Ομιλία Καρτσιουνη Γιώργου υποψ. Δημάρχου της Λαϊκής Συσπείρωσης Νάουσας .

Φίλες και φίλοι ,συντρόφισσες και σύντροφοι

Μαζευτήκαμε σήμερα για να εγκαινιάσουμε το εκλογικό της λαϊκής συσπείρωσης και να δώσουμε την μάχη για την εκλογή νέων οργάνων της τοπικής διοίκησης στις 7 Νοέμβριου 2010  γιατί πιστεύουμε ότι

«Οι εκλεγμένοι της Λαϊκής Συσπείρωσης από την επόμενη μέρα στον διευρυμένο δήμο Νάουσας και   στην Περιφέρεια κεντρικής Μακεδονία άλλα και σε όλοι την Ελλάδα
Θα βοηθούν στην αποκάλυψη της πολιτικής που θα εφαρμόζεται, των μέτρων που θα παίρνονται, έγκαιρα, ώστε να μπορεί να οργανώνεται η λαϊκή αντίδραση απέναντι σε αυτά.
Οι εκλεγμένοι της «Λαϊκής Συσπείρωσης», στο πλευρό των εργαζομένων και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, μπορούν να συμβάλλουν στην ανάπτυξη της πάλης τους. Δεν πρόκειται να ξεπουλήσουν τη λαϊκή ψήφο για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων του κεφαλαίου.
Οι εκλεγμένοι των συνδυασμών που στηρίζει το ΚΚΕ και σε παλαιότερες τοπικές εκλογές έχουν δώσει δείγματα γραφής. Π.χ. η Δημοτική αρχή της Νίκαιας (ΚΚΕ) με αγώνες στο πλευρό των εργαζομένων πέτυχε τη μονιμοποίησή τους. Επίσης στο Δήμο υπήρχε μηδενική αύξηση στα ανταποδοτικά τέλη για όλη την προηγούμενη θητεία.
Οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι της  «Λαϊκής Συσπείρωσης» θα είναι κομμάτι του λαϊκού κινήματος. Δε φτάνει μια ψήφος ενάντια σε κάποιο μέτρο μέσα σε ένα συμβούλιο, δε φτάνει να μένει κάποιος στο «τι να κάνουμε, δεν έχουμε πόρους από την κεντρική κυβέρνηση».
Θα μπούμε μπροστά, θα βοηθήσουμε, ώστε με τη διεκδίκηση κάθε δικαιώματος των εργαζομένων για την Παιδεία, την Υγεία, την Πρόνοια, την εργασία κ.λπ., να αποσπούμε κατακτήσεις, αλλά και να στεριώνουμε τη συμμαχία των εργαζομένων, των αυτοαπασχολούμενων, των μικρών βιοτεχνών και εμπόρων, των σπουδαστών και των φοιτητών, των γυναικών στη βάση της ανάγκης να ανοίξει η προοπτική για μια άλλη ανάπτυξη της ελληνικής κοινωνίας, για τη ριζική λύση των προβλημάτων μας.»
Στις 7 Νοέμβρη ο ελληνικός λαός καλείται να εκλέξει τα νέα όργανα τοπικής διοίκησης, στις 13 περιφέρειες και στους διευρυμένους Δήμους. Στην πραγματικότητα έχουμε να κάνουμε με μικρές τοπικές κυβερνήσεις.
Αυτές λοιπόν οι μικρές τοπικές κυβερνήσεις, αυτά τα τοπικά όργανα θα κληθούν να εφαρμόσουν την πολιτική της κυβέρνησης, την πολιτική του μνημονίου στις περιφέρειες και τους Δήμους.
Όπως είναι γνωστό, εμείς εναντιωθήκαμε στο σχέδιο «Καλλικράτης» και καταψηφίσαμε τη νέα Διοικητική δομή, όχι από θέση υπεράσπισης της παλιάς διοικητικής διαίρεσης αλλά για πιο ουσιαστικούς λόγους.
Οι νέες περιφέρειες και οι Δήμοι θεσμοθετήθηκαν ως όργανα του κράτους για να υπερασπιστούν αποτελεσματικότερα τις σύγχρονες ανάγκες της στρατηγικής του κεφαλαίου.
Είναι υποχρεωμένα, τα νέα όργανα τοπικής διοίκησης, από το νόμο, να υλοποιούν το κυβερνητικό έργο, την κυβερνητική πολιτική.
Ο «Καλλικράτης» ενισχύει ακόμα περισσότερο τα ταξικά χαρακτηριστικά στην αντιμετώπιση των κοινωνικών αναγκών, στην πραγματικότητα, ότι απέμεινε από τις κοινωνικές δημοτικές υπηρεσίες, εμπορευματοποιείται ακόμα περισσότερο.
Το καθεστώς της «ανταποδοτικότητας» γίνεται κυρίαρχο.
Προωθείται η αντίληψη ότι κάθε προσφερόμενη υπηρεσία έχει κόστος, και ο Δημότης, ο εργαζόμενος πρέπει να την πληρώνει ξεχωριστά.
Με την καλλιέργεια αυτής της αντίληψης επιδιώκεται να πάψει ο εργαζόμενος λαός να διεκδικεί τα δικαιώματά του.
Σε σημαντικό βαθμό η λογική της λεγόμενης «επιχειρηματικότητας» και της εμπορευματοποίησης έχει περάσει στους σημερινούς ΟΤΑ με τον «Καλλικράτη», η αντίληψη της «επιχειρηματικής οργάνωσης» επιδιώκεται να γίνει κυρίαρχη.
Μέσα από τη λογική της επιχειρηματικής αντίληψης, ο «Καλλικράτης» μετατρέπεται σε εργαλείο υπέρ των μεγαλοεπιχειρηματιών, στους οποίους δίνεται η δυνατότητα, πλέον με το νόμο, να διεισδύσουν σε όλους τους τομείς της οικονομικής και κοινωνικής δράσης, από τις υποδομές και μεταφορές έως τα δίκτυα, το περιβάλλον, τη διαχείριση των στερεών αποβλήτων, τους τομείς της αξιοποίησης των φυσικών πόρων, της υγείας, της εκπαίδευσης, του πολιτισμού, του αθλητισμού κ.λπ.
Τα τοπικά και περιφερειακά όργανα λοιπόν, με πρόσχημα την ανάπτυξη, προωθούν συνεργασίες με μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους, που αναλαμβάνουν δημόσια έργα σε τομείς ευαίσθητους όπως είναι η ενέργεια και οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, η συλλογή, μεταφορά και μεταφόρτωση απορριμμάτων κ.λπ.
Προωθούν την αμεσότερη παρέμβαση σε τομείς, όπως η αλλαγή χρήσης γης για τις αγροτικές καλλιέργειες π.χ. αγροτουρισμός – φωτοβολταϊκά και συμβάλλει στην ιδιωτικοποίηση της δημόσιας γης και της δημόσιας περιουσίας.
Απόδειξη, οι λεγόμενες παρεμβάσεις για την αξιοποίηση των ορεινών όγκων στη λογική της βιώσιμης ανάπτυξης, που σημαίνει αχαλίνωτη δράση και παρέμβαση όπου βιάζουν το περιβάλλον και προσφέρουν για αξιοποίηση φιλέτα, στην ιδιωτική πρωτοβουλία π.χ. Βέρμιο, ….(Καιμακτσαλάν,).
Θα ήθελα να κλείσω την αναφορά μου σε αυτά τα ζητήματα με τη μεταφορά, στη νέα διοικητική δομή, των αρμοδιοτήτων για την Παιδεία, την Υγεία και την Πρόνοια.
Τομέων δηλαδή, που κατά τη δική μας αντίληψη, την αποκλειστική ευθύνη για τη γενναία χρηματοδότησή τους πρέπει να έχει το κράτος.
Η προώθηση στο χώρο της Υγείας και της Παιδείας, της λογικής να λειτουργεί η νοσοκομειακή περίθαλψη ως «αυτόνομη οικονομική μονάδα» και η σχολική μονάδα με τη λογική της λεγόμενης «λειτουργικής και οικονομικής αυτοδυναμίας» αποτελεί επιστροφή στη βαρβαρότητα, που ενισχύει και βαθαίνει τον ταξικό διαχωρισμό στους τομείς της υγείας και της παιδείας.
Θα μας απαντήσουν οι αντίπαλοι, οι υποψήφιοι του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ, του ΛΑΟΣ «μα τι λέτε, ο «Καλλικράτης» είναι μια ευκαιρία, για να λυθούν τα χρονίζοντα προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας, που επιδεινώθηκαν με την κρίση, προωθεί την αποκέντρωση, εκσυγχρονίζει τις δομές».
Και από κοντά ο λεγόμενοι «ανεξάρτητοι», «υπερκομματικοί» και «αυτοδιοικητικοί», αλλά και όσοι προέρχονται από το χώρο του τριχοτομημένου ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ θα μας πουν, μας λένε ήδη καθημερινά, ότι «οι νέοι θεσμοί προσφέρονται για φιλολαϊκή πολιτική».
Απαντάμε σε όλους αυτούς:
Ο «Καλλικράτης» δεν καταργεί την επιχειρηματικότητα, την ανταγωνιστικότητα, δεν περιορίζει την δράση των μονοπωλίων, έχει ταξικό προσανατολισμό σαφή και καθαρό. Τάσσεται με τα συμφέροντα της ολιγαρχίας, του πλούτου και επομένως δεν μπορεί να λειτουργήσει σε όφελος του λαού.
Η φιλολογία για τη νέα δομή κα την αποκέντρωση δεν πρέπει να ξεγελάσει κανέναν εργαζόμενο. Η δομή, από μόνη της, δε λύνει προβλήματα. Την αντιλαϊκή πολιτική, όσο και να την αποκεντρώσεις, θα παραμείνει αντιλαϊκή.
Ένα από τα ερωτήματα που τίθεται συχνά, αφορά στο χαρακτήρα αυτών των εκλογών, αν είναι τοπικού χαρακτήρα ή αν έχουν γενική πολιτική αναφορά, ορισμένοι μάλιστα, με πονηριά λένε ότι το ΚΚΕ δεν ενδιαφέρεται για τις τοπικές εκλογές, ενδιαφέρεται μόνο για την κεντρική πολιτική. Ακόμη ότι η Λαϊκή Συσπείρωση δε θέλει να κατακτήσει θέσεις στην τοπική διοίκηση, επειδή δεν έχει θέσεις για τα τοπικά προβλήματα.
Απαντάμε:
Οι εκλογές για τα κρατικά τοπικά όργανα έχουν πολιτικό χαρακτήρα, αυτό άλλωστε το έχουν παραδεχθεί και οι ίδιοι.
Πάντοτε είχαν πολιτικό χαρακτήρα οι τοπικές εκλογές. Η σημασία τους σήμερα μεγαλώνει εξαιτίας της οικονομικής καπιταλιστικής κρίσης και του βάρβαρου μνημονίου, αλλά και λόγω του χαρακτήρα της νέας διοικητικής δομής που δημιουργήθηκε κάτω από την αναγκαιότητα της εξυπηρέτησης των σύγχρονων αναγκών της στρατηγικής του κεφαλαίου.
Η Λαϊκή Συσπείρωση, το ΚΚΕ, όταν αναφερόμαστε στον πολιτικό χαρακτήρα των εκλογών, καθόλου δεν υποτιμάμε την ύπαρξη των τοπικών προβλημάτων.