Μια εθνική τραγωδία και η Νάουσα που ποτέ δεν τίμησε τον ήρωα της

Η χώρα σήμερα κλείνει το γόνατο στους Ελλαδίτες και Κυπρίους που έπεσαν με το όνομα της Ελλάδας στα χείλη τους, την πρώτη φάση της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, τέτοια μέρα, τον σκληρό Ιούλη του 1974. Χιλιάδες οι εθνομάρτυρες μας, όπως

χιλιάδες και τα βρέφη, τα παιδιά, οι γέροι, οι μανάδες που δολοφονήθηκε εν ψυχρώ από τα μεχμετζίκ του "σοσιαλιστή" Ετσεβίτ. Ανάμεσα τους και ο Αρχιλοχίας ( του απονεμήθηκε ο βαθμός του Συνταγματάρχη μετά θάνατον) Κωνσταντίνος Κόκκας, που έπεσε,ως  επικεφαλής διμοιρίας της ΕΛΔΥΚ τα ξημερώματα της 21ης Ιουλίου, στις μάχες του Κιόνελι.Ο ήρωας μας βρήκε ανάπαυση  όταν τα οστά του επέστρεψαν στην πατρώα του γη, στο Πέτα της Άρτας, ενώ και η πολιτεία τον τίμησε με την ονομασία του ΚΑΑΥ Λεπτοκαρυάς, καθώς και με την προτομή του στο ίδιο στρατόπεδο. Η Νάουσα όμως, στην οποία νυμφεύθηκε και απέκτησε δύο κόρες; Τίποτε δεν έχει πράξει για να τον τιμήσει. Κρίμα.