Καθημερινά/ Γρηγόρης Σακαλής

 

Πεθαίνουν οι ελπίδες μας

κι εμείς σαν σε όνειρο

τις νεκροφιλούμε

δίχως επίγνωση

για τις συνέπειες

που θα επακολουθήσουν

μόνο μας μέλημα

η επιβίωση

και για ένα πιάτο φακές

πουλάμε τα πρωτοτόκια μας

μοιραίοι και δειλοί

καταδικάζουμε τους εαυτούς μας

μα και τους επερχόμενους

σ΄ένα βίο αβίωτο

γιατί τάχα οι συνθήκες

είναι δύσκολες

μα πότε ήταν εύκολες

αναρωτιέμαι

πρέπει λοιπόν να δράσουμε

να κινητοποιηθούμε

γιατί δεν υπάρχει άλλος δρόμος

να ματώσουμε

έτσι κι αλλοιώς 

ματώνουμε κάθε μέρα.