Δρόμοι/ Γρηγόρης Σακαλής

Είκοσι χρόνια μετά.

Στο ξύλινο κρεβάτι

τις παιδικές κούκλες

το μικρό ημερολόγιο

γύρισες και κλαις.

Τα πόστερ στον τοίχο

σού γνέφουν

ταράζεσαι

καις.  

Οι δρόμοι διχαλωτοί

τρέχεις να φύγεις

ξαναγυρνάς.

Ο χρόνος κυκλικός

σε καθηλώνει.