ περιδόξῳ σοφίας ἄνακτι· Σὺ δὲ βασιλεύουσα, πόλι πρὸς Ἄνακτα, δόξης καὶ κόσμον νικήσαντα, βόησον οὕτως· Χριστέ μου δός μοι τοῦ μὲν τὴν σύνεσιν, τοῦ δὲ τὴν πίστιν καὶ εὐσέβειαν, δαψιλῶς καὶ τὴν εὔκλειαν Κύριε, τὴν ἰσχύν τε καὶ δόξαν, ἀμφοτέρων Πολυέλεε.
Δόξα. Ἦχος ὁ αὐτός.
Λέγε Σολομών· Τίνι ὑστερεῖ, καὶ εἰς τί ὑπολείπεται, ναοῦ ὃν ὠκοδόμησας, ὁ πάνσεπτος καὶ θεόδμητος, ὅδε οἶκος τῆς τοῦ Θεοῦ Σοφίας; Σὺ ἐν ἐκείνῳ, ἐξύμνεις Αὐτήν, ἀλλ’ ὧδε Αὕτη, παροῦσά ἐστι· προετίθεις ἄρτους Αὐτῇ, ἀλλ’ ἰδοὺ ἐν ἄρτῳ σωματικῶς, πλὴν ἀοράτως Αὕτη σύνεστι· εἰσέφερες εἰς τὰ ἅγια τῶν ἁγίων, τὴν κιβωτόν τῆς διαθήκης, ἐφ’ ἧς ἐνεγλύφησαν χερουβίμ· ἰδὲ οὖν ταῦτα, νυνὶ συλλειτουργοῦντα τοῖς ἱερεῦσι· ἐν τῷ ναῷ σου ἡ λυχνία ἡ ἑπτάφωτος, ἐν τῷ ἁγίῳ ἡμῶν Ναῷ, τὸ φῶς τὸ ἄκτιστον· ἐν ἐκείνῳ ἡ στάμνα, καὶ τὸ χρυσοῦν θυμιατήριον, ἐν αὐτῷ δὲ ἡ φέρουσα, τὸ μάννα τῆς ζωῆς, καὶ τὸ πῦρ τῆς θεότητος· ἐν ἐκείνῳ τὸ αἷμα τῶν ἀμνῶν, ἐν αὐτῷ ὁ ποιμὴν ὁ καλός, καὶ ἀμνὸς ὁ αἴρων, τὴν ἁμαρτίαν κόσμου· ἐν ἐκείνῳ χορδαὶ καὶ ὄργανα, τύμπανα καὶ κύμβαλα, ἀλλ’ ὧδε ἡ φωνή, τῶν εὐσεβείᾳ λατρευόντων, Χριστὸν τὸν Θεόν ἡμῶν, καὶ Σωτῆρα τῶν ψυχῶν ἡμῶν.
Καὶ νῦν. Ἦχος ὁ αὐτός.
Ὡς πεποιθυῖαν ἐπὶ Θεόν, ἐν ὅλῃ τῇ καρδίᾳ σου, καὶ διεληλυθυῖαν ταπεινῶς, τὸν ἄμεμπτον βίον σου, καὶ τετοκυῖαν Θεὸν τὸν Λόγον, καὶ Σοφίαν Πατρὸς τὴν ἐνυπόστατον, σὲ ἐδόξασαν γενεαὶ γενεῶν, Θεοτόκε Παρθένε Νύμφη Ἀνύμφευτε· νυνὶ δ’ ἐν τῷ Ναῷ τῆς δόξης Αὑτοῦ, τὸ γένος ἑλλήνων τὸ ταπεινόν, καὶ πεποιθός ἐπὶ Κύριον, ἀνυμνεῖ καὶ πάλιν, τὰ θαυμαστὰ μεγαλεῖά σου, ὅτι διέσωσας αὐτό, πρεσβείαις καὶ τὴν πόλιν σου.
Δοξολογία μεγάλη καὶ Ἀπόλυσις
[1] Παροιμίαι Σολομῶντος 9, 10.
[2] Παροιμίαι Σολομῶντος 9, 11.
[3] Παροιμίαι Σολομῶντος 3, 16.
[4] Παροιμίαι Σολομῶντος 14, 33.
[5] Σοφία Σειρὰχ 33, 1.
[6] Σοφία Σειρὰχ 14, 22.
[7] Σοφία Σειρὰχ 14, 24.
[8] Σοφία Σειρὰχ 15, 2.
[9] Σοφία Σειρὰχ 15, 3.
[10] Σοφία Σειρὰχ 24, 18.
[11] Σοφία Σολομῶντος 1, 6.
[12] Παροιμίαι 16, 16.
[13] Σοφία Σολομῶντος 7, 9.
[14] Σοφία Σολομῶντος 7, 8.
[15] ᾌσμα ᾈσμάτων 8, 6.
[16] Σοφία Σολομῶντος 9, 11.
[17] Βλ. Σοφία Σειρὰχ 32, 12.
[18] Σοφία Σειρὰχ 15, 6.
[19] Σοφία Σολομῶντος 12, 12.
[20] Σοφία Σολομῶντος 12, 14.
[21] Σοφία Σολομῶντος 12, 16.
[22] Παροιμίαι Σολομῶντος 3, 17.
[23] Παροιμίαι Σολομῶντος 8, 34.
[24] Παροιμίαι Σολομῶντος 16, 18.
[25] Παροιμίαι Σολομῶντος 15, 25.
[26] Σοφία Σειρὰχ 10, 15.
[27] Σοφία Σειρὰχ 38, 22.
[28] Παροιμίαι Σολομῶντος 10, 6.
[29] Παροιμίαι Σολομῶντος 22, 8.
[30] Σοφία Σειρὰχ 16, 6.
[31] Βλ. Σοφία Σολομῶντος 10, 15.
[32] Παροιμίαι Σολομῶντος 14, 33.
[33] Σοφία Σειρὰχ 4, 14.
[34] Σοφία Σειρὰχ 4, 13.
[35] Σοφία Σειρὰχ 4, 15. Βλ. καὶ Σοφία Σολομῶντος 3, 8.
[36] Σοφία Σειρὰχ 4, 12.
[37] Βλ. Σοφία Σειρὰχ 4, 14.
[38] Παροιμίαι Σολομῶντος 14, 34.
[39] Σοφία Σειρὰχ 39, 13.
[40] Σοφία Σειρὰχ 39, 14.
[41] Σοφία Σειρὰχ 39, 15.
[42] Παροιμίαι Σολομῶντος 8, 12.
[43] Σοφία Σειρὰχ 36, 1.
[44] Παροιμίαι Σολομῶντος 13, 7.
[45] Αὐτόθι.
[46] Σοφία Σειρὰχ 11, 1.
[47] Σοφία Σολομῶντος 11, 16.
[48] Σοφία Σολομῶντος 2, 19.
[49] Σοφία Σολομῶντος 2, 20.
[50] Σοφία Σολομῶντος 3, 10.
[51] Σοφία Σολομῶντος 4, 14.
[52] Σοφία Σολομῶντος 4, 15.
[53] Σοφία Σειρὰχ 24, 22.
[54] Σοφία Σειρὰχ 24, 21.
[55] Σοφία Σειρὰχ 24, 20.
[56] Σοφία Σειρὰχ 24, 18.
[57] Σοφία Σολομῶντος 7, 11.
[58] Σοφία Σολομῶντος 7, 9.
[59] Σοφία Σολομῶντος 7, 14.
[60] Παροιμίαι Σολομῶντος 3, 16.
[61] Σοφία Σολομῶντος 7, 29.
[62] Σοφία Σολομῶντος 7, 8.
[63] Σοφία Σολομῶντος 7, 12.
[64] Σοφία Σολομῶντος 2, 12.
[65] Σοφία Σολομῶντος 2, 13.
[66] Παροιμίαι Σολομῶντος 1, 11.
[67] Παροιμίαι Σολομῶντος 1, 12.
[68] Σοφία Σολομῶντος 2, 11.
[69] Σοφία Σολομῶντος 2, 21.
[70] Σοφία Σολομῶντος 2, 22.
[71] Παροιμίαι Σολομῶντος 6, 16.
[72] Σοφία Σειρὰχ 1, 5.
[73] Σοφία Σολομῶντος 11, 21.
[74] Παροιμίαι Σολομῶντος 18, 10.
[75] Σοφία Σειρὰχ 3, 20.
[76] Παροιμίαι Σολομῶντος 8, 7.
[77] Παροιμίαι Σολομῶντος 8, 8.
[78] Παροιμίαι Σολομῶντος 8, 15.
[79] Παροιμίαι Σολομῶντος 8, 16.
[80] Σοφία Σειρὰχ 10, 24.
[81] Σοφία Σειρὰχ 36, 6.
[82] Σοφία Σειρὰχ 36, 5.
[83] Σοφία Σειρὰχ 36, 16.
[84] Παροιμίαι Σολομῶντος 9, 1.
[85] Παροιμίαι Σολομῶντος 9, 2.
[86] Παροιμίαι Σολομῶντος 9, 3.
[87] Παροιμίαι Σολομῶντος 9, 4.
[88] Παροιμίαι Σολομῶντος 9, 5.
[89] Παροιμίαι Σολομῶντος 9, 6.
[90] Παροιμίαι Σολομῶντος 8, 9.
[91] Σοφία Σολομῶντος 6, 1.
[92] Σοφία Σολομῶντος 6, 2.
[93] Σοφία Σολομῶντος 6, 3.
[94] Σοφία Σολομῶντος 6, 4.
[95] Σοφία Σολομῶντος 6, 5.
[96] Σοφία Σολομῶντος 6, 6.
[97] Σοφία Σολομῶντος 6, 7.
[98] Σοφία Σολομῶντος 6, 12.
[99] Σοφία Σολομῶντος 1, 2.
[100] Σοφία Σειρὰχ 24, 19.
[101] Παροιμίαι Σολομῶντος 8, 21.
[102] Σοφία Σειρὰχ 6, 24.
[103] Σοφία Σειρὰχ 6, 29.
[104] Σοφία Σειρὰχ 6, 25.
[105] Σοφία Σειρὰχ 11, 15.
[106] Ἐκκλησιαστὴς 10, 17.
[107] Σοφία Σειρὰχ 11, 5.
[108] Σοφία Σολομῶντος 3, 7.
[109] Σοφία Σολομῶντος 3, 8.
[110] Σοφία Σολομῶντος 8, 10.
[111] Σοφία Σολομῶντος 7, 8.
[112] Σοφία Σολομῶντος 7, 10.
[113] Σοφία Σολομῶντος 8, 11.
[114] Σοφία Σολομῶντος 8, 12.
[115] Σοφία Σολομῶντος 8, 13.
[116] Σοφία Σολομῶντος 8, 14.
[117] Ἐκκλησιαστὴς 2, 13.
[118] Σοφία Σολομῶντος 7, 12.
[119] Σοφία Σολομῶντος 6, 14.
[120] Σοφία Σολομῶντος 8, 9.
[121] Σοφία Σολομῶντος 8, 14.
[122] Σοφία Σολομῶντος 6, 3.
[123] Παροιμίαι Σολομῶντος 14, 33.
[124] Παροιμίαι Σολομῶντος 15, 16.
[125] Σοφία Σολομῶντος 4, 3.
[126] Παροιμίαι Σολομῶντος 14, 34.
[127] Σοφία Σειρὰχ 24, 17.
[128] Σοφία Σειρὰχ 24, 11.
[129] Σοφία Σειρὰχ 24, 12.
[130] Παροιμίαι Σολομῶντος 9, 2.
[131] Σοφία Σειρὰχ 50, 6.
[132] Σοφία Σειρὰχ 50, 7.
[133] Σοφία Σειρὰχ 50, 9.
[134] Σοφία Σειρὰχ 50, 10.
[135] ᾌσμα ᾈσμάτων 2, 3.
[136] Παροιμίαι Σολομῶντος 1, 9.
[137] Παροιμίαι Σολομῶντος 3, 25.
[138] Σοφία Σολομῶντος 4, 15.
[139] Ἐκκλησιαστὴς 4, 17.
[140] Παροιμίαι Σολομῶντος 9, 18γ.
[141] ᾌσμα ᾈσμάτων 2, 4.
[142] ᾌσμα ᾈσμάτων 4, 11.
[143] ᾌσμα ᾈσμάτων 4, 7.
[144] Σοφία Σολομῶντος 12, 22.
[145] Σοφία Σολομῶντος 12, 16.
[146] Παροιμίαι Σολομῶντος 2, 21.
[147] Παροιμίαι Σολομῶντος 2, 22.
[148] Σοφία Σολομῶντος 9, 11.
[149] Παροιμίαι Σολομῶντος 6, 23.
[150] Σοφία Σολομῶντος 6, 18.
[151] Σοφία Σειρὰχ 7, 30.
[152] Σοφία Σειρὰχ 7, 29.
[153] Παροιμίαι Σολομῶντος 17, 1.
[154] Παροιμίαι Σολομῶντος 12, 20.
[155] Παροιμίαι Σολομῶντος 10, 2.
[156] Παροιμίαι Σολομῶντος 18, 12.
[157] Παροιμίαι Σολομῶντος 14, 33.
[158] Παροιμίαι Σολομῶντος 14, 34.
[159] Σοφία Σολομῶντος 9, 1.
[160] Σοφία Σολομῶντος 9, 2.
[161] Σοφία Σολομῶντος 9, 9.
[162] Σοφία Σολομῶντος 9, 10.
[163] Σοφία Σολομῶντος 9, 11.
[164] Σοφία Σολομῶντος 9, 12.
[165] Παροιμίαι Σολομῶντος 3, 6.
[166] Παροιμίαι Σολομῶντος 21, 1.
[167] Παροιμίαι Σολομῶντος 3, 4.
[168] Σοφία Σειρὰχ 10, 1.
[169] Παροιμίαι Σολομῶντος 9, 2.
[170] Σοφία Σολομῶντος 7, 25.
[171] Σοφία Σειρὰχ 24, 11.
[172] Σοφία Σειρὰχ 1, 17.
[173] Παροιμίαι Σολομῶντος 26, 3.
[174] Σοφία Σειρὰχ 36, 12.
[175] Σοφία Σολομῶντος 1, 1.
[176] Παροιμίαι Σολομῶντος 16, 8.
[177] Σοφία Σειρὰχ 36, 2.
[178] Σοφία Σειρὰχ 36, 4.
[179] Σοφία Σολομῶντος 7, 10.
[180] Σοφία Σολομῶντος 7, 26.
[181] Σοφία Σειρὰχ 3, 18.
[182] Σοφία Σολομῶντος 1, 30.
[183] Σοφία Σολομῶντος 17, 2.
[184] Σοφία Σειρὰχ 24, 1.
[185] Σοφία Σειρὰχ 24, 3.
[186] Σοφία Σειρὰχ 24, 5.
[187] Σοφία Σειρὰχ 24, 7.
[188] Σοφία Σειρὰχ 24, 8.
[189] Σοφία Σειρὰχ 24, 10.
[190] Παροιμίαι Σολομῶντος 13, 13.
[191] Σοφία Σολομῶντος 7, 29.
[192] Βλ. Σοφία Σολομῶντος 7, 10.
[193] Σοφία Σειρὰχ 14, 26.
[194] Σοφία Σειρὰχ 14, 25.
[195] Παροιμοίαι Σολομῶντος 11, 10.
[196] Βλ. Σοφία Σολομῶντος 4, 19.
[197] Σοφία Σολομῶντος 7, 26.
[198] Σοφία Σολομῶντος 5, 1.
[199] Παροιμίαι Σολομῶντος 1, 21.
[200] ᾌσμα ᾈσμάτων 2, 12.
[201] ᾌσμα ᾈσμάτων 2, 11.
[202] Σοφία Σολομῶντος 7, 22-23.
[203] Παροιμίαι Σολομῶντος 3, 18.
[204] Γ΄ Βασιλειῶν 8, 29.
[205] Παροιμίαι Σολομῶντος 20, 22.
[206] Παροιμίαι Σολομῶντος 24, 29.
[207] Σοφία Σολομῶντος 10, 20.
[208] Παροιμίαι Σολομῶντος 16, 7. Βλ. καὶ Παροιμίαι Σολομῶντος 21, 3.
[209] Σοφία Σειρὰχ 1, 26.
[210] Παροιμίαι Σολομῶντος 8, 35.
[211] Σοφία Σειρὰχ 14, 26.
[212] Σοφία Σειρὰχ 14, 27.
[213] Παροιμίαι Σολομῶντος 3, 9.
[214] Παροιμίαι Σολομῶντος 3, 10.
[215] Σοφία Σολομῶντος 6, 20.
[216] Παροιμίαι Σολομῶντος 18, 3.
[217] Σοφία Σολομῶντος 1, 26.
[218] Σοφία Σολομῶντος 1, 29.
[219] Σοφία Σολομῶντος 3, 10.
[220] Παροιμίαι Σολομῶντος 4, 19.
[221] Παροιμίαι Σολομῶντος 4, 18.
[222] Παροιμίαι Σολομῶντος 15, 28α.
[223] Παροιμίαι Σολομῶντος 8, 20.
[224] Σοφία Σειρὰχ 15, 5.
[225] Σοφία Σειρὰχ 36, 11.
[226] Σοφία Σειρὰχ 36, 12.
[227] Σοφία Σομολῶντος 1, 6.
[228] Σοφία Σολομῶντος 8, 4.
[229] Σοφία Σειρὰχ 24, 18.
[230] Σοφία Σολομῶντος 7, 27.
[231] Παροιμίαι Σολομῶντος 1, 12.
[232] Παροιμίαι Σολομῶντος 1, 13.
[233] Παροιμίαι Σολομῶντος 3, 19.
[234] Σοφία Σολομῶντος 10, 20.
[235] Παροιμίαι Σολομῶντος 24, 3.
[236] Σοφία Σολομῶντος 1, 8.
[237] Σοφία Σολομῶντος 1, 9.
[238] Σοφία Σολομῶντος 6, 24.
[239] Σοφία Σολομῶντος 7, 23.
[240] Βλ. Παροιμίαι Σολομῶντος 2, 3.
[241] Σοφία Σολομῶντος 9, 10.
[242] Παροιμίαι Σολομῶντος 2, 5.
[243] Παροιμίαι Σολομῶντος 3, 14.
[244] Παροιμίαι Σολομῶντος 3, 15.
[245] Παροιμίαι Σολομῶντος 3, 16.
[246] Σοφία Σολομῶντος 6, 12.
[247] Σοφία Σειρὰχ 10, 8.
[248] Σοφία Σειρὰχ 11, 6.
[249] Σοφία Σειρὰχ 11, 5.
Ἦχος β΄. Τοῖς Μαθηταῖς συνέλθωμεν.
Μετὰ σοφίας πάνσεπτος, Ναὸς ᾠκοδομήθη, οὗτος τῆς θείας δόξης Σου, Σῶτερ καὶ ἀνωρθώθη, μετὰ συνέσεως πάσης[235], Σοῦ τῆς Θεοῦ Σοφίας, ὁ οἷκος ὁ θεόδμητος, ὑπὸ ἄνακτος Ἰουστινιανοῦ, ὅστις καὶ ἀλλόμενος Σολομῶντι, Νενίκηκά σε· ἔκραζεν, μετὰ χαρᾶς μεγάλης.
Θεοτοκίον.
Οὐδεὶς μὴ λάθη ἄδικα, φθεγγόμενος Παρθένε, οὐδὲ αὐτὸν ἐλέγχουσα, μὴ παροδεύσῃ δίκη[236], ὡς γὰρ ἐξέτασις ἔσται, τῶν ἀσεβῶν καὶ ἥξει, πρὸς Κύριον εἰς ἔλεγχον, τῆς αὑτῶν ἀνομίας ἡ ἀκοή, λόγων[237] τῶν βλασφήμων ὡς προεγράφη, δι’ ἔθνος τῶν τὴν πόλιν σου, Ἄχραντε ᾐρηκότων.
Εἰς τοὺς Αἴνους
Ἦχος δ΄. Ὁ ἐξ Ὑψίστου κληθείς.
Πλῆθος σοφῶν ἡ τοῦ κόσμου σωτηρία, βασιλεὺς δὲ φρόνιμος δήμου εὐστάθεια[238]· ὁ Σολομὼν ἀπεφήνατο. Διὸ Σοφίαν, Πατρὸς τῶν φώτων τὴν παντεπίσκοπον[239], ἐπικαλεσώμεθα[240], λαὸς καὶ ἄρχοντες, ἵνα τὸ φῶς τὸ τῆς γνώσεως, ἐξαποστείλῃ, ἐν οἰκουμένῃ αὐτὴν σοφίζουσα, καὶ συμπαροῦσα κοπιάσῃ αὐτῇ, ἵνα γνῷ παρ’ Αὐτῆς τί εὐάρεστον[241], καὶ ἐπίγνωσιν εὕρῃ, τοῦ Θεοῦ[242] τοῦ Παντοκράτορος.
Τὴν τοῦ Ὑψίστου Θεοῦ Πατρὸς Σοφίαν, κρεῖσσον ἐμπορεύεσθαι, ὥσπερ προείρηται, ἢ θησαυροὺς ἀργυρίου τε, καὶ τοῦ χρυσίου[243]· τιμιωτέρα πολυτελῶν ἐστι, λίθων καὶ πᾶν τίμιον, ἐστὶν οὐκ ἄξιον, Αὐτῆς[244] ὡς μέγαν τὸν ἔλεον, ἐπὶ τῆς γλώσσης, φορεῖ καὶ νόμον καὶ ἐκπορεύεται, δικαιοσύνη ἐκ τοῦ στόματος[245], τοῦ ἀψεύστου Αὑτῆς Ἣν ζητήσωμεν[246], ἵνα εὕρωμεν πλοῦτον, ἀληθῆ καὶ ἀδιάρπακτον.
Δι’ ἀδικίας καὶ χρήματα καὶ ὕβρεις, ἀπὸ ἔθνους πάντοτε εἰς ἔθνος Κύριε, ἡ βασιλεία μετάγεται[247], ὡς προηρέθη, καὶ εἰς τὰς χεῖρας ἑτέρων ἔνδοξοι, πλεῖστοι παραδίδονται, καὶ ἀτιμάζονται, σφόδρα δυνάσται[248] καὶ τύραννοι, ἐπὶ ἐδάφους, πολλοὶ καθίζουσιν[249] ὅμως Δέσποτα, ἀρχὴν τῷ ἔθνει ἡμῶν δέδωκας, τὴν ποτὲ ἁρπαγεῖσαν καὶ ἔνδοξον, καὶ τῇ πόλει Μητρός Σου, βασιλείας τὸ διάδημα.
Ὅτε τὸν οἶκον Θεοῦ Πατρὸς Σοφίας, τόνδε ᾠκοδόμησεν ὁ Ἰουστινιανός, Νενίκηκά σε ἐβόησεν, τῷ Σολομῶντι, τῷ περιδόξῳ σοφίας ἄνακτι· Σὺ δὲ βασιλεύουσα, πόλι πρὸς Ἄνακτα, δόξης καὶ κόσμον νικήσαντα, βόησον οὕτως· Χριστέ μου δός μοι τοῦ μὲν τὴν σύνεσιν, τοῦ δὲ τὴν πίστιν καὶ εὐσέβειαν, δαψιλῶς καὶ τὴν εὔκλειαν Κύριε, τὴν ἰσχύν τε καὶ δόξαν, ἀμφοτέρων Πολυέλεε.
Δόξα. Ἦχος ὁ αὐτός.
Λέγε Σολομών· Τίνι ὑστερεῖ, καὶ εἰς τί ὑπολείπεται, ναοῦ ὃν ὠκοδόμησας, ὁ πάνσεπτος καὶ θεόδμητος, ὅδε οἶκος τῆς τοῦ Θεοῦ Σοφίας; Σὺ ἐν ἐκείνῳ, ἐξύμνεις Αὐτήν, ἀλλ’ ὧδε Αὕτη, παροῦσά ἐστι· προετίθεις ἄρτους Αὐτῇ, ἀλλ’ ἰδοὺ ἐν ἄρτῳ σωματικῶς, πλὴν ἀοράτως Αὕτη σύνεστι· εἰσέφερες εἰς τὰ ἅγια τῶν ἁγίων, τὴν κιβωτόν τῆς διαθήκης, ἐφ’ ἧς ἐνεγλύφησαν χερουβίμ· ἰδὲ οὖν ταῦτα, νυνὶ συλλειτουργοῦντα τοῖς ἱερεῦσι· ἐν τῷ ναῷ σου ἡ λυχνία ἡ ἑπτάφωτος, ἐν τῷ ἁγίῳ ἡμῶν Ναῷ, τὸ φῶς τὸ ἄκτιστον· ἐν ἐκείνῳ ἡ στάμνα, καὶ τὸ χρυσοῦν θυμιατήριον, ἐν αὐτῷ δὲ ἡ φέρουσα, τὸ μάννα τῆς ζωῆς, καὶ τὸ πῦρ τῆς θεότητος· ἐν ἐκείνῳ τὸ αἷμα τῶν ἀμνῶν, ἐν αὐτῷ ὁ ποιμὴν ὁ καλός, καὶ ἀμνὸς ὁ αἴρων, τὴν ἁμαρτίαν κόσμου· ἐν ἐκείνῳ χορδαὶ καὶ ὄργανα, τύμπανα καὶ κύμβαλα, ἀλλ’ ὧδε ἡ φωνή, τῶν εὐσεβείᾳ λατρευόντων, Χριστὸν τὸν Θεόν ἡμῶν, καὶ Σωτῆρα τῶν ψυχῶν ἡμῶν.
Καὶ νῦν. Ἦχος ὁ αὐτός.
Ὡς πεποιθυῖαν ἐπὶ Θεόν, ἐν ὅλῃ τῇ καρδίᾳ σου, καὶ διεληλυθυῖαν ταπεινῶς, τὸν ἄμεμπτον βίον σου, καὶ τετοκυῖαν Θεὸν τὸν Λόγον, καὶ Σοφίαν Πατρὸς τὴν ἐνυπόστατον, σὲ ἐδόξασαν γενεαὶ γενεῶν, Θεοτόκε Παρθένε Νύμφη Ἀνύμφευτε· νυνὶ δ’ ἐν τῷ Ναῷ τῆς δόξης Αὑτοῦ, τὸ γένος ἑλλήνων τὸ ταπεινόν, καὶ πεποιθός ἐπὶ Κύριον, ἀνυμνεῖ καὶ πάλιν, τὰ θαυμαστὰ μεγαλεῖά σου, ὅτι διέσωσας αὐτό, πρεσβείαις καὶ τὴν πόλιν σου.
Δοξολογία μεγάλη καὶ Ἀπόλυσις
[1] Παροιμίαι Σολομῶντος 9, 10.
[2] Παροιμίαι Σολομῶντος 9, 11.
[3] Παροιμίαι Σολομῶντος 3, 16.
[4] Παροιμίαι Σολομῶντος 14, 33.
[5] Σοφία Σειρὰχ 33, 1.
[6] Σοφία Σειρὰχ 14, 22.
[7] Σοφία Σειρὰχ 14, 24.
[8] Σοφία Σειρὰχ 15, 2.
[9] Σοφία Σειρὰχ 15, 3.
[10] Σοφία Σειρὰχ 24, 18.
[11] Σοφία Σολομῶντος 1, 6.
[12] Παροιμίαι 16, 16.
[13] Σοφία Σολομῶντος 7, 9.
[14] Σοφία Σολομῶντος 7, 8.
[15] ᾌσμα ᾈσμάτων 8, 6.
[16] Σοφία Σολομῶντος 9, 11.
[17] Βλ. Σοφία Σειρὰχ 32, 12.
[18] Σοφία Σειρὰχ 15, 6.
[19] Σοφία Σολομῶντος 12, 12.
[20] Σοφία Σολομῶντος 12, 14.
[21] Σοφία Σολομῶντος 12, 16.
[22] Παροιμίαι Σολομῶντος 3, 17.
[23] Παροιμίαι Σολομῶντος 8, 34.
[24] Παροιμίαι Σολομῶντος 16, 18.
[25] Παροιμίαι Σολομῶντος 15, 25.
[26] Σοφία Σειρὰχ 10, 15.
[27] Σοφία Σειρὰχ 38, 22.
[28] Παροιμίαι Σολομῶντος 10, 6.
[29] Παροιμίαι Σολομῶντος 22, 8.
[30] Σοφία Σειρὰχ 16, 6.
[31] Βλ. Σοφία Σολομῶντος 10, 15.
[32] Παροιμίαι Σολομῶντος 14, 33.
[33] Σοφία Σειρὰχ 4, 14.
[34] Σοφία Σειρὰχ 4, 13.
[35] Σοφία Σειρὰχ 4, 15. Βλ. καὶ Σοφία Σολομῶντος 3, 8.
[36] Σοφία Σειρὰχ 4, 12.
[37] Βλ. Σοφία Σειρὰχ 4, 14.
[38] Παροιμίαι Σολομῶντος 14, 34.
[39] Σοφία Σειρὰχ 39, 13.
[40] Σοφία Σειρὰχ 39, 14.
[41] Σοφία Σειρὰχ 39, 15.
[42] Παροιμίαι Σολομῶντος 8, 12.
[43] Σοφία Σειρὰχ 36, 1.
[44] Παροιμίαι Σολομῶντος 13, 7.
[45] Αὐτόθι.
[46] Σοφία Σειρὰχ 11, 1.
[47] Σοφία Σολομῶντος 11, 16.
[48] Σοφία Σολομῶντος 2, 19.
[49] Σοφία Σολομῶντος 2, 20.
[50] Σοφία Σολομῶντος 3, 10.
[51] Σοφία Σολομῶντος 4, 14.
[52] Σοφία Σολομῶντος 4, 15.
[53] Σοφία Σειρὰχ 24, 22.
[54] Σοφία Σειρὰχ 24, 21.
[55] Σοφία Σειρὰχ 24, 20.
[56] Σοφία Σειρὰχ 24, 18.
[57] Σοφία Σολομῶντος 7, 11.
[58] Σοφία Σολομῶντος 7, 9.
[59] Σοφία Σολομῶντος 7, 14.
[60] Παροιμίαι Σολομῶντος 3, 16.
[61] Σοφία Σολομῶντος 7, 29.
[62] Σοφία Σολομῶντος 7, 8.
[63] Σοφία Σολομῶντος 7, 12.
[64] Σοφία Σολομῶντος 2, 12.
[65] Σοφία Σολομῶντος 2, 13.
[66] Παροιμίαι Σολομῶντος 1, 11.
[67] Παροιμίαι Σολομῶντος 1, 12.
[68] Σοφία Σολομῶντος 2, 11.
[69] Σοφία Σολομῶντος 2, 21.
[70] Σοφία Σολομῶντος 2, 22.
[71] Παροιμίαι Σολομῶντος 6, 16.
[72] Σοφία Σειρὰχ 1, 5.
[73] Σοφία Σολομῶντος 11, 21.
[74] Παροιμίαι Σολομῶντος 18, 10.
[75] Σοφία Σειρὰχ 3, 20.
[76] Παροιμίαι Σολομῶντος 8, 7.
[77] Παροιμίαι Σολομῶντος 8, 8.
[78] Παροιμίαι Σολομῶντος 8, 15.
[79] Παροιμίαι Σολομῶντος 8, 16.
[80] Σοφία Σειρὰχ 10, 24.
[81] Σοφία Σειρὰχ 36, 6.
[82] Σοφία Σειρὰχ 36, 5.
[83] Σοφία Σειρὰχ 36, 16.
[84] Παροιμίαι Σολομῶντος 9, 1.
[85] Παροιμίαι Σολομῶντος 9, 2.
[86] Παροιμίαι Σολομῶντος 9, 3.
[87] Παροιμίαι Σολομῶντος 9, 4.
[88] Παροιμίαι Σολομῶντος 9, 5.
[89] Παροιμίαι Σολομῶντος 9, 6.
[90] Παροιμίαι Σολομῶντος 8, 9.
[91] Σοφία Σολομῶντος 6, 1.
[92] Σοφία Σολομῶντος 6, 2.
[93] Σοφία Σολομῶντος 6, 3.
[94] Σοφία Σολομῶντος 6, 4.
[95] Σοφία Σολομῶντος 6, 5.
[96] Σοφία Σολομῶντος 6, 6.
[97] Σοφία Σολομῶντος 6, 7.
[98] Σοφία Σολομῶντος 6, 12.
[99] Σοφία Σολομῶντος 1, 2.
[100] Σοφία Σειρὰχ 24, 19.
[101] Παροιμίαι Σολομῶντος 8, 21.
[102] Σοφία Σειρὰχ 6, 24.
[103] Σοφία Σειρὰχ 6, 29.
[104] Σοφία Σειρὰχ 6, 25.
[105] Σοφία Σειρὰχ 11, 15.
[106] Ἐκκλησιαστὴς 10, 17.
[107] Σοφία Σειρὰχ 11, 5.
[108] Σοφία Σολομῶντος 3, 7.
[109] Σοφία Σολομῶντος 3, 8.
[110] Σοφία Σολομῶντος 8, 10.
[111] Σοφία Σολομῶντος 7, 8.
[112] Σοφία Σολομῶντος 7, 10.
[113] Σοφία Σολομῶντος 8, 11.
[114] Σοφία Σολομῶντος 8, 12.
[115] Σοφία Σολομῶντος 8, 13.
[116] Σοφία Σολομῶντος 8, 14.
[117] Ἐκκλησιαστὴς 2, 13.
[118] Σοφία Σολομῶντος 7, 12.
[119] Σοφία Σολομῶντος 6, 14.
[120] Σοφία Σολομῶντος 8, 9.
[121] Σοφία Σολομῶντος 8, 14.
[122] Σοφία Σολομῶντος 6, 3.
[123] Παροιμίαι Σολομῶντος 14, 33.
[124] Παροιμίαι Σολομῶντος 15, 16.
[125] Σοφία Σολομῶντος 4, 3.
[126] Παροιμίαι Σολομῶντος 14, 34.
[127] Σοφία Σειρὰχ 24, 17.
[128] Σοφία Σειρὰχ 24, 11.
[129] Σοφία Σειρὰχ 24, 12.
[130] Παροιμίαι Σολομῶντος 9, 2.
[131] Σοφία Σειρὰχ 50, 6.
[132] Σοφία Σειρὰχ 50, 7.
[133] Σοφία Σειρὰχ 50, 9.
[134] Σοφία Σειρὰχ 50, 10.
[135] ᾌσμα ᾈσμάτων 2, 3.
[136] Παροιμίαι Σολομῶντος 1, 9.
[137] Παροιμίαι Σολομῶντος 3, 25.
[138] Σοφία Σολομῶντος 4, 15.
[139] Ἐκκλησιαστὴς 4, 17.
[140] Παροιμίαι Σολομῶντος 9, 18γ.
[141] ᾌσμα ᾈσμάτων 2, 4.
[142] ᾌσμα ᾈσμάτων 4, 11.
[143] ᾌσμα ᾈσμάτων 4, 7.
[144] Σοφία Σολομῶντος 12, 22.
[145] Σοφία Σολομῶντος 12, 16.
[146] Παροιμίαι Σολομῶντος 2, 21.
[147] Παροιμίαι Σολομῶντος 2, 22.
[148] Σοφία Σολομῶντος 9, 11.
[149] Παροιμίαι Σολομῶντος 6, 23.
[150] Σοφία Σολομῶντος 6, 18.
[151] Σοφία Σειρὰχ 7, 30.
[152] Σοφία Σειρὰχ 7, 29.
[153] Παροιμίαι Σολομῶντος 17, 1.
[154] Παροιμίαι Σολομῶντος 12, 20.
[155] Παροιμίαι Σολομῶντος 10, 2.
[156] Παροιμίαι Σολομῶντος 18, 12.
[157] Παροιμίαι Σολομῶντος 14, 33.
[158] Παροιμίαι Σολομῶντος 14, 34.
[159] Σοφία Σολομῶντος 9, 1.
[160] Σοφία Σολομῶντος 9, 2.
[161] Σοφία Σολομῶντος 9, 9.
[162] Σοφία Σολομῶντος 9, 10.
[163] Σοφία Σολομῶντος 9, 11.
[164] Σοφία Σολομῶντος 9, 12.
[165] Παροιμίαι Σολομῶντος 3, 6.
[166] Παροιμίαι Σολομῶντος 21, 1.
[167] Παροιμίαι Σολομῶντος 3, 4.
[168] Σοφία Σειρὰχ 10, 1.
[169] Παροιμίαι Σολομῶντος 9, 2.
[170] Σοφία Σολομῶντος 7, 25.
[171] Σοφία Σειρὰχ 24, 11.
[172] Σοφία Σειρὰχ 1, 17.
[173] Παροιμίαι Σολομῶντος 26, 3.
[174] Σοφία Σειρὰχ 36, 12.
[175] Σοφία Σολομῶντος 1, 1.
[176] Παροιμίαι Σολομῶντος 16, 8.
[177] Σοφία Σειρὰχ 36, 2.
[178] Σοφία Σειρὰχ 36, 4.
[179] Σοφία Σολομῶντος 7, 10.
[180] Σοφία Σολομῶντος 7, 26.
[181] Σοφία Σειρὰχ 3, 18.
[182] Σοφία Σολομῶντος 1, 30.
[183] Σοφία Σολομῶντος 17, 2.
[184] Σοφία Σειρὰχ 24, 1.
[185] Σοφία Σειρὰχ 24, 3.
[186] Σοφία Σειρὰχ 24, 5.
[187] Σοφία Σειρὰχ 24, 7.
[188] Σοφία Σειρὰχ 24, 8.
[189] Σοφία Σειρὰχ 24, 10.
[190] Παροιμίαι Σολομῶντος 13, 13.
[191] Σοφία Σολομῶντος 7, 29.
[192] Βλ. Σοφία Σολομῶντος 7, 10.
[193] Σοφία Σειρὰχ 14, 26.
[194] Σοφία Σειρὰχ 14, 25.
[195] Παροιμοίαι Σολομῶντος 11, 10.
[196] Βλ. Σοφία Σολομῶντος 4, 19.
[197] Σοφία Σολομῶντος 7, 26.
[198] Σοφία Σολομῶντος 5, 1.
[199] Παροιμίαι Σολομῶντος 1, 21.
[200] ᾌσμα ᾈσμάτων 2, 12.
[201] ᾌσμα ᾈσμάτων 2, 11.
[202] Σοφία Σολομῶντος 7, 22-23.
[203] Παροιμίαι Σολομῶντος 3, 18.
[204] Γ΄ Βασιλειῶν 8, 29.
[205] Παροιμίαι Σολομῶντος 20, 22.
[206] Παροιμίαι Σολομῶντος 24, 29.
[207] Σοφία Σολομῶντος 10, 20.
[208] Παροιμίαι Σολομῶντος 16, 7. Βλ. καὶ Παροιμίαι Σολομῶντος 21, 3.
[209] Σοφία Σειρὰχ 1, 26.
[210] Παροιμίαι Σολομῶντος 8, 35.
[211] Σοφία Σειρὰχ 14, 26.
[212] Σοφία Σειρὰχ 14, 27.
[213] Παροιμίαι Σολομῶντος 3, 9.
[214] Παροιμίαι Σολομῶντος 3, 10.
[215] Σοφία Σολομῶντος 6, 20.
[216] Παροιμίαι Σολομῶντος 18, 3.
[217] Σοφία Σολομῶντος 1, 26.
[218] Σοφία Σολομῶντος 1, 29.
[219] Σοφία Σολομῶντος 3, 10.
[220] Παροιμίαι Σολομῶντος 4, 19.
[221] Παροιμίαι Σολομῶντος 4, 18.
[222] Παροιμίαι Σολομῶντος 15, 28α.
[223] Παροιμίαι Σολομῶντος 8, 20.
[224] Σοφία Σειρὰχ 15, 5.
[225] Σοφία Σειρὰχ 36, 11.
[226] Σοφία Σειρὰχ 36, 12.
[227] Σοφία Σομολῶντος 1, 6.
[228] Σοφία Σολομῶντος 8, 4.
[229] Σοφία Σειρὰχ 24, 18.
[230] Σοφία Σολομῶντος 7, 27.
[231] Παροιμίαι Σολομῶντος 1, 12.
[232] Παροιμίαι Σολομῶντος 1, 13.
[233] Παροιμίαι Σολομῶντος 3, 19.
[234] Σοφία Σολομῶντος 10, 20.
[235] Παροιμίαι Σολομῶντος 24, 3.
[236] Σοφία Σολομῶντος 1, 8.
[237] Σοφία Σολομῶντος 1, 9.
[238] Σοφία Σολομῶντος 6, 24.
[239] Σοφία Σολομῶντος 7, 23.
[240] Βλ. Παροιμίαι Σολομῶντος 2, 3.
[241] Σοφία Σολομῶντος 9, 10.
[242] Παροιμίαι Σολομῶντος 2, 5.
[243] Παροιμίαι Σολομῶντος 3, 14.
[244] Παροιμίαι Σολομῶντος 3, 15.
[245] Παροιμίαι Σολομῶντος 3, 16.
[246] Σοφία Σολομῶντος 6, 12.
[247] Σοφία Σειρὰχ 10, 8.
[248] Σοφία Σειρὰχ 11, 6.
[249] Σοφία Σειρὰχ 11, 5.
Ἦχος β΄. Τοῖς Μαθηταῖς συνέλθωμεν.
Μετὰ σοφίας πάνσεπτος, Ναὸς ᾠκοδομήθη, οὗτος τῆς θείας δόξης Σου, Σῶτερ καὶ ἀνωρθώθη, μετὰ συνέσεως πάσης[235], Σοῦ τῆς Θεοῦ Σοφίας, ὁ οἷκος ὁ θεόδμητος, ὑπὸ ἄνακτος Ἰουστινιανοῦ, ὅστις καὶ ἀλλόμενος Σολομῶντι, Νενίκηκά σε· ἔκραζεν, μετὰ χαρᾶς μεγάλης.
Θεοτοκίον.
Οὐδεὶς μὴ λάθη ἄδικα, φθεγγόμενος Παρθένε, οὐδὲ αὐτὸν ἐλέγχουσα, μὴ παροδεύσῃ δίκη[236], ὡς γὰρ ἐξέτασις ἔσται, τῶν ἀσεβῶν καὶ ἥξει, πρὸς Κύριον εἰς ἔλεγχον, τῆς αὑτῶν ἀνομίας ἡ ἀκοή, λόγων[237] τῶν βλασφήμων ὡς προεγράφη, δι’ ἔθνος τῶν τὴν πόλιν σου, Ἄχραντε ᾐρηκότων.
Εἰς τοὺς Αἴνους
Ἦχος δ΄. Ὁ ἐξ Ὑψίστου κληθείς.
Πλῆθος σοφῶν ἡ τοῦ κόσμου σωτηρία, βασιλεὺς δὲ φρόνιμος δήμου εὐστάθεια[238]· ὁ Σολομὼν ἀπεφήνατο. Διὸ Σοφίαν, Πατρὸς τῶν φώτων τὴν παντεπίσκοπον[239], ἐπικαλεσώμεθα[240], λαὸς καὶ ἄρχοντες, ἵνα τὸ φῶς τὸ τῆς γνώσεως, ἐξαποστείλῃ, ἐν οἰκουμένῃ αὐτὴν σοφίζουσα, καὶ συμπαροῦσα κοπιάσῃ αὐτῇ, ἵνα γνῷ παρ’ Αὐτῆς τί εὐάρεστον[241], καὶ ἐπίγνωσιν εὕρῃ, τοῦ Θεοῦ[242] τοῦ Παντοκράτορος.
Τὴν τοῦ Ὑψίστου Θεοῦ Πατρὸς Σοφίαν, κρεῖσσον ἐμπορεύεσθαι, ὥσπερ προείρηται, ἢ θησαυροὺς ἀργυρίου τε, καὶ τοῦ χρυσίου[243]· τιμιωτέρα πολυτελῶν ἐστι, λίθων καὶ πᾶν τίμιον, ἐστὶν οὐκ ἄξιον, Αὐτῆς[244] ὡς μέγαν τὸν ἔλεον, ἐπὶ τῆς γλώσσης, φορεῖ καὶ νόμον καὶ ἐκπορεύεται, δικαιοσύνη ἐκ τοῦ στόματος[245], τοῦ ἀψεύστου Αὑτῆς Ἣν ζητήσωμεν[246], ἵνα εὕρωμεν πλοῦτον, ἀληθῆ καὶ ἀδιάρπακτον.
Δι’ ἀδικίας καὶ χρήματα καὶ ὕβρεις, ἀπὸ ἔθνους πάντοτε εἰς ἔθνος Κύριε, ἡ βασιλεία μετάγεται[247], ὡς προηρέθη, καὶ εἰς τὰς χεῖρας ἑτέρων ἔνδοξοι, πλεῖστοι παραδίδονται, καὶ ἀτιμάζονται, σφόδρα δυνάσται[248] καὶ τύραννοι, ἐπὶ ἐδάφους, πολλοὶ καθίζουσιν[249] ὅμως Δέσποτα, ἀρχὴν τῷ ἔθνει ἡμῶν δέδωκας, τὴν ποτὲ ἁρπαγεῖσαν καὶ ἔνδοξον, καὶ τῇ πόλει Μητρός Σου, βασιλείας τὸ διάδημα.
Ὅτε τὸν οἶκον Θεοῦ Πατρὸς Σοφίας, τόνδε ᾠκοδόμησεν ὁ Ἰουστινιανός, Νενίκηκά σε ἐβόησεν, τῷ Σολομῶντι, τῷ περιδόξῳ σοφίας ἄνακτι· Σὺ δὲ βασιλεύουσα, πόλι πρὸς Ἄνακτα, δόξης καὶ κόσμον νικήσαντα, βόησον οὕτως· Χριστέ μου δός μοι τοῦ μὲν τὴν σύνεσιν, τοῦ δὲ τὴν πίστιν καὶ εὐσέβειαν, δαψιλῶς καὶ τὴν εὔκλειαν Κύριε, τὴν ἰσχύν τε καὶ δόξαν, ἀμφοτέρων Πολυέλεε.
Δόξα. Ἦχος ὁ αὐτός.
Λέγε Σολομών· Τίνι ὑστερεῖ, καὶ εἰς τί ὑπολείπεται, ναοῦ ὃν ὠκοδόμησας, ὁ πάνσεπτος καὶ θεόδμητος, ὅδε οἶκος τῆς τοῦ Θεοῦ Σοφίας; Σὺ ἐν ἐκείνῳ, ἐξύμνεις Αὐτήν, ἀλλ’ ὧδε Αὕτη, παροῦσά ἐστι· προετίθεις ἄρτους Αὐτῇ, ἀλλ’ ἰδοὺ ἐν ἄρτῳ σωματικῶς, πλὴν ἀοράτως Αὕτη σύνεστι· εἰσέφερες εἰς τὰ ἅγια τῶν ἁγίων, τὴν κιβωτόν τῆς διαθήκης, ἐφ’ ἧς ἐνεγλύφησαν χερουβίμ· ἰδὲ οὖν ταῦτα, νυνὶ συλλειτουργοῦντα τοῖς ἱερεῦσι· ἐν τῷ ναῷ σου ἡ λυχνία ἡ ἑπτάφωτος, ἐν τῷ ἁγίῳ ἡμῶν Ναῷ, τὸ φῶς τὸ ἄκτιστον· ἐν ἐκείνῳ ἡ στάμνα, καὶ τὸ χρυσοῦν θυμιατήριον, ἐν αὐτῷ δὲ ἡ φέρουσα, τὸ μάννα τῆς ζωῆς, καὶ τὸ πῦρ τῆς θεότητος· ἐν ἐκείνῳ τὸ αἷμα τῶν ἀμνῶν, ἐν αὐτῷ ὁ ποιμὴν ὁ καλός, καὶ ἀμνὸς ὁ αἴρων, τὴν ἁμαρτίαν κόσμου· ἐν ἐκείνῳ χορδαὶ καὶ ὄργανα, τύμπανα καὶ κύμβαλα, ἀλλ’ ὧδε ἡ φωνή, τῶν εὐσεβείᾳ λατρευόντων, Χριστὸν τὸν Θεόν ἡμῶν, καὶ Σωτῆρα τῶν ψυχῶν ἡμῶν.
Καὶ νῦν. Ἦχος ὁ αὐτός.
Ὡς πεποιθυῖαν ἐπὶ Θεόν, ἐν ὅλῃ τῇ καρδίᾳ σου, καὶ διεληλυθυῖαν ταπεινῶς, τὸν ἄμεμπτον βίον σου, καὶ τετοκυῖαν Θεὸν τὸν Λόγον, καὶ Σοφίαν Πατρὸς τὴν ἐνυπόστατον, σὲ ἐδόξασαν γενεαὶ γενεῶν, Θεοτόκε Παρθένε Νύμφη Ἀνύμφευτε· νυνὶ δ’ ἐν τῷ Ναῷ τῆς δόξης Αὑτοῦ, τὸ γένος ἑλλήνων τὸ ταπεινόν, καὶ πεποιθός ἐπὶ Κύριον, ἀνυμνεῖ καὶ πάλιν, τὰ θαυμαστὰ μεγαλεῖά σου, ὅτι διέσωσας αὐτό, πρεσβείαις καὶ τὴν πόλιν σου.
Δοξολογία μεγάλη καὶ Ἀπόλυσις
[1] Παροιμίαι Σολομῶντος 9, 10.
[2] Παροιμίαι Σολομῶντος 9, 11.
[3] Παροιμίαι Σολομῶντος 3, 16.
[4] Παροιμίαι Σολομῶντος 14, 33.
[5] Σοφία Σειρὰχ 33, 1.
[6] Σοφία Σειρὰχ 14, 22.
[7] Σοφία Σειρὰχ 14, 24.
[8] Σοφία Σειρὰχ 15, 2.
[9] Σοφία Σειρὰχ 15, 3.
[10] Σοφία Σειρὰχ 24, 18.
[11] Σοφία Σολομῶντος 1, 6.
[12] Παροιμίαι 16, 16.
[13] Σοφία Σολομῶντος 7, 9.
[14] Σοφία Σολομῶντος 7, 8.
[15] ᾌσμα ᾈσμάτων 8, 6.
[16] Σοφία Σολομῶντος 9, 11.
[17] Βλ. Σοφία Σειρὰχ 32, 12.
[18] Σοφία Σειρὰχ 15, 6.
[19] Σοφία Σολομῶντος 12, 12.
[20] Σοφία Σολομῶντος 12, 14.
[21] Σοφία Σολομῶντος 12, 16.
[22] Παροιμίαι Σολομῶντος 3, 17.
[23] Παροιμίαι Σολομῶντος 8, 34.
[24] Παροιμίαι Σολομῶντος 16, 18.
[25] Παροιμίαι Σολομῶντος 15, 25.
[26] Σοφία Σειρὰχ 10, 15.
[27] Σοφία Σειρὰχ 38, 22.
[28] Παροιμίαι Σολομῶντος 10, 6.
[29] Παροιμίαι Σολομῶντος 22, 8.
[30] Σοφία Σειρὰχ 16, 6.
[31] Βλ. Σοφία Σολομῶντος 10, 15.
[32] Παροιμίαι Σολομῶντος 14, 33.
[33] Σοφία Σειρὰχ 4, 14.
[34] Σοφία Σειρὰχ 4, 13.
[35] Σοφία Σειρὰχ 4, 15. Βλ. καὶ Σοφία Σολομῶντος 3, 8.
[36] Σοφία Σειρὰχ 4, 12.
[37] Βλ. Σοφία Σειρὰχ 4, 14.
[38] Παροιμίαι Σολομῶντος 14, 34.
[39] Σοφία Σειρὰχ 39, 13.
[40] Σοφία Σειρὰχ 39, 14.
[41] Σοφία Σειρὰχ 39, 15.
[42] Παροιμίαι Σολομῶντος 8, 12.
[43] Σοφία Σειρὰχ 36, 1.
[44] Παροιμίαι Σολομῶντος 13, 7.
[45] Αὐτόθι.
[46] Σοφία Σειρὰχ 11, 1.
[47] Σοφία Σολομῶντος 11, 16.
[48] Σοφία Σολομῶντος 2, 19.
[49] Σοφία Σολομῶντος 2, 20.
[50] Σοφία Σολομῶντος 3, 10.
[51] Σοφία Σολομῶντος 4, 14.
[52] Σοφία Σολομῶντος 4, 15.
[53] Σοφία Σειρὰχ 24, 22.
[54] Σοφία Σειρὰχ 24, 21.
[55] Σοφία Σειρὰχ 24, 20.
[56] Σοφία Σειρὰχ 24, 18.
[57] Σοφία Σολομῶντος 7, 11.
[58] Σοφία Σολομῶντος 7, 9.
[59] Σοφία Σολομῶντος 7, 14.
[60] Παροιμίαι Σολομῶντος 3, 16.
[61] Σοφία Σολομῶντος 7, 29.
[62] Σοφία Σολομῶντος 7, 8.
[63] Σοφία Σολομῶντος 7, 12.
[64] Σοφία Σολομῶντος 2, 12.
[65] Σοφία Σολομῶντος 2, 13.
[66] Παροιμίαι Σολομῶντος 1, 11.
[67] Παροιμίαι Σολομῶντος 1, 12.
[68] Σοφία Σολομῶντος 2, 11.
[69] Σοφία Σολομῶντος 2, 21.
[70] Σοφία Σολομῶντος 2, 22.
[71] Παροιμίαι Σολομῶντος 6, 16.
[72] Σοφία Σειρὰχ 1, 5.
[73] Σοφία Σολομῶντος 11, 21.
[74] Παροιμίαι Σολομῶντος 18, 10.
[75] Σοφία Σειρὰχ 3, 20.
[76] Παροιμίαι Σολομῶντος 8, 7.
[77] Παροιμίαι Σολομῶντος 8, 8.
[78] Παροιμίαι Σολομῶντος 8, 15.
[79] Παροιμίαι Σολομῶντος 8, 16.
[80] Σοφία Σειρὰχ 10, 24.
[81] Σοφία Σειρὰχ 36, 6.
[82] Σοφία Σειρὰχ 36, 5.
[83] Σοφία Σειρὰχ 36, 16.
[84] Παροιμίαι Σολομῶντος 9, 1.
[85] Παροιμίαι Σολομῶντος 9, 2.
[86] Παροιμίαι Σολομῶντος 9, 3.
[87] Παροιμίαι Σολομῶντος 9, 4.
[88] Παροιμίαι Σολομῶντος 9, 5.
[89] Παροιμίαι Σολομῶντος 9, 6.
[90] Παροιμίαι Σολομῶντος 8, 9.
[91] Σοφία Σολομῶντος 6, 1.
[92] Σοφία Σολομῶντος 6, 2.
[93] Σοφία Σολομῶντος 6, 3.
[94] Σοφία Σολομῶντος 6, 4.
[95] Σοφία Σολομῶντος 6, 5.
[96] Σοφία Σολομῶντος 6, 6.
[97] Σοφία Σολομῶντος 6, 7.
[98] Σοφία Σολομῶντος 6, 12.
[99] Σοφία Σολομῶντος 1, 2.
[100] Σοφία Σειρὰχ 24, 19.
[101] Παροιμίαι Σολομῶντος 8, 21.
[102] Σοφία Σειρὰχ 6, 24.
[103] Σοφία Σειρὰχ 6, 29.
[104] Σοφία Σειρὰχ 6, 25.
[105] Σοφία Σειρὰχ 11, 15.
[106] Ἐκκλησιαστὴς 10, 17.
[107] Σοφία Σειρὰχ 11, 5.
[108] Σοφία Σολομῶντος 3, 7.
[109] Σοφία Σολομῶντος 3, 8.
[110] Σοφία Σολομῶντος 8, 10.
[111] Σοφία Σολομῶντος 7, 8.
[112] Σοφία Σολομῶντος 7, 10.
[113] Σοφία Σολομῶντος 8, 11.
[114] Σοφία Σολομῶντος 8, 12.
[115] Σοφία Σολομῶντος 8, 13.
[116] Σοφία Σολομῶντος 8, 14.
[117] Ἐκκλησιαστὴς 2, 13.
[118] Σοφία Σολομῶντος 7, 12.
[119] Σοφία Σολομῶντος 6, 14.
[120] Σοφία Σολομῶντος 8, 9.
[121] Σοφία Σολομῶντος 8, 14.
[122] Σοφία Σολομῶντος 6, 3.
[123] Παροιμίαι Σολομῶντος 14, 33.
[124] Παροιμίαι Σολομῶντος 15, 16.
[125] Σοφία Σολομῶντος 4, 3.
[126] Παροιμίαι Σολομῶντος 14, 34.
[127] Σοφία Σειρὰχ 24, 17.
[128] Σοφία Σειρὰχ 24, 11.
[129] Σοφία Σειρὰχ 24, 12.
[130] Παροιμίαι Σολομῶντος 9, 2.
[131] Σοφία Σειρὰχ 50, 6.
[132] Σοφία Σειρὰχ 50, 7.
[133] Σοφία Σειρὰχ 50, 9.
[134] Σοφία Σειρὰχ 50, 10.
[135] ᾌσμα ᾈσμάτων 2, 3.
[136] Παροιμίαι Σολομῶντος 1, 9.
[137] Παροιμίαι Σολομῶντος 3, 25.
[138] Σοφία Σολομῶντος 4, 15.
[139] Ἐκκλησιαστὴς 4, 17.
[140] Παροιμίαι Σολομῶντος 9, 18γ.
[141] ᾌσμα ᾈσμάτων 2, 4.
[142] ᾌσμα ᾈσμάτων 4, 11.
[143] ᾌσμα ᾈσμάτων 4, 7.
[144] Σοφία Σολομῶντος 12, 22.
[145] Σοφία Σολομῶντος 12, 16.
[146] Παροιμίαι Σολομῶντος 2, 21.
[147] Παροιμίαι Σολομῶντος 2, 22.
[148] Σοφία Σολομῶντος 9, 11.
[149] Παροιμίαι Σολομῶντος 6, 23.
[150] Σοφία Σολομῶντος 6, 18.
[151] Σοφία Σειρὰχ 7, 30.
[152] Σοφία Σειρὰχ 7, 29.
[153] Παροιμίαι Σολομῶντος 17, 1.
[154] Παροιμίαι Σολομῶντος 12, 20.
[155] Παροιμίαι Σολομῶντος 10, 2.
[156] Παροιμίαι Σολομῶντος 18, 12.
[157] Παροιμίαι Σολομῶντος 14, 33.
[158] Παροιμίαι Σολομῶντος 14, 34.
[159] Σοφία Σολομῶντος 9, 1.
[160] Σοφία Σολομῶντος 9, 2.
[161] Σοφία Σολομῶντος 9, 9.
[162] Σοφία Σολομῶντος 9, 10.
[163] Σοφία Σολομῶντος 9, 11.
[164] Σοφία Σολομῶντος 9, 12.
[165] Παροιμίαι Σολομῶντος 3, 6.
[166] Παροιμίαι Σολομῶντος 21, 1.
[167] Παροιμίαι Σολομῶντος 3, 4.
[168] Σοφία Σειρὰχ 10, 1.
[169] Παροιμίαι Σολομῶντος 9, 2.
[170] Σοφία Σολομῶντος 7, 25.
[171] Σοφία Σειρὰχ 24, 11.
[172] Σοφία Σειρὰχ 1, 17.
[173] Παροιμίαι Σολομῶντος 26, 3.
[174] Σοφία Σειρὰχ 36, 12.
[175] Σοφία Σολομῶντος 1, 1.
[176] Παροιμίαι Σολομῶντος 16, 8.
[177] Σοφία Σειρὰχ 36, 2.
[178] Σοφία Σειρὰχ 36, 4.
[179] Σοφία Σολομῶντος 7, 10.
[180] Σοφία Σολομῶντος 7, 26.
[181] Σοφία Σειρὰχ 3, 18.
[182] Σοφία Σολομῶντος 1, 30.
[183] Σοφία Σολομῶντος 17, 2.
[184] Σοφία Σειρὰχ 24, 1.
[185] Σοφία Σειρὰχ 24, 3.
[186] Σοφία Σειρὰχ 24, 5.
[187] Σοφία Σειρὰχ 24, 7.
[188] Σοφία Σειρὰχ 24, 8.
[189] Σοφία Σειρὰχ 24, 10.
[190] Παροιμίαι Σολομῶντος 13, 13.
[191] Σοφία Σολομῶντος 7, 29.
[192] Βλ. Σοφία Σολομῶντος 7, 10.
[193] Σοφία Σειρὰχ 14, 26.
[194] Σοφία Σειρὰχ 14, 25.
[195] Παροιμοίαι Σολομῶντος 11, 10.
[196] Βλ. Σοφία Σολομῶντος 4, 19.
[197] Σοφία Σολομῶντος 7, 26.
[198] Σοφία Σολομῶντος 5, 1.
[199] Παροιμίαι Σολομῶντος 1, 21.
[200] ᾌσμα ᾈσμάτων 2, 12.
[201] ᾌσμα ᾈσμάτων 2, 11.
[202] Σοφία Σολομῶντος 7, 22-23.
[203] Παροιμίαι Σολομῶντος 3, 18.
[204] Γ΄ Βασιλειῶν 8, 29.
[205] Παροιμίαι Σολομῶντος 20, 22.
[206] Παροιμίαι Σολομῶντος 24, 29.
[207] Σοφία Σολομῶντος 10, 20.
[208] Παροιμίαι Σολομῶντος 16, 7. Βλ. καὶ Παροιμίαι Σολομῶντος 21, 3.
[209] Σοφία Σειρὰχ 1, 26.
[210] Παροιμίαι Σολομῶντος 8, 35.
[211] Σοφία Σειρὰχ 14, 26.
[212] Σοφία Σειρὰχ 14, 27.
[213] Παροιμίαι Σολομῶντος 3, 9.
[214] Παροιμίαι Σολομῶντος 3, 10.
[215] Σοφία Σολομῶντος 6, 20.
[216] Παροιμίαι Σολομῶντος 18, 3.
[217] Σοφία Σολομῶντος 1, 26.
[218] Σοφία Σολομῶντος 1, 29.
[219] Σοφία Σολομῶντος 3, 10.
[220] Παροιμίαι Σολομῶντος 4, 19.
[221] Παροιμίαι Σολομῶντος 4, 18.
[222] Παροιμίαι Σολομῶντος 15, 28α.
[223] Παροιμίαι Σολομῶντος 8, 20.
[224] Σοφία Σειρὰχ 15, 5.
[225] Σοφία Σειρὰχ 36, 11.
[226] Σοφία Σειρὰχ 36, 12.
[227] Σοφία Σομολῶντος 1, 6.
[228] Σοφία Σολομῶντος 8, 4.
[229] Σοφία Σειρὰχ 24, 18.
[230] Σοφία Σολομῶντος 7, 27.
[231] Παροιμίαι Σολομῶντος 1, 12.
[232] Παροιμίαι Σολομῶντος 1, 13.
[233] Παροιμίαι Σολομῶντος 3, 19.
[234] Σοφία Σολομῶντος 10, 20.
[235] Παροιμίαι Σολομῶντος 24, 3.
[236] Σοφία Σολομῶντος 1, 8.
[237] Σοφία Σολομῶντος 1, 9.
[238] Σοφία Σολομῶντος 6, 24.
[239] Σοφία Σολομῶντος 7, 23.
[240] Βλ. Παροιμίαι Σολομῶντος 2, 3.
[241] Σοφία Σολομῶντος 9, 10.
[242] Παροιμίαι Σολομῶντος 2, 5.
[243] Παροιμίαι Σολομῶντος 3, 14.
[244] Παροιμίαι Σολομῶντος 3, 15.
[245] Παροιμίαι Σολομῶντος 3, 16.
[246] Σοφία Σολομῶντος 6, 12.
[247] Σοφία Σειρὰχ 10, 8.
[248] Σοφία Σειρὰχ 11, 6.
[249] Σοφία Σειρὰχ 11, 5.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου