Άκουγα, αραχτός στο κρεβάτι, το απόγευμα της Τετάρτης, τα συνθήματα της πορείας στη Νάουσα. Που από την δικαιοσύνη για την εγκληματική αμέλεια κράτους και αρχών στην τραγωδία των Τεμπών (σ.σ δεν ξέρω γιατί, αλλά τα συλλαβιστά, σχεδόν ποιητικά συνθήματα μου φέρνουν κάτι από την ίδια εκφώνηση
